Belle Vue: Ένα κομμάτι της Πόλης που γλυκαίνει τη Νέα Σμύρνη εδώ και μισό αιώνα
Στη Νέα Σμύρνη, το ζαχαροπλαστείο Belle Vue κρατά ζωντανή την αυθεντική Πολίτικη ζαχαροπλαστική εδώ και 50 χρόνια. Από το καζάν ντιμπί και το ταβουκ γκιοκσού μέχρι τη θρυλική ελβετική τούρτα, η δεύτερη γενιά ιδιοκτητών συνεχίζει τις πατροπαράδοτες συνταγές που ξεκίνησαν από την Κωνσταντινούπολη και ρίζωσαν στην Αθήνα.
- 09/01/2026 15:36
Το Belle Vue στη Νέα Σμύρνη είναι ένα ζαχαροπλαστείο που καταφέρνει να συνδέσει την Κωνσταντινούπολη με την Αθήνα και το Παρίσι, κι αυτό είναι εμφανές ακόμα και πάνω στα κουτιά συσκευασίας του, όπου συνυπάρχουν αρμονικά η Αγιά Σοφιά, με την Ακρόπολη και τον Πύργο του Άιφελ. Ένα μικρό οπτικό μανιφέστο για όσα σε περιμένουν μόλις περάσεις την πόρτα: μνήμες, γεύσεις και ιστορίες που ταξίδεψαν, ρίζωσαν και έμειναν ίδιες εδώ και μισό αιώνα.
Η ιστορία του μαγαζιού ξεκινά τον Αύγουστο του 1975, στην Άνω Νέα Σμύρνη, στην Αγίας Σοφίας. Εκεί, ο Νίκος Λαμπρινίδης άνοιξε το πρώτο Belle Vue -που στα γαλλικά σημαίνει «όμορφη θέα». Ερχόμενος από την Κωνσταντινούπολη, όπου είχε δουλέψει σε μεγάλη σοκολατοποιΐα της πόλης και στη συνέχεια δημιούργησε τη δική του βιοτεχνία με σοκολατάκια, ζελεδάκια, καραμέλες και άλλα γλυκά, ανοίγει ένα μικρό ζαχαροπλαστείο-καφετέρια.
Στην Αθήνα είχε έρθει με την οικογένειά του μόλις έναν χρόνο νωρίτερα, άρον άρον σχεδόν, μετά το Κυπριακό. Άφησαν πίσω τις περιουσίες τους και τις όμορφες αναμνήσεις από τα Ταταύλα, το Ταρλάμπασι και το Πέρα, και πέρασαν στην άλλη πλευρά του Αιγαίου. Κανείς δεν έμεινε πίσω. Μαζί τους, όμως, έφεραν ό,τι πιο πολύτιμο είχαν… συνταγές, τεχνικές και μια εμπειρία χρόνων πάνω στο αντικείμενο.
«Ξεκινήσαμε με παραδοσιακά Πολίτικα γλυκά», θυμάται η Μαρία Τσιμπιράκη, θεία των σημερινών ιδιοκτητών. Καζάν ντιπί, ταβουκ γκιοκσού, σοκολατάκια, πυραμίδες. Και φυσικά τα σιροπιαστά: μπακλαβάδες, σεκέρ παρέ, γεσίλ, με καθαρό φιστίκι Αιγίνης. Με σιρόπι τόσο όσο πρέπει, ούτε να κολυμπάνε, ούτε να λιγώνουν. Να νιώθεις το φύλλο τραγανό στο μάσημα, με αυτό το χαρακτηριστικό άρωμα βουτύρου.
Το 1982 μπήκε και συνέταιρος στο μαγαζί, ενώ το 2000 το Belle Vue μετακόμισε λίγο πιο κεντρικά, στη σημερινή του θέση επί της Ελευθερίου Βενιζέλου. Η γειτονιά αλλάζει, το μαγαζί μεγαλώνει, αλλά η φιλοσοφία παραμένει η ίδια. Τα γλυκά εξακολουθούν να παρασκευάζονται με τον ίδιο πατροπαράδοτο τρόπο και με πρώτες ύλες υψηλής ποιότητας. Η κρέμα ζαχαροπλαστικής φτιάχνεται ακόμη στο χέρι, όπως στην Πόλη, με γάλα, βούτυρο, αλεύρι. Το καϊμάκι είναι επίσης χειροποίητο, ενώ σοκολάτα προμηθεύονται από την ίδια εταιρία εδώ και δεκαετίες.
Από το 2017, δίπλα στα γλυκά μπαίνει και ο φούρνος. Ψωμιά, καφές, αλμυρά και γλυκά βουτήματα όπως γιαγλίδικα με μαστίχα και μαχλέπι, λεπτά παξιμάδια με γλυκάνισο, «χαλκαδάκια» κρασιού. Προϊόντα με απαιτητική διαδικασία, που δεν φτιάχνονται εύκολα και γι’ αυτό δεν τα βρίσκεις συχνά. Κάτι που ο κόσμος που τους επισκέπτεται το γνωρίζει καλά και γι’ αυτό πολλές φορές έρχεται επί τούτου μόνο γι’ αυτά, ακόμη από άλλες περιοχές της Αθήνας. Κατά καιρούς έχουν στείλει προϊόντα τους μέχρι και στην Λάρισα και την Κρήτη.
Σήμερα, στο εργαστήριο του ζαχαροπλαστείου βρίσκονται ο Σταύρος Λαμπρινίδης και ο Κωνσταντίνος Δρέκος. Η δεύτερη γενιά που συνεχίζει επάξια τη δουλειά των πατεράδων τους, από τότε που εκείνοι πήραν σύνταξη. Ο Σταύρος μπήκε στο μαγαζί στα 14. Δεν ήθελε να κάνει κάτι άλλο. «Από το δημοτικό όταν με ρώταγε η δασκάλα ‘τι θα κάνεις όταν μεγαλώσεις’, εγώ της έλεγα ‘ζαχαροπλάστης’», μου λέει. Έμαθε τη δουλειά δίπλα στον πατέρα του και στους παλιούς μαστόρους.
Ο Κωνσταντίνος ξεκίνησε το 2013. Χριστούγεννα, Πάσχα, γιορτές, τα έχουν περάσει όλα πίσω από τον πάγκο. Μαζί προσπαθούν να κρατήσουν την ταυτότητα του Belle Vue χωρίς να αγνοούν το σήμερα. «Η ταυτότητά μας είναι τα Πολίτικα, αλλά προσπαθούμε να παραμείνουμε και στην τάση της νέας γενιάς», μου εξηγεί.
Στο μαγαζί, εκτός από την θεία, εργάζεται και η μεγαλύτερη αδερφή του Σταύρου. Οικογενειακή υπόθεση. Κάπως έτσι είναι και η πελατεία τους. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου ψώνιζαν ο παππούς, ο γιος και σήμερα ο εγγονός. Άνθρωποι που έρχονται δεκαετίες ολόκληρες. Κάποιοι πιο επώνυμοι, κάποιοι λιγότερο, αν και αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Σημασία έχει ότι επιστρέφουν. Ότι το καζάν ντιμπί και το προφιτερόλ συνεχίζουν να είναι πρώτα σε πωλήσεις. Και ότι η «ελβετική» τούρτα -η swiss gateau- με το όνομα του μαγαζιού επάνω, παραμένει το σήμα κατατεθέν του Belle Vue από την πρώτη μέρα. Ένα γλυκό από την Πόλη, με όνομα και χαρακτήρα που δεν άλλαξε ποτέ.
«Οι πρώτες ύλες έχουν ανέβει. Το κόστος πλέον είναι δυσβάσταχτο», μου λένε, γι’ αυτό και το ενδεχόμενο ενός δεύτερου καταστήματος δεν μπήκε ποτέ σοβαρά στο τραπέζι. Όχι από έλλειψη φιλοδοξίας, αλλά από επίγνωση.
Το Belle Vue συμπλήρωσε 50 χρόνια. Μισός αιώνας ιστορίας, που συνεχίζει να γλυκαίνει τους κατοίκους της Νέας Σμύρνης και των νοτίων προαστίων με τον πιο παραδοσιακό τρόπο.