Πώς μια κατσίκα μεταμορφώνει την Κύθνο σε γαστρονομικό προορισμό
Το να είσαι διαφορετικός, σύνθετος, εκλεκτικός, πρωτοπόρος δεν είναι ποτέ εύκολο. Μερικές φορές, ωστόσο, είναι ταυτόχρονα σούπερ γευστικό, όπως στην περίπτωση της Μαργιώρας στην Χώρα της Κύθνου.
- 26/06/2026 10:11
Δεν θα σου μιλήσω για το φαγητό. Τουλάχιστον όχι εξαρχής. Γιατί αυτό, στην περίπτωση της Μαργιώρας, είναι το κερασάκι στην τούρτα. Και, προφανώς, ένας βασικός λόγος για να επιστρέψεις ή να επιλέξεις συνολικά αυτό το νησί (τόσο κοντά στην Αθήνα και στην Κυκλαδίτικη αυθεντικότητα και τόσο μακριά από τουριστικά κλισέ και overload) για τις καλοκαιρινές σου διακοπές, ένα αυθόρμητο ΣΚ της τελευταίας στιγμής μέσα στον Ιούλιο ή, ακόμη καλύτερα, ως τελευταία ζεν στάση πριν κάνουν restart όλα στις αρχές Σεπτεμβρίου.
Εκεί που, ωστόσο, η Μαργιώρα λάμπει, σαν άσπιλο λευκό βότσαλο κάτω από το Κυκλαδίτικο φως, είναι η αισθητική της. Αψεγάδιαστη, υπέροχη, λιτή, ελληνική, σχεδόν συγκινητική. Σε κάνει να αισθάνεσαι ότι αυτό το υποδειγματικά αναπαλαιωμένο αρχοντικό του 1866, με την μικρή πλατεία με το εκκλησάκι της Παναγίας μπροστά, είναι οφθαλμαπάτη. Σαν να ξεπήδησε από τα αρτιστίκ πόστερ του ΕΟΤ της δεκαετίας του ’60. Ή σαν κάτι που θα έπρεπε να μπει επειγόντως σε αφίσα του ΕΟΤ για το 2027.
Δεν το λέω μόνο εγώ αυτό. Το καταλαβαίνεις στο βλέμμα όλων των ανυποψίαστων τουριστών για τους οποίους, μπαίνοντας στη Χώρα της Κύθνου, είναι το πρώτο πράγμα που συναντούν. Και νιώθουν την υπαρξιακή ανάγκη να ανέβουν τα λιγοστά φρεσκοασβεστωμένα σκαλοπάτια προκειμένου να βρουν τραπέζι είτε στην εξωτερική αυλή-πλατεία, είτε στην εσωτερική μπροστινή αυλή. Γιατί ναι, υπάρχει και ‘κρυφή’ πίσω αυλή, με υπέροχα νησιώτικα graffiti στους τοίχους από τον καταξιωμένο street artist Soteur, όπου συνήθως γίνονται happenings και προβολές ταινιών.
Το νιώθεις ότι η Μαργιώρα εκπέμπει μια μαγνητική ενέργεια που δεν μπορείς να αγνοήσεις. Πήρε το όνομά της από τη δυναμική και απελευθερωμένη προγιαγιά των ιδιοκτητών – και το βράδυ προσθέτει κι ένα ακόμη στοιχείο στην ατμόσφαιρά της με DJ, cocktails και live, με τα σκαλοπάτια μπροστά στο εκκλησάκι να γεμίζουν ασφυκτικά.
Για να στο θέσω πολύ απλά. Δεν περιμένεις σε καμία περίπτωση να βρεις έναν τέτοιο Αμαλφικό χώρο στην Κύθνο. Δεν το πιστεύεις όταν τον αντικρίσεις. Και προφανώς ανυπομονείς να δεις τι άλλο έχει να σου ‘σερβίρει’ πέρα από αισθητική επιπέδου Wallpaper και Monocle. Μια αισθητική και μια κουλτούρα, για να κλείσουμε το σχετικό κεφάλαιο, που σου γίνεται απολύτως σαφές πως προκύπτει όταν γνωρίσεις την ομάδα ιδιοκτητών-φίλων, μεταξύ των οποίων ένας γνωστός αρχιτέκτονας με ρίζες από το νησί (με την creative designer σύζυγό του να είναι υπεύθυνη για το κομψό κατσικίσιο logo που, από το 2020 και μετά που άνοιξε η Μαργιώρα, μάλλον ‘ενέπνευσε’ πολλούς).
Φίλοι, άνθρωποι, συνεργάτες που είναι εμφανώς ερωτευμένοι το νησί και θέλουν να το δουν, μέσα από ενέργειες και συνέργειες, να σκαρφαλώνει ακόμη πιο ψηλά στην λίστα των προτιμήσεων όσων ταξιδιωτών αναζητούν την αυθεντικότητα που τόσο σπανίζει στις μέρες μας.
Ευτυχώς, στην περίπτωση της Μαργιώρας, το εσωτερικό είναι εξίσου μαγνητικό όσο και το εξώφυλλο. Ξεκινώντας κυριολεκτικά από το ίδιο το εσωτερικό του κτιρίου, που περιλαμβάνει μια κάβα με αυστηρά επιλεγμένες και σπάνιες ετικέτες, με έμφαση στα ελληνικά μικρά οινοποιεία, ένα art room με έκθεση φωτογραφίας από ντόπιο καλλιτέχνη και ένα προσεγμένο concept shop/deli στο οποίο μπορείτε να βρείτε από βιβλία γαστρονομίας για το νησί, κεραμικά και branded items Μαργιώρα μέχρι επιλεγμένα αντικείμενα από ελληνικά indie labels στα οποία είναι πολύ δύσκολο να αντισταθείς.
Όσον αφορά το ίδιο το μενού, δια χειρός του ταλαντούχου και εμφανώς παθιασμένου με αυτό που κάνει head chef Θωμά Σόρκου, είναι τόσο πολυσυλλεκτικό που σε αναγκάζει να επιστρέψεις ξανά και ξανά προκειμένου να το απολαύσεις στην ολότητά του. Πάντα με κοινό γνώμονα την -αδιαπραγμάτευτη για τους ιδιοκτήτες- εξαιρετική ποιότητα των πρώτων υλών (κυκλαδίτικες και όσο το δυνατόν Κυθνιακές, με συνεργασίες με μικρές φάρμες, τυροκομεία και ψαράδες) και τη διάθεση του σεφ, όπως δηλώνει, ‘να μην σερβίρει οτιδήποτε θα φόβιζε την μητέρα του να το δοκιμάσει’.
Αλήθεια είναι αυτό. Το καλοκαιρινό μενού της Μαργιώρας σε προσκαλεί να κάνεις άφοβα μακροβούτι σε αυτό. Ξεκινώντας από το combo ψωμί προζυμένιο και λαδένια Κιμώλου με γιαουρτοτύρι με μυρωδικά και καπνιστές ελιές, και το εξαιρετικό ντουέτο ορεκτικών με παντζάρι που περιλαμβάνει τον ταραμά ψητού παντζαριού με αυγοτάραχο και nori, και τη δροσερή σαλάτα Παντζαρόκηπος με κατσικίσιο τυρί, χαρούπι, πορτοκάλι και κρίταμο.
Το ξέρω ότι έτσι κι αλλιώς θα πάρεις, είτε στο προτείνω είτε όχι, την Αθηναϊκή σαλάτα με γιγαντόπερκα, αρακά, πατάτα, καρότο και καπνιστή χειροποίητη μαγιονέζα. Και πολύ καλά θα κάνεις. Απλώς έχε υπόψιν ότι το μέγεθός της είναι υπερ-αρκετό για δύο.
Και δεν θέλεις να κάνεις το λάθος να μην αντέξεις να δοκιμάσεις είτε ένα από τα ταρτάρ (λαβράκι ταρτάρ με αγγούρι, αβοκάντο Κρήτης, κάπαρη Κύθνου και μοσχολέμονο ή μοσχάρι ταρτάρ με κρεμμυδάκι εσαλότ, σάλτσα ψητής ντομάτας, κρόκο confit, σάλτσα Worcestershire και τραγανό ρύζι) είτε τις υποδειγματικές γαρίδες στα κάρβουνα με σάλτσα σαγανάκι, αρωματισμένο βούτυρο και crumble φέτας.
Πρωταθλητής του μενού αναδεικνύεται η αστακοουρά στα κάρβουνα με χειροποίητες ταλιατέλες, γλάσο με πανσέτα και σιρόπι σφενδάμου και σάλτσα εσπεριδοειδών. Ενώ, επίσης στην κατηγορία ζυμαρικών, θα ήταν εγκληματικό να μην σου αναφέρω το χορταστικό χειροποίητο ραβιόλι γεμιστό με πρόβατο, πουρέ καμένου πράσου, ξηρό ανθότυρο Κρήτης και τηγανητό κρεμμύδι.
Το μενού έρχονται και συμπληρώνουν η κυκλαδίτικη ρεβυθάδα φούρνου με βασιλομανίταρο, το μοσχαρίσιο μάγουλο με γίγαντες πουρέ, η μοσχαρίσια σπαλομπριζόλα, το καλαμάρι στα κάρβουνα με σπανακοριζότο και ο μπακαλιάρος με σάλτσα μπουγιαμπέσα.
Όσον αφορά τον επίλογο, οφείλεις στον εαυτό σου να παραγγείλεις το παγωτό παστέλι από το Django με φρούτα εποχής, σάλτσα κρασιού και τραγανό χειροποίητο παστέλι. Και, ανάλογα τη διάθεση ή την παρέα, είτε το craquelin κακάο με cremeux εσπρέσο, χώμα σοκολάτας και σάλτσα σμέουρων, είτε την τάρτα ροδάκινο με σάλτσα καραμέλας με ουίσκι, μπισκότο αμυγδάλου και sorbet αμύγδαλο.
Το πιο σημαντικό; Αφέσου στην περιποίηση των ανθρώπων του service και προσπάθησε να μάθεις τι άλλο ετοιμάζουν οι ιδιοκτήτες στο διάστημα της παραμονής σου ή συνολικά για το καλοκαίρι. Εννοώ πέρα από το Μαργιώρα Festival (26 Ιουν – 29 Ιουλ 2026), που επιστρέφει για τέταρτη χρονιά στην πίσω αυλή και το μπαρ της Μαργιώρας με μουσικά live, dj sets και καλό κινηματογράφο σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας.
Γιατί η Μαργιώρα είναι τελικά κάτι πολύ περισσότερο από το fine comfort wine restaurant που έλειπε από την Κύθνο. Εκπροσωπεί μια δυναμική κοινότητα ανθρώπων ωραίων, δημιουργικών, έξω καρδιά και με καθαρές προθέσεις, που θέλουν να σε κάνουν να αγαπήσεις το νησί τους όσο και εκείνοι. Και, μέχρι τώρα, φαίνεται να το καταφέρνουν.
Κράτα στα υπόψιν ότι, στο ίδιο οικοσύστημα με την Μαργιώρα εντάσσεται και το καφενείο Τα Θέρμια, που βρίσκεται μόλις μερικά βήματα παραπέρα. Ιδανικό για πρωινό καφέ συνοδεία χειροποίητων πιτών (γαλατόπιτα, τυρόπιτα, σπανακόπιτα), ένα light μεσημεριανό, ένα ούζο ή τσίπουρο για μέσα στην ημέρα ή για ένα βραδινό ποτό. Αν είστε πολύ, μα πολύ τυχεροί, μπορεί μέχρι και να δείτε τον μόνιμο θαμώνα και θρυλικό τσαμπουνιέρη του νησιού να πείθεται να επιδείξει μέρος της δεξιοτεχνίας του.