AbraOvata: Δίπλα στη λίμνη, το καλοκαίρι αντέχει λίγο περισσότερο
Πήγαμε στο AbraOvata ένα από τα τελευταία αυγουστιάτικα βράδια, κάπου κοντά στην πανσέληνο εκείνων των ημερών.
- 05/09/2026 10:13
Ο κήπος του εστιατορίου αγκαλιάζει τη βόρεια πλευρά της λίμνης, ακριβώς πάνω από το ξύλινο ντεκ όπου το απόγευμα κολυμπάνε ακόμα οι τελευταίοι λουόμενοι. Όταν πέφτει το σκοτάδι, οι βράχοι φωτίζονται σαν αρχαία γλυπτά και το νερό μένει ακίνητο, μαύρο, σχεδόν θεατρικό.
Τον Σεπτέμβρη, με τη λίμνη ακόμα ζεστή και την πόλη να αδειάζει σιγά σιγά, αυτή η ρευστότητα ανάμεσα σε κολύμπι και δείπνο είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του μέρους, αν και η επιλογή του να επισκεφθείς το εστιατόριο τη νύχτα, δεν σου αφήνει περιθώρια για βουτιές, παρά μόνο για γευστικές περιπλανήσεις.
Το φαγητό όμως είναι το ιδανικό date αυτής της θέας, κάτι σπάνιο για μέρος με τέτοιο σκηνικό. Την κουζίνα υπογράφει ο σεφ John Σκοτίδας, με ελληνική καταγωγή από τη Λευκάδα και διαδρομή σε γνωστά εστιατόρια του Λονδίνου, ενώ η Καλλιόπη Μάρου προσθέτει τη δική της πινελιά, απογειώνει κάθε γλυκό που βγαίνει από τα χέρια της και είναι πέρα για πέρα φιλική.
Ξεκινήσαμε με ταρτάρ γαρίδας, πολύ ιδιαίτερο, ένα σεβίτσε πραγματικά πολύ καλό, ενώ ξετρελαθήκαμε με το ντιπ τυροκαυτερής, που όμοιο του δεν έχουμε συναντήσει. Στη συνέχεια τα μύδια με αυτό το out of the box ξερό ψωμί, η παέγια και η πάπια μας πήγαν σε εντελώς άλλο επίπεδο. Για γλυκό, το Paris Brest με φιστίκι έκλεισε το βράδυ με εντυπωσιακό και αλησμόνητο τρόπο.
Το Abra Ovata δεν είναι φθηνή έξοδος, ούτε προσποιείται ότι είναι. Είναι όμως μια από τις λίγες περιπτώσεις όπου η τοποθεσία και το πιάτο συμφωνούν πλήρως, ανταμείβοντας την επιλογή που κάνεις με έναν ιδανικό συνδυασμό ατμόσφαιρας και γεύσης.
Κι ο επειδή ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας που η Αθήνα ξαναβρίσκει τον ρυθμό της, ένα βράδυ στη λίμνη της Βουλιαγμένης, είναι ο καλύτερος τρόπος για να ζήσεις λίγο ακόμα στον άλλο ρυθμό, αυτόν τον καλοκαιρινό που αφήσαμε πίσω μας.