Εγκαίνια, βραβεία και μια Αθηναϊκή Ριβιέρα γεμάτη λάμψη και έργα
Ανάμεσα στα φώτα του Ελληνικού και τη λάμψη των Luxury Awards, η Ριβιέρα έζησε μια εβδομάδα γεμάτη υποσχέσεις, βαριά deals και παραπολιτικά μηνύματα. Την ώρα που το Μαξίμου βάζει όρια στους μνηστήρες του Β3, οι δήμαρχοι των Νοτίων δίνουν τις δικές τους μάχες, από το δημογραφικό μέχρι τις λακκούβες της καθημερινότητας.
- 19/09/2026 09:48
Καλό φθινόπωρο λοιπόν με 30 βαθμούς την ημέρα και λίγη ψυχρούλα προχθές το βράδυ που μοιράστηκε στα δύο η ίδια η Ριβιέρα. Στο Ελληνικό, στη μέση του The Ellinikon Sports Park, έγινε η πρώτη μεγάλη επίσημη παράδοση της νέας φάσης του έργου από την Lamda Development. Στο Aesthesis, λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω, η περιοχή φόρεσε τα καλά της για την πρώτη βραδιά των Athens Riviera Luxury Awards. Ήμουν και στις δύο βραδιές λοιπόν και έχω να σας πω πολλά.
Χωρίς περιττές κορώνες και σάλτσες, η παράδοση του The Ellinikon Sports Park έδωσε το σύνθημα για την εκκίνηση της σεζόν στα νότια, πιάνοντας το νήμα κατευθείαν από το «ΑΕΝΑΟΝ». Και ήταν όλοι εκεί μην έχετε καμία αμφιβολία: από τους φανατικούς που πίστεψαν στο έργο όταν οι άλλοι γελούσαν, μέχρι τους όψιμους χειροκροτητές που κάποτε το κατακεραύνωναν στα κανάλια αλλά τώρα έτρεξαν για το photostory. Πάνω απ’ όλα, βέβαια, ήταν εκείνοι οι αφανείς που έλιωσαν σόλες στη σκόνη του εργοταξίου για να δώσουν απτό αντικείμενο στη βραδιά. Δεν μιλάμε απλώς για άλλη μία κορδέλα, αλλά για το πρώτο πραγματικό kick off μιας μακράς κούρσας παραδόσεων.
Στο παρασκήνιο, πάντως, η βραδιά ήταν καλοκουρδισμένη όπερα: πρώτοι ρόλοι στα φώτα και οι κομπάρσοι στα καμαρίνια. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, εξαιρετικά άνετος, μοίρασε χαιρετισμούς σε συναδέλφους από κυβέρνηση και Βουλή, στον Νίκο Χαρδαλιά και στον Γιάννη Κωνσταντάτο.
Όσοι όμως ξέρουν να διαβάζουν πίσω από τις κάμερες, έψαχναν με τα κιάλια τους «σταυροφόρους» του Β3 Νοτίου Τομέα. Με το γαλάζιο ψηφοδέλτιο να θυμίζει ήδη το μετρό σε ώρα αιχμής, με Ρωμανό και Γαϊτάνη ανακοινωμένους, τον Λοβέρδο να ζεσταίνει μηχανές και τους Δένδια, Θεοδωρικάκο, Κυρανάκη να κρατούν γερά τα κάστρα τους, η εκδήλωση κινδύνευε να μετατραπεί σε κανονικό παζάρι σταυρών.
Στο παρασκήνιο κυκλοφορεί ότι το Μαξίμου τους έκοψε τον βήχα πριν καν το σκεφτούν. Το Ελληνικό είναι τεράστιο εθνικό χαρτί για να το λερώσουν τα τοπικά πηγαδάκια και οι αγωνιώδεις selfies των υποψηφίων. Τους έβαλαν όλους πίσω από τη νοητή γραμμή: θεσμική παρουσία ναι, κομματικό ντεφιλέ όχι. Κρατήστε το, γιατί η εντολή από το Μαξίμου για το παραλιακό μέτωπο είναι σαφής: τα μεγάλα έργα δεν θα γίνουν φέουδο κανενός υποψηφίου.
Η Luxury σκηνή της Πέμπτης, στο Aesthesis
Ενώ στο Ελληνικό η βραδιά είχε πρωθυπουργική παρουσία, λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω, στην Agora του One&Only Aesthesis, η Ριβιέρα φόραγε το δικό της, λαμπερό φόρεμα. Εκεί πραγματοποιήθηκε η πρώτη τελετή των Athens Riviera Luxury Awards, θεσμού που δημιούργησε η δημοσιογράφος Βίκυ Μπουζούνη σε συνδιοργάνωση με τη NouPou Media, επίσημο media partner της βραδιάς.
Στη σκηνή ανέβηκαν ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης, πάντα to the point και με πολιτικά μηνύματα, ο Μάκης Βορίδης που έκλεψε την παράσταση με τις ιστορίες του από τα παλιά, αλλά και ο Ιωάννης Κεφαλογιάννης, καθώς και οι υφυπουργοί Άννα Καραμανλή, Μάριος Θεμιστοκλέους και Στέφανος Γκίκας. Παρών και ο δήμαρχος Γλυφάδας Γιώργος Παπανικολάου.
Η Optima Bank πήρε διπλή διάκριση, με τον πρόεδρό της Γεώργιο Τανισκίδη να μιλά στο καλωσόρισμα, η Ten Brinke που ξεχωρίζει στην περιοχή εδώ και χρόνια πήρε το βραβείο Top European Luxury Developer, ενώ και η Μαρίνα Φλοίσβου, που θα τη συναντήσετε παρακάτω με τα οικονομικά της νούμερα, πήρε την ίδια βραδιά τον τίτλο Marina of the Year 2026.
Δύο βραδιές την ίδια Πέμπτη, λοιπόν. Στη μία η πολιτεία έδειχνε το Ελληνικό ως εθνικό έργο. Στην άλλη η αγορά έδειχνε ποιοι πλέον μετράνε στη Ριβιέρα.
Nikka στο χέρι, deals στον αέρα
Πριν καν ανέβει κανείς στη σκηνή, το πιο ενδιαφέρον ρεπορτάζ της βραδιάς γινόταν στην cocktail ζώνη της Agora του One&Only, με το Nikka Whisky να κυκλοφορεί πιο ελεύθερα κι από τις επαγγελματικές κάρτες, δίπλα σε κρασί Costa Lazaridi και Aqua Carpatica για όσους προτιμούσαν να κρατήσουν το κεφάλι τους ψύχραιμο.
Στο πλήθος ξεχώριζαν κάποιες όμορφες παρουσίες, από τη Σίσσυ Λιγνού (πρόεδρος IAPCO, CEO της AFEA Congress) και την Anna Gauthier του One&Only Aesthesis, που το ίδιο βράδυ φόραγε και τη ζακέτα της κριτικής επιτροπής, μέχρι τη Βίκυ Παπαγεωργοπούλου του Who is Who. Ανάμεσά τους κυκλοφορούσαν και οι πραγματικοί πρωταγωνιστές της βραδιάς, δηλαδή οι επενδυτές: ο Ali Foulandi της iLand, ο Amit Aburman της Astrea Properties, ο Eduen Mobayed της Notia Medcare, μαζί με Έλληνες developers και τραπεζίτες που προτίμησαν να συζητήσουν παρά να ποζάρουν.
Γιατί στη Ριβιέρα, όπως έμαθα και χθες, τα σοβαρά deals δεν κλείνουν ποτέ πάνω στη σκηνή. Κλείνουν στο μπαρ.
Μπουζούνη και NouPou, η αρχή ενός θεσμού
Πίσω από τα Athens Riviera Luxury Awards δεν κρύβεται κάποιος παλιός οργανισμός, αλλά μια σύμπραξη δύο media brands. Η Βίκυ Μπουζούνη, δημοσιογράφος και ιδρύτρια-CEO του Legacy Group (Capital & Media), ένωσε δυνάμεις με τη NouPou Media, που ήταν και ο επίσημος media partner της βραδιάς, για να φτιάξουν κάτι που η Ριβιέρα δεν είχε ποτέ: έναν δικό της θεσμό βράβευσης, με όνομα, κριτική επιτροπή και σκηνή στο One&Only Aesthesis.
Το ενδιαφέρον είναι ότι το εγχείρημα δεν το υπέγραψε κάποιος οργανισμός του κλάδου, αλλά δύο δημοσιογραφικές επιχειρήσεις που αποφάσισαν να αφήσουν το ρεπορτάζ για μια βραδιά και να γίνουν οι ίδιες η ατζέντα.
Κι όπως έλεγαν χθες στην Agora σχεδόν όλοι, από τους υποψηφίους μέχρι τους χορηγούς: αυτό ήταν μόνο η πρεμιέρα. Η Μπουζούνη και η NouPou δεν έκλεισαν μια βραδιά, άνοιξαν έναν θεσμό.
Το άγχος του Μαξίμου για τους «αποκλεισμένους» της Ριβιέρας
Στην πιάτσα της πολιτικής, αγαπητοί, ισχύει ένας χρυσός και απαράβατος κανόνας: όσες περισσότερες φορές βγαίνεις στο μικρόφωνο και ορκίζεσαι ότι δεν τρέχει κάτι, τόσο πιο καθαρά καρφώνεις τον εφιάλτη σου. Και η επιμονή του Κυριάκου Μητσοτάκη να διαβεβαιώσει από το βήμα πως το Ελληνικό «δεν είναι περίκλειστη πόλη για λίγους» ήταν μια κανονική, μεγαλοπρεπής αποκάλυψη των υποσυνείδητων φόβων.
Γιατί καλά τα λόγια, αλλά ας κοιτάξουμε λίγο την πραγματικότητα. Όταν όλη η παραλιακή μετατρέπεται μέρα με τη μέρα σε χρυσοφόρο φιλέτο για Skyline Havens, funds, premium retail και μαρίνες για σκάφη που ζαλίζουν, στο Μαξίμου αρχίζουν να μετράνε με άλλους όρους την περιοχή. Και ξέρετε γιατί; Επειδή ο Νότιος Τομέας δεν ψηφίζει μόνο με golden boys, μεσίτες πολυτελείας και εφοπλιστές. Εκεί ψηφίζουν η παραδοσιακή μεσαία τάξη και οι λαϊκές γειτονιές, που βλέπουν τα νοίκια και το κόστος ζωής στον θεό και τις παραλίες να χρεώνουν ξαπλώστρες με ταρίφες Μονακό.
Και εδώ είναι το ζουμί της υπόθεσης: όταν στα δεξιά της ΝΔ καραδοκούν τα σενάρια για κάθοδο Κασιδιάρη στον Β3 και ταυτόχρονα φουντώνουν οι σαμαρικές αναταράξεις, όλοι αυτοί περιμένουν στη γωνία να επενδύσουν στη λαϊκή δυσαρέσκεια των «αποκλεισμένων». Γι’ αυτό ακριβώς ο πρωθυπουργός επιστράτευσε τη λέξη «ανοιχτό» σαν μαγικό ξόρκι. Μόνο που στην κάλπη, τα ξόρκια σπάνια πιάνουν τόπο αν ο λογαριασμός δεν βγαίνει.
Από τις μακέτες στα ρολόγια: Το γενναίο στοίχημα του Αθανασίου
Στην αντίπερα όχθη, αυτός που έκλεψε πραγματικά την παράσταση ήταν ο Οδυσσέας Αθανασίου. Ο διευθύνων σύμβουλος της LAMDA πέταξε στα σκουπίδια τη γνωστή ξύλινη γλώσσα των τεχνοκρατών, τους ψυχρούς ισολογισμούς, τα EBITDA και τα ποσοστά απόδοσης, επιλέγοντας να μιλήσει κατευθείαν στην καρδιά του ακροατηρίου. Μίλησε για «συνύπαρξη», για παιδιά που θα κάνουν ποδήλατο, για οικογένειες στα γήπεδα, χαρίζοντας και μια σχεδόν κινηματογραφική ατάκα για «το πρώτο φως που θα ανάψει σε ένα σπίτι».
Ήταν μια μαεστρική κίνηση: γύρισε το παιχνίδι από ένα κλασικό real estate project για λίγους σε μια ολοζώντανη γειτονιά ανοιχτή σε όλους. Έδειξε, δηλαδή, πως το Ελληνικό δεν φτιάχνεται για να γίνει αποστειρωμένο γκέτο των πλουσίων, αλλά ένας ζωντανός πνεύμονας όπου δίπλα στους ουρανοξύστες θα χωράει άνετα η καθημερινότητα της μέσης οικογένειας.
Το πιο παντελονάτο, όμως, ήταν το διοικητικό τσαγανό που έβγαλε στο τραπέζι. Ενώ άλλοι μάνατζερ τέτοιου βεληνεκούς κρύβονται πίσω από ασάφειες και βολικά «θα δούμε», ο Αθανασίου έδεσε ο ίδιος το χέρι του στο ρολόι. Κάρφωσε στο ημερολόγιο ότι το 2027 θα είναι η χρονιά διαδοχικών παραδόσεων: Riviera Tower, Riviera Galleria, μαρίνα Αγίου Κοσμά και άλλα 160 στρέμματα πάρκου παραδίδονται κανονικά στους πολίτες.
Τέλος τα λόγια του αέρα, τέλος οι μακέτες, από εδώ και πέρα μετράνε τα έργα. Και όταν ένας CEO διαλέγει να κριθεί όχι με ευχολόγια αλλά με το ρολόι στο χέρι, το ρίσκο είναι τεράστιο, η αυτοπεποίθηση και η σιγουριά του, όμως, ακόμη μεγαλύτερες.
Κωνσταντάτος: Από την ανάπτυξη στο κοινωνικό μέρισμα
Και μέσα σε όλο αυτό το αναπτυξιακό κρεσέντο που ζει η παραλιακή, το δημογραφικό έχει εξελιχθεί στο απόλυτο εθνικό καμπανάκι. Μόνο που, όπως μαθαίνω από καλή πηγή, στον Δήμο Ελληνικού–Αργυρούπολης ο Γιάννης Κωνσταντάτος αποφάσισε να κόψει τα πολλά λόγια και τις στρογγυλές διαπιστώσεις, περνώντας κατευθείαν στην πράξη.
Η δημοτική αρχή έριξε στο τραπέζι ένα βαρβάτο πακέτο έξι μέτρων για τη στήριξη των νέων ζευγαριών. Από την 1η Ιανουαρίου 2027 κλειδώνει «ζεστό» χρήμα από 1.000 έως 3.000 ευρώ για κάθε νέα γέννηση, πλήρης απαλλαγή από δημοτικά τέλη, μηδενικά τροφεία στους παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, δωρεάν είσοδος σε προγράμματα δημιουργικής απασχόλησης, αθλητισμό και πολιτισμό, συν ένα πλήρες πακέτο με τα πρώτα είδη του μωρού.
Προσέξτε τώρα το ρεπορτάζ, γιατί οι αριθμοί δεν λένε ποτέ ψέματα: οι γεννήσεις στην περιοχή έκαναν ελεύθερη πτώση, γκρεμίζοντας το κοντέρ κατά 50% μέσα σε μια δεκαετία, από 500 το 2014, στις μόλις 250 το 2025. Ναι, κινήσεις επιδότησης των 1.000 ευρώ βλέπουμε και αλλού στην Αττική, όπως στην Καλλιθέα ή στο Ηράκλειο. Η ειδοποιός διαφορά εδώ είναι πως ο Κωνσταντάτος δεν πετάει απλώς ένα εφάπαξ ξεροκόμματο, αλλά στήνει ένα ολόκληρο δίχτυ προστασίας γύρω από τη νέα οικογένεια.
Και εδώ κρύβεται η ουσία του παρασκηνίου. Ο δήμαρχος, που έχει ταυτιστεί όσο κανείς άλλος στα νότια με τη φαραωνική επένδυση του Ελληνικού, γράφει ήδη το επόμενο πολιτικό του αφήγημα: η ανάπτυξη των δισεκατομμυρίων να γυρίζει πίσω στους δημότες με χειροπιαστό κοινωνικό μέρισμα. Την ώρα που άλλοι συνάδελφοί του ξυπνούν τώρα και ανακαλύπτουν το δημογραφικό, εκείνος έχει πιάσει στασίδι στην πρώτη γραμμή της ατζέντας. Και στην πιάτσα της Αυτοδιοίκησης, όποιος σερβίρει πρώτος το θέμα, παίρνει και κεφάλι στην κούρσα.
Μην απομακρύνεστε, όμως, γιατί το καλό σας το φύλαγα για το τέλος: όπως πληροφορούμαι από εξαιρετικά αξιόπιστα γραφεία, ο δήμαρχος ετοιμάζει νέο κύκλο ηχηρών ανακοινώσεων. Οι επαφές και τα τετ-α-τετ με τα υψηλόβαθμα στελέχη της Hard Rock για το project του Casino έχουν προχωρήσει για τα καλά και οι συμφωνίες για τα βαριά αντισταθμιστικά υπέρ του Δήμου είναι προ των πυλών. Κρατήστε το, γιατί ο Κωνσταντάτος ξέρει να κλείνει deals.
Στα κάγκελα ο Ευθυμίου για τα σχολεία στο Μοσχάτο
Μαθαίνω ότι στον Δήμο Μοσχάτου-Ταύρου τα πράγματα έχουν αγριέψει για τα καλά, με τον Ανδρέα Ευθυμίου να είναι κυριολεκτικά στα κάγκελα. Και μεταξύ μας, δεν έχει άδικο.
Μόλις έσκασαν στο γραφείο του οι αποφάσεις για τις συγχωνεύσεις σχολικών τμημάτων, ο δήμαρχος δεν κάθισε να μετρήσει κουκιά ούτε μάσησε τα λόγια του. Τράβηξε αμέσως χειρόφρενο στη διοικητική κοπτοραπτική των αρμόδιων γραφείων και ζήτησε εδώ και τώρα την ανάκλησή τους. Έστειλε, δηλαδή, ένα σαφέστατο μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση στην κεντρική διοίκηση: με την παιδεία, τους γονείς και τους μαθητές δεν παίζουμε λογιστικά παιχνίδια.
Και προσέξτε το παρασκήνιο: η κίνηση αυτή δεν έχει απλώς αυτοδιοικητικό χρώμα, αλλά βαρύ πολιτικό εκτόπισμα. Ο Ευθυμίου, την ώρα που «τρέχει» ένα μεγάλο πακέτο παρεμβάσεων αναβαθμίζοντας σχολεία, παιδικές χαρές και αθλητικούς χώρους στην πόλη του, γυρίζει και λέει ορθά-κοφτά στους γραφειοκράτες: «Εμείς ματώνουμε για να φτιάξουμε σύγχρονες υποδομές και εσείς έρχεστε να τις αδειάσετε από παιδιά;»
Το μήνυμα ελήφθη; Στα έργα και στα κονδύλια ο δήμαρχος θέλει και επιδιώκει απόλυτη συνεργασία. Όταν όμως του πειράζουν τις σχολικές αίθουσες, η απάντηση προς την κεντρική εξουσία είναι μονολεκτική: «Κάτω τα χέρια». Κρατήστε το, γιατί η υπόθεση θα έχει και συνέχεια.
Το colpo grosso του Σπανού και το νέο επιχειρηματικό μέτωπο της Συγγρού
Ενώ όλοι έχουν καρφώσει τα μάτια τους στη Ριβιέρα και μετρούν τα οικόπεδα του Ελληνικού, λίγο πιο πάνω, στη Συγγρού, παίζεται ένα άλλο, εξαιρετικά ενδιαφέρον επιχειρηματικό παιχνίδι. Και μάλιστα διόλου αθόρυβο, αν ξέρεις πού να κοιτάξεις.
Μαθαίνω, λοιπόν, ότι ο Όμιλος Σπανός ετοιμάζει δυνατό μπάσιμο στον αριθμό 301 της λεωφόρου, εντός των ορίων του Δήμου Νέας Σμύρνης. Εκεί σχεδιάζεται να σηκωθεί ένα υπερσύγχρονο, πολυώροφο αρχηγείο που θα αλλάξει τα δεδομένα της περιοχής. Δεν μιλάμε απλώς για άλλη μία απρόσωπη πολυκατοικία γραφείων της σειράς, αλλά για ένα ολοκληρωμένο «hub»: σύγχρονα offices, εμπορικοί χώροι, premium αντιπροσωπεία αυτοκινήτων και state-of-the-art συνεργείο κάτω από την ίδια στέγη. Το project βρίσκεται σε διαδικασία εγκρίσεων και, μόλις πάρει το πράσινο φως, βάζει γερή σφραγίδα στον άξονα.
Το πραγματικό παρασκήνιο, όμως, είναι αλλού: η Συγγρού παίρνει ξανά τα πάνω της, επανακτώντας με το σπαθί της τον τίτλο του απόλυτου «business boulevard» της πρωτεύουσας, μαζεύοντας corporate headquarters και βαριά brands. Την ώρα που το lifestyle παραληρεί με την παραλιακή, ένα δεύτερο, εξίσου σκληρό επιχειρηματικό μέτωπο στήνεται μεθοδικά στη Συγγρού και εκεί οι μπίζνες δεν περιμένουν τις μακέτες του μέλλοντος, αλλά τρέχουν ήδη στο φουλ.
Το «χρυσό» λιμάνι του Φλοίσβου και τα εκατομμύρια που δεν πιάνει το μάτι
Αν ρωτήσετε όμως αυτούς που ξέρουν καλά τα κόλπα της αγοράς, το πραγματικό «χοντρό» χαρτί παίζεται εκεί που δένουν τα θηρία: στο luxury yachting. Και η Μαρίνα Φλοίσβου αποτελεί την απόλυτη απόδειξη για το πώς μια υποδομή μετατρέπεται σε κανονικό εργοστάσιο παραγωγής ρευστού.
Προσέξτε τα νούμερα του πρώτου εξαμήνου, γιατί αυτά δεν αφήνουν περιθώρια για παραμύθια: έσοδα 13,9 εκατ. ευρώ με καπέλο 8%, και EBITDA που εκτοξεύτηκαν στα 9,3 εκατ. ευρώ, γράφοντας ένα εντυπωσιακό +10%. Εδώ δεν μιλάμε απλώς για μια καλή χρονιά ή για ένα τυχαίο θετικό πρόσημο στον ισολογισμό. Μιλάμε για καθαρό, επαναλαμβανόμενο χρήμα που ρέει ασταμάτητα στα ταμεία.
Και εδώ κρύβεται η μεγάλη εικόνα που πολλοί επιμένουν να αγνοούν: η αθηναϊκή ακτογραμμή δεν είναι μόνο real estate και τουριστικά κλισέ για ξένους επισκέπτες. Το τρίπτυχο μαρίνες, ελλιμενισμός superyachts, εξειδικευμένο service, premium εστίαση και παράπλευρες υπηρεσίες χτίζει αυτό που οι οικονομολόγοι λένε recurring revenue: δηλαδή επαναλαμβανόμενες και σχετικά προβλέψιμες ροές εσόδων.
Ο Φλοίσβος, λοιπόν, δεν είναι άλλη μία γυαλιστερή βιτρίνα για να κάνουν βόλτα οι περαστικοί και να χαζεύουν τα σκάφη. Είναι μια βαριά, καλοκουρδισμένη μηχανή που γεννάει ζεστό χρήμα. Και αυτό είναι το νέο, μεγάλο trend που αλλάζει τις ισορροπίες στον Νότο: η θάλασσα δεν υπάρχει πια απλώς για να ανεβάζει τις αντικειμενικές αξίες των διπλανών διαμερισμάτων. Έμαθε να βγάζει λεφτά από μόνη της και μάλιστα με εξωφρενικούς ρυθμούς.
Η λάμψη της παραλίας και τα βαριά «μπετά» στο Κορωπί
Στον Νότο έχουν πάθει ομαδική παράκρουση με το Ελληνικό, τη Γλυφάδα, τη χρυσή αμμουδιά της Ριβιέρας και τα νούμερα που ζαλίζουν στον Φλοίσβο. Και λογικό είναι, εδώ που τα λέμε: εκεί πέφτουν τα φώτα, εκεί ποζάρουν τα μοντέλα, εκεί στήνεται όλο το lifestyle παραμύθι. Μόνο που, πίσω από τα φλας και τις μαρίνες, στην πίσω αυλή και συγκεκριμένα στο Κορωπί, παίζεται ένα εντελώς διαφορετικό και πολύ πιο χοντρό οικονομικό παιχνίδι.
Εκεί δεν θα βρείτε ούτε πανάκριβες μπουτίκ ούτε σαμπάνιες στην ξαπλώστρα. Εκεί μυρίζει παραγωγή, βιομηχανία, logistics, αποθήκες, supply chain και procurement. Όποιος παρακολουθεί την πιάτσα και βλέπει τη βροχή από νέες θέσεις εργασίας για στελέχη εφοδιαστικής αλυσίδας, καταλαβαίνει αμέσως ότι η περιοχή ρουφάει παραγωγική δραστηριότητα σαν σφουγγάρι.
Το απόλυτο «χαρτί», βέβαια, ακούει στο όνομα Microsoft: τα δύο data centers που προβλέπει το επενδυτικό σχέδιο της εταιρείας στο Κορωπί, μέρος του φαραωνικού πακέτου των 976 εκατ. ευρώ μαζί με τα Σπάτα, αλλάζουν επίπεδο σε όλη την περιοχή και φέρνουν επενδύσεις που δεν χωράει ο νους.
Κρατήστε το, γιατί αυτό είναι το πραγματικό παρασκήνιο: όσο κάποιοι νομίζουν ότι η ανάπτυξη σταματάει εκεί που σκάει το κύμα, από πίσω χτίζεται ένας αθόρυβος, αλλά πανίσχυρος άξονας. Η παραλιακή πουλάει μόστρα και εικόνα, αλλά το Κορωπί χτίζει τη βαριά υποδομή. Και στην πραγματική οικονομία, φίλοι μου, δεν πληρώνει η μόστρα τον λογαριασμό, τον πληρώνουν τα θεμέλια.
Το μπρα ντε φερ Ασκούνη–Κάρναβου και η μάχη της λακκούβας στην Καλλιθέα
Στην Καλλιθέα οι μάσκες έπεσαν οριστικά στο πάτωμα και το παλιό, καλό δίπολο πήρε ξανά άγρια φωτιά. Ξεχάστε τις αναγνωριστικές πιστολιές και τα χαμόγελα των διαδρόμων: εδώ έχουμε πλέον κανονική, μετωπική σύγκρουση ανάμεσα στον Κώστα Ασκούνη και τον Δημήτρη Κάρναβο, με το πολιτικό θερμόμετρο να χτυπάει κόκκινο.
Ο νυν δήμαρχος έσυρε πρώτος το σπαθί από το θηκάρι. Έβγαλε μπροστά, με περίσσιο καμάρι, την υπογραφή της σύμβασης των 1,2 εκατ. ευρώ για το έργο του Ιλισού. Το μήνυμα που έστειλε δεν χωράει παρερμηνείες: το πούλησε καθαρά ως τη λύτρωση από μια «οκταετή στασιμότητα», καρφώνοντας με το γάντι, αλλά ευθέως στην καρδιά, την προηγούμενη δημοτική αρχή για απραξία και έργα που αφέθηκαν να μουχλιάζουν στα συρτάρια.
Μόνο που ο Κάρναβος δεν είναι από εκείνους που θα καθίσουν ήσυχα στη γωνία τους να τρώνε τα χτυπήματα. Σήκωσε το γάντι στο δευτερόλεπτο και πέρασε σε σκληρή αντεπίθεση. Προσπέρασε τις υπογραφές και τις αναμνηστικές φωτογραφίες και χτύπησε εκεί ακριβώς που τσούζει τον δημότη: στην καθημερινή ταλαιπωρία. Έβγαλε στη σέντρα το απέραντο εργοτάξιο και το χάλι των δρόμων μετά τα σκαψίματα για τις οπτικές ίνες, γειώνοντας τη συζήτηση από τα «μεγάλα οράματα» στις λακκούβες, στη σκόνη και στη φθορά της γειτονιάς.
Το σκηνικό, λοιπόν, στήθηκε και η Καλλιθέα ξαναμπαίνει σε γνώριμο, αδυσώπητο ρυθμό: από τη μία η διοίκηση να πανηγυρίζει ότι «ξεμπλοκάρει την πόλη» κι από την άλλη η αντιπολίτευση να καταγγέλλει ότι η καθημερινότητα έχει πάει περίπατο.
Κρατήστε το, γιατί αυτό το μέτωπο μόλις άνοιξε και τα μαχαιρώματα προβλέπονται βαθιά. Στην αυτοδιοίκηση, όταν το «μεγάλο έργο» συγκρούεται με τη λακκούβα έξω από την πόρτα του ψηφοφόρου, ο λογαριασμός στο τέλος βγαίνει πάντα ασήκωτος.
Το λεωφορείο της κάλπης στη Λαυρεωτική
Στη Λαυρεωτική, η εμφάνιση της νέας λεωφορειακής γραμμής 320 δεν είναι απλώς μια συνηθισμένη τροποποίηση στα δρομολόγια του ΟΑΣΑ. Για όσους γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, για τον Δήμαρχο Δημήτρη Λουκά αποτελεί ένα κανονικό, καθαρόαιμο πολιτικό τρόπαιο. Και μάλιστα πρώτης γραμμής, αφού καταφέρνει επιτέλους να ενώσει το Λαύριο και την Κερατέα απευθείας με το Κορωπί, κουμπώνοντας τους δημότες πάνω στο Μετρό και τον Προαστιακό.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται και το μεγάλο παραπολιτικό ζουμί: στην πιάτσα της Αυτοδιοίκησης τα παχιά λόγια και οι μεγαλόστομες εξαγγελίες περισσεύουν, αλλά όταν βάζεις τον πολίτη μέσα σε λεωφορείο και τον πας γρήγορα στη δουλειά του, το κέρδος μετριέται κάθε πρωί στο ρολόι του. Επί δεκαετίες η Λαυρεωτική ένιωθε το «αποπαίδι» της Αττικής, εγκλωβισμένη στην απόσταση και στην ταλαιπωρία για να δει σταθερή τροχιά. Τώρα, ο Λουκάς γυρίζει και δείχνει χειροπιαστά ότι το πράγμα άλλαξε στην πράξη.
Κρατήστε το, γιατί αυτό είναι το απόλυτο μάθημα της τοπικής πολιτικής: όταν μια διεκδίκηση ετών φεύγει από τα χαρτιά και γίνεται λαμαρίνα που σταματάει στη στάση σου, δεν μιλάμε απλώς για δρομολόγιο. Μιλάμε για έτοιμο, ζεστό πολιτικό κεφάλαιο που εξαργυρώνεται κατευθείαν στην κάλπη.