Λιμανάκια Βουλιαγμένης: Ο 34χρονος δύτης είχε κάμερα πάνω του
Οι δύτες, κατά την επιχείρηση για τον εντοπισμό του 34χρονου, βρήκαν την κάμερα που είχε πάνω του - Το Σάββατο η ειδική επιχείρηση ανάσυρσης της σορού
- 26/03/2026 09:57
Τραγικό τέλος έλαβε και επίσημα η επιχείρηση εντοπισμού του 34χρονου δύτη, τα ίχνη του οποίου είχαν χαθεί την Κυριακή 22 Μαρτίου, όταν έκανε κατάδυση στο «Πηγάδι του Διαβόλου».
Η σορός του 34χρονου εντοπίστηκε τελικά την Τετάρτη 25 Μαρτίου και συγκεκριμένα μέσα σε μεγάλο βάθος σε τούνελ εντός του πηγαδιού. Η επιχείρηση ανάσυρσης της σορού του δεν πραγματοποιήθηκε την ίδια ημέρα, καθώς απαιτείται ειδικός σχεδιασμός λόγω των ιδιαίτερα δύσκολων συνθηκών στο σημείο. Σύμφωνα με το Mega αυτό αναμένεται να γίνει το ερχόμενο Σάββατο.
Μάλιστα, όπως αναφέρεται στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα Mega», οι δύτες, κατά την επιχείρηση για τον εντοπισμό του 34χρονου, βρήκαν την κάμερα που είχε πάνω του, η οποία φαίνεται πως έχει καταγράψει τη διαδρομή αλλά και τις προσπάθειές του να βγει στην επιφάνεια.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως ο δύτης κατέβηκε σιγά – σιγά προς το «Πηγάδι», όταν ξαφνικά τον χτύπησαν θαλάσσια ρεύματα, με αποτέλεσμα να πέσει σε βράχια και να χάσει τον εξοπλισμό του.
Σημειώνεται πως λόγω της επικινδυνότητας του σημείου, στην επιχείρηση συμμετέχει τις τελευταίες μέρες η ομάδα του Αντώνη Γράφα, η μοναδική που έχει στο παρελθόν ερευνήσει και χαρτογραφήσει το συγκεκριμένο σπήλαιο -εντός του πηγαδιού- σε βάθος 145 μέτρων.
Πηγάδι του Διαβόλου: Η χαρτογράφηση του 2018
Το 2018, η καταδυτική ομάδα του Αντώνη Γράφα ξεκίνησε να οργανώνει μια αποστολή στο Πηγάδι του Διαβόλου, με σκοπό την κινηματογράφηση και εξερεύνηση του υποβρύχιου σπηλαίου. Τελικά μετά από διαδοχικές αποστολές, κατάφεραν να απλώσουν σχοινιά σε απόσταση 145 μέτρων από την είσοδό του, συνεχίζοντας πέρα από το χαρτογραφημένο μέχρι πρότινος, από τους δύτες του ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο, σημείο. Στο κείμενο-μαρτυρία που συνοδεύει τη χαρτογράφηση, ο κ. Γράφας είχε επισημάνει κρίσιμες λεπτομέρειες για τη μορφολογία του σπηλαίου.
Το αποτέλεσμα των αποστολών ήταν αφενός ένας χάρτης που αποτυπώνει το χαρτογραφημένο μέχρι σήμερα κομμάτι του σπηλαίου και αφετέρου ένα συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ για το Πηγάδι του Διαβόλου. Όπως σημειώνεται, το Ντοκιμαντέρ είναι προϊόν συλλογικής προσπάθειας έμπειρων σπηλαιοδυτών κινηματογραφιστών και πολυπληθούς ομάδας υποστήριξης. Στο σπήλαιο διείσδυσαν οι δύτες: Λευτέρης Κουταλάς 140μ ( μεγάλη αίθουσα), Αντώνης Γράφας 130μ (ρήγμα) και Ερρίκος Κρανιδιώτης 70μ ( σκαλοπάτια).
Τεχνικά χαρακτηριστικά και επικινδυνότητα του υποθαλάσσιου σπηλαίου
Το «Πηγάδι» αποτελεί μια κατακόρυφη υποθαλάσσια τομή που ξεκινά από τα 11 μέτρα και καταλήγει στα 28,5 μέτρα βάθος. Στον πυθμένα του αναπτύσσεται σπήλαιο με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, το οποίο παραμένει ανεξερεύνητο στο σύνολό του και μάλιστα πολλοί εικάζουν ότι συνδέεται με τη Λίμνη της Βουλιαγμένης.
Όπως χαρακτηριστικά σημείωνε η ομάδα του Αντώνη Γράφα μετά τις αποστολές της για τη χαρτογράφηση του σπηλαίου, «στο πρωτεύον στόμιο του σπηλαίου, όπου στη δεκαετία του 80, το λιμενικό είχε τοποθετήσει κάγκελα για να σηματοδοτεί τον επικείμενο κίνδυνο, η ροή είναι σχεδόν ανεπαίσθητη. Πλησιάζοντας όμως, την ουσιαστική είσοδο του σπηλαίου η οποία είναι μικρότερη σε διαστάσεις (1 μέτρο ύψος, 1,5 μέτρα πλάτος) όπου δε περνά πια το φως του ήλιου, η ροή γίνεται πολύ δυνατή και τυρβώδης. Χαρακτηριστικό της έντασης της εισροής του νερού, είναι πως ακόμα και οι φυσαλίδες από την εκπνοή των δυτών παρασύρονται στα έγκατα του σπηλαίου αντί να ταξιδεύουν προς την επιφάνεια. Οι δύτες είναι έρμαια της δύναμης του για σχεδόν 2 μέτρα από την είσοδο όπου δημιουργείται μια μεγάλη στρογγυλή αίθουσα και η ροή μειώνεται προοδευτικά».
Σε άλλο σημείο, η μαρτυρία ανέφερε: «Από την είσοδο του σπηλαίου ταξιδεύουμε στις 330 μοίρες, έπειτα από 90 μέτρα περίπου η πυξίδα δείχνει 40 μοίρες και το βάθος προοδευτικά αυξάνεται κάτι που θα πρέπει να συνυπολογίσει ο δύτης όσων αφορά την επιστροφή του καθώς η εισροή είναι συνεχής και έντονη. Μετά τα πρώτα αυτά μέτρα η διεύθυνση της πυξίδας επανέρχεται στις 320 μοίρες, πολύ γρήγορα αλλάζει και πάλι σε 220 μοίρες, μετά από λίγο αλλάζει και πάλι δείχνοντας πλέον 280 μοίρες. Το βάθος σε αυτό το σημείο αγγίζει τα 44-45 μέτρα, που είναι και το τελευταίο σημείο που έφτασε η ομάδα μας, καθώς το σπήλαιο συνεχίζει προς άγνωστη μέχρι τώρα κατεύθυνση».
Οι δύτες που έχασαν τη ζωή τους στο Πηγάδι της Βουλιαγμένης
Η φήμη του σπηλαίου ως ένα από τα πιο επικίνδυνα σημεία για κατάδυση στην Ελλάδα δεν είναι τυχαία, καθώς η ιστορία του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τραγικά περιστατικά. Η πιο γνωστή υπόθεση παραμένει αυτή του Σεπτεμβρίου του 1978, όταν τρεις Αμερικανοί υπήκοοι, δύο στρατιωτικοί και μία νεαρή γυναίκα, εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια ερασιτεχνικής κατάδυσης στο σημείο. Χρειάστηκαν δεκαετίες ερευνών για να καταστεί δυνατή η ανάσυρση των λειψάνων τους από το εσωτερικό του σπηλαίου, επιβεβαιώνοντας πως οι άτυχοι δύτες είχαν παρασυρθεί σε βάθος 50 και 70 μέτρων αντίστοιχα.
Η επικινδυνότητα του σημείου επιβεβαιώθηκε εκ νέου τον Νοέμβριο του 1990, όταν ένας ακόμη δύτης, ο Παναγιώτης Τζωρτζάτος, έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια μιας ανεπίσημης προσπάθειας για τον εντοπισμό των Αμερικανών. Το περιστατικό αυτό αύξησε τον τραγικό απολογισμό και ενίσχυσε τη δεισιδαιμονία γύρω από το Πηγάδι, το οποίο οι ντόπιοι και έμπειροι δύτες ονομάζουν Πηγάδι του Διαβόλου ή Δόντι του Διαβόλου. Όπως είχε υπογραμμίσει η ομάδα του Αντώνη Γράφα χρόνια πριν από το τρέχον συμβάν, η κατάδυση στο συγκεκριμένο σημείο αποτελεί μια από τις δυσκολότερες δοκιμασίες σε σωματικό και ψυχολογικό επίπεδο, με την ίδια την ομάδα να αποθαρρύνει ρητά οποιονδήποτε από το να επιχειρήσει την είσοδο στο σπήλαιο.
