Δημήτρης Σερελέας: «Το myTeam αλλάζει τον τρόπο που λειτουργούν τα σωματεία»
Ο Δημήτρης Σερελέας μιλάει στο NouPou για τη διαδρομή του από τα γήπεδα της Γλυφάδας στο ελληνικό tech οικοσύστημα, αποκαλύπτει πώς ένα πρόβλημα της καθημερινότητας των σωματείων εξελίχθηκε σε startup με διεθνή προοπτική και εξηγεί γιατί η εφαρμογή myTeam αλλάζει τον τρόπο που λειτουργεί ο αθλητισμός.
- 23/02/2026 09:03
Παρά το γεγονός ότι δεν έγινε επαγγελματίας αθλητής, η καθημερινή τριβή του Δημήτρη Σερελέα με τις ακαδημίες και τα σωματεία τον βοήθησε να κατανοήσει σε βάθος τις ανάγκες και τις προκλήσεις τους. Συνδυάζοντας σπουδές στο Sports Management με τεχνολογικό υπόβαθρο, ίδρυσε το 2021 το myTeam, μια πλατφόρμα που ψηφιοποιεί τη διαχείριση συλλόγων, απλοποιεί προπονήσεις, πληρωμές και επικοινωνία, και ήδη χρησιμοποιείται από πάνω από 400 ομάδες στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Μιλώντας στο NouPou, ξεκαθαρίζει πως μέσα από το myTeam, θέλει να απελευθερώσει χρόνο και χώρο δράσης για όσους φροντίζουν τα σωματεία, ώστε να επικεντρωθούν στο πιο ουσιαστικό: τη βελτίωση της εμπειρίας των παιδιών και την ανάπτυξη αξιών μέσω του αθλητισμού.
Μεγάλωσες στη Γλυφάδα, έπαιξες μπάσκετ στον ΑΝΟΓ, αλλά δεν ακολούθησες τον αθλητισμό επαγγελματικά. Πόσο καθόρισε εκείνη η εμπειρία τον τρόπο που βλέπεις σήμερα τα σωματεία «από μέσα»;
Το μικρόβιο του αθλητισμού μού το έβαλε ο πατέρας μου, που με πήγαινε στον Τάφο του Ινδού από τριών-τεσσάρων χρονών. Μικρός έπαιξα στις ακαδημίες του Άρη Γλυφάδας, οι οποίες τη δεκαετία του ’90 έκαναν εξαιρετική δουλειά, με πρόεδρο τον αείμνηστο Τάκη Τυρέα και υπεύθυνο τον Γιάννη Παραγιό – δύο καταπληκτικούς ανθρώπους, που ήμουν πολύ τυχερός που βρέθηκαν στη ζωή μου. Το 1996 ο σύλλογος είχε περίπου 600 παιδιά, ενώ τα τμήματα μίνι ταξίδευαν κάθε χρόνο σε τουρνουά στη Γαλλία. Ανάμεσα στους συμπαίκτες μου υπήρχαν παιδιά που αργότερα έκαναν σπουδαία καριέρα, όπως ο Ίαν Βουγιούκας και ο Απόλλων Τσόχλας. Εγώ δεν είχα ούτε το ταλέντο ούτε τα φυσικά προσόντα για να φτάσω πιο ψηλά, όμως αγαπούσα το μπάσκετ πάρα πολύ για να σταματήσω. Συνέχισα να παίζω στα τοπικά πρωταθλήματα μέχρι τα 36 μου και ήμουν καθημερινά μέσα σε αυτό το οικοσύστημα – ως αθλητής, ως προπονητής, αλλά και ως εθελοντής στη διοίκηση. Αυτά τα περίπου 30 χρόνια μού έδωσαν μια εμπειρία που λίγοι founders έχουν: ξέρω τι χρειάζεται ένα σωματείο, γιατί το έζησα από όλους τους ρόλους.
Το background σου είναι καθαρά tech. Υπήρξε ποτέ στιγμή που σκέφτηκες ότι αυτό το υπόβαθρο «δεν κολλάει» με τον αθλητισμό ή το είδες εξαρχής ως πλεονέκτημα;
Η αλήθεια είναι ότι το πρώτο μου πτυχίο στην Αγγλία ήταν στο Sports Management, οπότε, παρότι εργαζόμουν και είχα εταιρεία στον χώρο της τεχνολογίας, πάντα υπήρχε μέσα μου η ανάγκη να συνδυάσω τον αθλητισμό με την τεχνολογία. Γνωρίζοντας από πρώτο χέρι πώς λειτουργεί το οικοσύστημα των αθλητικών σωματείων, ήμουν σίγουρος ότι πρόκειται για έναν χώρο με μεγάλο περιθώριο ψηφιακού μετασχηματισμού. Άρα δεν το είδα ακριβώς ως πλεονέκτημα, αλλά περισσότερο ως μια ευκαιρία και μια πρόκληση
Πριν το myTeam είχες ήδη ιδρύσει μια άλλη startup. Ποιο ήταν το πιο σημαντικό επιχειρηματικό μάθημα που πήρες από εκείνη την εμπειρία και εφάρμοσες στο χτίσιμο του myTeam;
Νομίζω πως το πιο σημαντικό μάθημα είναι να μη φοβάσαι να μοιραστείς το προϊόν σου με δυνητικούς πελάτες και συνεργάτες και να βγάλεις όσο πιο γρήγορα γίνεται κάτι λειτουργικό για δοκιμή — ακόμα κι αν αποτύχει αρκετές φορές. Μέσα από αυτή τη διαδικασία φτάνεις τελικά σε αυτό που στον κόσμο των startups αποκαλείται Product Market Fit.
Πότε συνειδητοποίησες ότι τα αθλητικά σωματεία έχουν λειτουργικό πρόβλημα και ότι αυτό μπορεί να λυθεί ψηφιακά; Υπήρξε κάποιο πολύ συγκεκριμένο περιστατικό;
Όταν επέστρεψα από τις σπουδές μου στην Αγγλία και έπαιζα μπάσκετ στην ομάδα της Γλυφάδας, παράλληλα ανέλαβα να προπονώ κάποια τμήματα των ακαδημιών και να βοηθάω και στο διοικητικό κομμάτι. Θυμάμαι χαρακτηριστικά το άγχος να προλάβουμε να ειδοποιήσουμε όλους τους γονείς όταν υπήρχε αλλαγή της τελευταίας στιγμής στο πρόγραμμα, αλλά και πόσο άβολη ήταν η διαδικασία να τους ενημερώσουμε για οικονομικές εκκρεμότητες. Εκεί ήταν που βίωσα το πρόβλημα από μέσα.
Το myTeam ξεκίνησε το 2021. Αν γυρίσεις πίσω εκείνη την περίοδο, τι ήταν πιο δύσκολο: να πείσεις τα σωματεία να ψηφιοποιηθούν ή να χτίσεις σωστά το προϊόν;
Σίγουρα το πιο δύσκολο κομμάτι ήταν να πείσω τα σωματεία να ψηφιοποιηθούν. Πριν την COVID, η καθημερινότητα για τα περισσότερα σωματεία σήμαινε ένα Excel ή ένα τετράδιο για τις εγγραφές, άλλο αρχείο για τις προπονήσεις, άλλο για τις πληρωμές, δεκάδες Viber groups για την επικοινωνία — γενικά, ένα χάος στην οργάνωση. Επιπλέον, η πρώτη έκδοση του myTeam κυκλοφόρησε το 2021, εν μέσω πανδημίας, με πολλά σωματεία να έχουν διακόψει τη λειτουργία τους για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Από την άλλη, αυτή η περίοδος λειτούργησε και θετικά, γιατί η κοινωνία αναγκάστηκε να εξοικειωθεί με την ψηφιοποίηση διαδικασιών και οι άνθρωποι έγιναν πιο ανοιχτοί στο να δοκιμάσουν λύσεις όπως το myTeam.
Υπάρχει κάποιο feature του myTeam που να προέκυψε αποκλειστικά επειδή κάποιος πρόεδρος ή προπονητής σε πήρε τηλέφωνο και… γκρίνιαξε;
Νομίζω ότι το 90% των features της πλατφόρμας προέρχεται από αιτήματα των ίδιων των συλλόγων, αλλά και των γονέων. Ο πρώτος μας πελάτης ήταν ο Πρωτέας Βούλας. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι, σε μια παρουσίαση στις αρχές του καλοκαιριού, μας είπαν πως τους άρεσε πολύ το προϊόν και θα ήθελαν να το δοκιμάσουν, αρκεί να φτιάχναμε «μερικά πραγματάκια». Λίγο αργότερα επέστρεψαν με μια λίστα με 95–96 ζητούμενα! Μέσα στο καλοκαίρι υλοποιήσαμε περίπου 70–75 από αυτά — αν θυμάμαι καλά — και έτσι ξεκίνησε η συνεργασία μας.
Σήμερα το myTeam χρησιμοποιείται από πάνω από 400 συλλόγους, ανάμεσά τους ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός, ο ΟΦΗ και ο Ηρακλής. Θυμάσαι ποιος ήταν ο πρώτος μεγάλος σύλλογος που σας εμπιστεύτηκε και τι άλλαξε αυτό στο momentum;
Η πρώτη μεγάλη συνεργασία, σε επίπεδο brand name, ήταν με τον Ερασιτέχνη Ολυμπιακό. Όταν σε εμπιστεύονται μεγάλοι σύλλογοι, αυτόματα δημιουργείται ένα αίσθημα ασφάλειας και στα υπόλοιπα σωματεία να ακολουθήσουν. Το ίδιο ισχύει και για άλλους συνεργάτες, όπως επιχειρήσεις ή επενδυτές. Υπάρχουν βέβαια και λίγες περιπτώσεις που λειτουργεί αντίστροφα: κάποια μικρότερα σωματεία διστάζουν στη σκέψη ότι χρησιμοποιούν την ίδια πλατφόρμα με τους «μεγάλους» — κάτι που, κατά τη γνώμη μου, δεν θα έπρεπε να συμβαίνει. Η χρέωση είναι αναλογική, βάσει του αριθμού των αθλητών, ώστε να είναι δίκαιη, ενώ στην πράξη τα μικρά σωματεία είναι αυτά που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη, αφού διαθέτουν λιγότερους πόρους και πρέπει να τους αξιοποιήσουν στο έπακρο.
Υπάρχει ακόμη σκεπτικισμός στην Ελλάδα απέναντι στα ψηφιακά εργαλεία ή θεωρείς ότι το οικοσύστημα έχει πλέον ωριμάσει;
Όσο η νέα γενιά μπαίνει πιο ενεργά στη του decision making, το οικοσύστημα ωριμάζει ολοένα και περισσότερο. Στα πρώτα χρόνια βλέπαμε μεγαλύτερη υιοθέτηση στις μεγάλες πόλεις, κάτι που πλέον δεν ισχύει. Σήμερα συνεργαζόμαστε με συλλόγους σε όλη την Ελλάδα και σε όλα τα αθλήματα.
Τι σε έχει εκπλήξει περισσότερο βλέποντας πώς χρησιμοποιούν το myTeam οι σύλλογοι στην πράξη, κάτι που δεν είχες προβλέψει ως founder;
Η βασική χρήση από τους συλλόγους αφορά το πρόγραμμα προπονήσεων και την καταγραφή παρουσιών, ενώ ακολουθεί η οικονομική διαχείριση συνδρομών και πληρωμών. Αυτό που δεν περίμενα να έχει τόσο μεγάλη απήχηση είναι οι online πληρωμές προς τους συλλόγους. Δίνουμε τη δυνατότητα σε όποιον το επιθυμεί να δέχεται πληρωμές μέσα από το app – ουσιαστικά, είναι σαν να έχεις μια γραμματεία διαθέσιμη 24/7. Υπάρχουν σύλλογοι που πραγματοποιούν έως και το 90% των εισπράξεών τους μέσω της εφαρμογής.
Πόσο δύσκολο είναι να ισορροπήσεις ανάμεσα στις ανάγκες ενός μεγάλου συλλόγου, όπως ο Παναθηναϊκός, και ενός μικρού ερασιτεχνικού σωματείου;
Δεν είναι τόσο δύσκολο όσο ακούγεται, γιατί έχουμε σχεδιάσει την πλατφόρμα ώστε να προσαρμόζεται στις ανάγκες κάθε συλλόγου. Μάλιστα, πολλές φορές ένας μεγάλος σύλλογος, έχοντας ήδη δομημένες διαδικασίες, αποδεικνύεται πιο «εύκολος» πελάτης από έναν μικρό σύλλογο που λειτουργεί ως «one man show» και προσπαθεί να στήσει τα πάντα από το μηδέν.
Πώς διαχειρίζεστε το feedback που έρχεται από δεκάδες διαφορετικούς συλλόγους, με διαφορετικές ανάγκες και διαδικασίες;
Διαθέτουμε μια εξαιρετική ομάδα τόσο στο user engagement και το support όσο και στο tech, η οποία βρίσκεται καθημερινά σε επαφή με δεκάδες χρήστες. Προφανώς δεν μπορούμε να υλοποιήσουμε κάθε αίτημα, όμως αξιολογούμε το 100% του feedback που λαμβάνουμε. Όταν κρίνουμε ότι ένα ζητούμενο μπορεί να προσφέρει πραγματική αξία σε πολλούς συλλόγους, τότε μπαίνει άμεσα σε διαδικασία υλοποίησης.
Το 2023 κλείσατε γύρο χρηματοδότησης ύψους 620.000 ευρώ με επενδυτές από το εξωτερικό, ανάμεσά τους και ο Lars Rasmussen. Τι «είδαν» στο myTeam που, κατά τη γνώμη σου, έκανε τη διαφορά;
Ο γύρος του 2023 ήταν πράγματι 620.000 ευρώ, όμως μέχρι σήμερα έχουμε σηκώσει συνολικά 1,6 εκατομμύρια ευρώ από θεσμικούς επενδυτές (venture capitals) και angels, όπως ο Lars Rasmussen, ιδρυτής του Google Maps. Σε αυτό το στάδιο —που αφορά τους πρώτους γύρους χρηματοδότησης ενός startup— οι επενδυτές αξιολογούν κυρίως την ομάδα, την εμπειρία και τη δυναμική εξέλιξης, και λιγότερο το ίδιο το προϊόν ή τα οικονομικά αποτελέσματα. Παρ’ όλα αυτά, το γεγονός ότι είχαμε ήδη ένα λειτουργικό προϊόν και ενεργούς πελάτες έπαιξε σημαντικό ρόλο υπέρ μας.
Πόσο δύσκολο είναι για μια ελληνική startup να πείσει διεθνείς επενδυτές χωρίς να έχει έδρα στο εξωτερικό;
Αν παρουσιάσεις ένα πλάνο που δείχνει ξεκάθαρα ότι δεν στοχεύεις αποκλειστικά και μόνιμα στην ελληνική αγορά, τα πράγματα δεν είναι πλέον τόσο δύσκολα. Σίγουρα, το να βρίσκεσαι σε επιχειρηματικά hubs όπως το Λονδίνο ή το Σαν Φρανσίσκο ανοίγει περισσότερες πόρτες, όμως και η Ελλάδα —όπως και άλλες μικρότερες ευρωπαϊκές αγορές— διαθέτει πλέον αρκετά αξιόλογα startups που βρίσκονται στο radar επενδυτών από όλο τον κόσμο.
Ήδη υπάρχουν πελάτες σε Ισπανία και Γερμανία. Είναι το προϊόν έτοιμο για scale ή απαιτείται διαφορετική προσέγγιση ανά χώρα;
Έχουμε πελάτες στην Ισπανία, τη Γερμανία, την Ελβετία, αλλά και σε γειτονικές χώρες όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία. Η αλήθεια είναι ότι ένα ελληνικό τεχνολογικό προϊόν είναι πιο εύκολο να πουληθεί στα Βαλκάνια απ’ ό,τι στη Γερμανία ή την Ισπανία — όχι επειδή ο ανταγωνισμός εκεί είναι καλύτερος, αλλά γιατί οι decision makers δεν αξιολογούν μόνο το προϊόν και τις δυνατότητές του. Η μεγαλύτερη δικαίωση για εμάς ήρθε πρόσφατα, όταν μια αμερικανική εταιρεία αξιολόγησης software κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το myTeam βρίσκεται, σε επίπεδο χαρακτηριστικών και χρηστικότητας, στο ίδιο —αν όχι σε υψηλότερο— επίπεδο από τους κορυφαίους παγκόσμιους παίκτες του χώρου. Αυτό αποτελεί για εμάς την απόδειξη ότι μια ομάδα από την Ελλάδα μπορεί να δημιουργήσει τεχνολογία παγκόσμιας κλάσης.
Αναφέρεις συχνά ότι στόχος του myTeam είναι να βοηθήσει περισσότερους ανθρώπους να συμμετέχουν στον αθλητισμό. Πιστεύεις ότι η τεχνολογία μπορεί πραγματικά να λύσει και κοινωνικά προβλήματα ή πρόκειται απλώς για ένα ωραίο αφήγημα;
Έχοντας βιώσει τον χρόνο που σπαταλά ένας προπονητής ή ένας παράγοντας σε καθαρά διαχειριστικές διαδικασίες, είμαι σίγουρος ότι η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει ώστε να βελτιωθεί αυτό που έχει πραγματικά αξία για τα παιδιά — και για μένα αυτό είναι η συνολική εμπειρία της άθλησης.
Το job description ενός προπονητή θα έπρεπε να είναι να βελτιώνει την προπόνηση των παιδιών του, να τους μεταδίδει αξίες και συνήθειες που θα κουβαλούν μαζί τους στην ενήλικη ζωή και θα κάνουν καλύτερη την κοινωνία του αύριο. Δεν θα έπρεπε να απασχολείται με το αν εισπράχθηκαν οι συνδρομές ή με το πώς θα ενημερώσει τους γονείς για μια αλλαγή στο πρόγραμμα.
Πιστεύω βαθιά ότι μέσα από τον αθλητισμό —και όλα όσα μας διδάσκει τόσο σε ομαδικό όσο και σε ατομικό επίπεδο— μπορούν να μπουν πολύ σημαντικές βάσεις για ένα καλύτερο μέλλον. Αγαπημένο μου παράδειγμα είναι το φαινόμενο της Ισλανδίας: τη δεκαετία του ’90 η χώρα αντιμετώπιζε ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά εφήβων που κατανάλωναν αλκοόλ και κάπνιζαν. Μέσα από μια συντονισμένη προσπάθεια της κυβέρνησης, με δημιουργία αθλητικών χώρων και vouchers για συμμετοχή σε σωματεία, η Ισλανδία έχει εξελιχθεί σήμερα σε παράδειγμα προς μίμηση στον τομέα της αθλητικής παιδείας.
Αν το myTeam πετύχει ακριβώς όπως το έχεις στο μυαλό σου, πώς θα μοιάζει ένα ερασιτεχνικό σωματείο στην Ελλάδα σε 10 χρόνια;
Φαντάζομαι ένα σωματείο όπου ο προπονητής θα έχει τον χρόνο να ασχοληθεί με κάθε παιδί ξεχωριστά, να του μεταδώσει τις αξίες του αθλητισμού και να μην αγχώνεται για το πώς θα εισπράξει τις συνδρομές. Φαντάζομαι γονείς που νιώθουν ασφάλεια και είναι συνδεδεμένοι με την αθλητική ζωή του παιδιού τους με το πάτημα ενός κουμπιού. Στο τέλος της ημέρας, ο στόχος είναι να απελευθερώσουμε τους ανθρώπους των σωματείων για να κάνουν αυτό που έχει πραγματικά αξία: να διαμορφώνουν καλύτερους αθλητές και, κυρίως, καλύτερους ανθρώπους. Στο μυαλό μου, κάθε σωματείο έχει τη δυναμική μιας μικρομεσαίας επιχείρησης. Γι’ αυτό και πρέπει να εκπαιδεύσουμε τα στελέχη που εργάζονται σε αυτούς τους οργανισμούς —ακόμα και σε εθελοντικό επίπεδο— ώστε να μεγιστοποιούν τους πόρους τους προς όφελος της κοινότητας και, πάνω απ’ όλα, των παιδιών.
Υπάρχει κάποιο όριο στο πόσο «ψηφιακός» πρέπει να γίνει ο αθλητισμός ή φοβάσαι ότι κάποια στιγμή χάνεται το ανθρώπινο στοιχείο;
Πριν από περίπου έναν χρόνο βρέθηκα σε ένα συνέδριο για τις εξελίξεις γύρω από το AI και σε ένα από τα panels συζητούσαμε το πώς η τεχνητή νοημοσύνη θα αλλάξει εμπειρίες και επαγγέλματα. Όλοι συμφώνησαν ότι ένα κομμάτι που δεν μπορεί να αγγίξει και να αλλοιώσει είναι αυτό που μας προσφέρει ο αθλητισμός και το πώς μας κάνει να νιώθουμε. Πιστεύω, λοιπόν, ότι πολλά πράγματα θα συνεχίσουν να ψηφιοποιούνται για να βελτιώνουν την εμπειρία τόσο στον επαγγελματικό όσο και στον ερασιτεχνικό ή παιδικό αθλητισμό — όπως έχει συμβεί με το VAR ή τα wearables για την πρόληψη τραυματισμών. Όμως το βασικό «προϊόν», που βασίζεται στην ανθρώπινη αλληλεπίδραση και τη σύνδεση των αθλούμενων, δεν μπορεί και δεν πρόκειται να αλλάξει.
Υπάρχουν στιγμές που σκέφτεσαι «μήπως αυτό μεγάλωσε πιο γρήγορα απ’ όσο αντέχω»; Πώς το διαχειρίζεσαι;
Οι ρυθμοί σε ένα startup είναι τέτοιοι που συχνά δεν προλαβαίνεις καν να συνειδητοποιήσεις αν κάτι μεγαλώνει γρήγορα ή όχι. Κάθε μέρα χρειάζεται να «φοράς πολλά καπέλα» και να δοκιμάζεις συνεχώς νέα πράγματα που θα βοηθήσουν την εταιρεία να εξελιχθεί και να βελτιώσει το προϊόν της.
Η αλήθεια είναι πως από τον πρώτο πελάτη μέχρι τα πάνω από 400 σωματεία μέσα σε τρία χρόνια, για μια παραδοσιακή επιχείρηση αυτός ο ρυθμός ανάπτυξης είναι τεράστιος. Για ένα startup, όμως, θεωρείται σχεδόν αναμενόμενος — ειδικά όταν υπάρχουν οι κατάλληλοι πόροι και η σωστή υποστήριξη.
Αν δεν υπήρχε το myTeam, με τι πιστεύεις ότι θα ασχολούσουν σήμερα;
Πιθανότατα θα βρισκόμουν και πάλι στον ευρύτερο χώρο της τεχνολογίας, με βάση το background και τις σπουδές μου. Αν, όμως, είχα τη δυνατότητα να διαλέξω από την αρχή, θα ήθελα οπωσδήποτε να κάνω κάτι που να συνδέεται με τον αθλητισμό.
Τι συμβουλή θα έδινες σε κάποιον που θέλει να χτίσει startup στην Ελλάδα, αλλά φοβάται ότι «η αγορά είναι μικρή»;
Αν στόχος σου είναι να δημιουργήσεις ένα startup και να αντλήσεις κεφάλαια από θεσμικούς επενδυτές, τότε πράγματι η ελληνική αγορά από μόνη της είναι μικρή. Πολύ δύσκολα θα ενδιαφερθούν, καθώς για να έχει νόημα μια τέτοια επένδυση θα πρέπει να τους επιστρέψει τουλάχιστον 10 έως 20 φορές τα χρήματά τους — δεδομένου ότι πολλές από τις επενδύσεις τους θα αποτύχουν. Άρα, είτε πρέπει να φτιάξεις ένα προϊόν που να απευθύνεται και σε άλλες αγορές, είτε να επιλέξεις να χτίσεις την εταιρεία σου χωρίς τη συμμετοχή θεσμικών επενδυτών. Υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα εξαιρετικών εταιρειών που ακολούθησαν πιο παραδοσιακούς δρόμους ανάπτυξης ή χρηματοδότησης και κατέληξαν σε πολύ μεγάλα success stories.
Και μια πιο προσωπική ερώτηση: πότε ένιωσες πρώτη φορά ότι «αυτό που κάνω πάει πραγματικά καλά»;
Για να είμαι ειλικρινής, δεν νομίζω ότι έχω προλάβει να το νιώσω σε μεγάλο βαθμό. Ίσως κάποιες στιγμές, όταν βλέπω πόσο αυξάνεται ο αριθμός των χρηστών μέσα στην εφαρμογή ή όταν παρακολουθώ τον όγκο των συναλλαγών, να παίρνω μια μικρή ικανοποίηση. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν πάνω από 170.000 προφίλ χρηστών στο myTeam, οπότε όλο και πιο συχνά γνωρίζω ανθρώπους που ήδη χρησιμοποιούν την εφαρμογή. Εκεί, σίγουρα, νιώθω μια χαρά παραπάνω.