Όλοι οι νότιοι έχουν φάει τούρτα από το ζαχαροπλαστείο Μελίνα
Το Ζαχαροπλαστείο Μελίνα στο Ελληνικό, που ίδρυσαν το 1985 ο Νίκος και η Μαρία Σκουροπούλου, συνεχίζει σήμερα με τη δεύτερη γενιά, τα διάσημα «νεγράκια» και τις εντυπωσιακές 3D τούρτες που πρωταγωνιστούν σε εκατοντάδες πάρτι κάθε εβδομάδα στα νότια προάστια και όχι μόνο.
Αν έχεις μεγαλώσει στα νότια, είναι σχεδόν απίθανο να μην έχεις σβήσει κεράκι με τούρτα από το θρυλικό ζαχαροπλαστείο Μελίνα στο Ελληνικό. Και αν δεν έχεις δοκιμάσει τα «νεγράκια» τους, τότε σίγουρα κάποιος σου έχει μιλήσει για την τόσο ξεχωριστή τους γεύση.
Σε ένα μικρό στενό, περίπου 10-15 λεπτά με τα πόδια από τον σταθμό του μετρό, μια μεγάλη μεταλλική ταμπέλα που μοιάζει να ξεφυτρώνει από το πεζοδρόμιο, στο νούμερο 65 της οδού Τριπόλεως, αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό τοπόσημο του συγκεκριμένου δρόμου. Η ταμπέλα οδηγεί σε μια μικρή, διακριτική βιτρίνα, που μπορεί εύκολα να προσπεράσεις αν δεν γνωρίζεις πως εκεί παρασκευάζονται μερικές από τις πιο εντυπωσιακές τούρτες της Αθήνας.
«Δεν χρειάζονται τα “τούμπανο” μαγαζιά. Για να κρατηθείς σε ένα στενό, πρέπει να έρχεται ο πελάτης και να χαίρεται που θα δώσει τα χρήματά του. Να αξίζει αυτό που θα πάρει», λέει στο NouPou η Ευαγγελία Σκουροπούλου, η δεύτερη γενιά που έχει αναλάβει πλέον το κατάστημα μαζί με τον αδερφό της, Θανάση. «Δεν μας απασχολεί καν η βιτρίνα, δεν προλαβαίνουμε να ασχοληθούμε με αυτή. Μας ενδιαφέρει να βγει ωραίο το πάρτι, η στιγμή σας».
Η ιστορία ξεκινά το 1985, όταν ο Νίκος και η Μαρία Σκουροπούλου, με ρίζες από τη Σμύρνη και τη Σαντορίνη αντίστοιχα, ανοίγουν ένα μικρό ζαχαροπλαστείο σε μια γειτονιά που τότε δεν έμοιαζε να υπόσχεται πολλά. Ο Νίκος, τεχνίτης από τους παλιούς, θήτευσε δίπλα σε έναν Κωνσταντινουπολίτη μάστορα, από τον οποίο έμαθε την τέχνη σε μικρή ηλικία, και στη συνέχεια ανδρώθηκε στη κουζίνα του καλύτερου –τότε– ζαχαροπλαστείου της Γλυφάδας, του Ποσειδωνίου. Η Μαρία, από την πλευρά της, ήταν το «μυαλό» της επιχείρησης, κρατούσε τα οικονομικά και τις ισορροπίες.
Τα παιδιά τους μεγάλωσαν κυριολεκτικά μέσα σε κρέμες και παντεσπάνια. Η Ευαγγελία ήταν 8-9 ετών όταν ξεκίνησε το εγχείρημα, ο Θανάσης τέσσερα χρόνια μικρότερος, και είχαν –όπως λένε– την πιο γλυκιά παιδική ηλικία. Η επιχείρηση, στην πρώτη της φάση, στηρίχτηκε σε ένα και μόνο γλυκό. Το γλυκό που ήταν και παραμένει το πιο σημαντικό και το πιο ευπώλητο του ζαχαροπλαστείου: τα «νεγράκια».
«Τα νεγράκια που κάνουμε δεν τα κάνει πια κανένας. Με αυτό μαθευτήκαμε, με αυτό φτιαχτήκαμε», λένε. Το «νεγράκι» ουσιαστικά είναι ένα ατομικό, βαθιά σοκολατένιο γλυκό, κάτι ανάμεσα σε πάστα και μίνι τούρτα: αφράτο σοκολατένιο παντεσπάνι, καλά σιροπιασμένο, με πλούσια κρέμα και επικάλυψη γκανάς που το κάνει ζουμερό και γεμάτο σε γεύση. Είναι από εκείνα τα «παλιάς σχολής» γλυκά που κάθε μάστορας τα φτιάχνει με τη δική του παραλλαγή, κρατώντας μυστικό κυρίως το μείγμα της κρέμας και το σωστό σιρόπιασμα. Έτσι και το δικό τους αποτελεί μια μυστική συνταγή που κρατούν σαν φυλαχτό και παραμένει ίδια από την πρώτη μέρα μέχρι και σήμερα. «Το νεγράκι ο πατέρας μου το έμαθε από τον μάστορα τον Πολίτη, αλλά το εξειδίκευσε και το έκανε πολύ πιο ζουμερό», εξηγεί η Ευαγγελία.
Στην πορεία προστέθηκαν κι άλλα γλυκά: η εξαιρετική σεράνο, πάλι συνταγή του κύριου Νίκου, το προφιτερόλ με πανάκριβη σοκολάτα πρώτης ποιότητας που φέρνουν από τη Τανζανία, ένα red velvet με φυστίκι, σαμπάνια και φρούτα, μια πάστα μερέντα, την οποία φτιάχνουν μόνοι τους. Και φυσικά, οι τούρτες.
Γιατί, αν κάτι έχει εκτοξεύσει το Μελίνα τα τελευταία 25 χρόνια, είναι οι 3D τούρτες του. «Εγώ ήθελα να γίνω αρχιτέκτονας», μου λέει η Ευαγγελία. «Μου άρεσε το σχέδιο, η γλυπτική». Τελικά, η αρχιτεκτονική βγήκε… σε ζαχαρόπαστα. Σπίτια, φιγούρες, κούκλες, υπερήρωες, ολόκληρες κατασκευές που στέκονται στον αέρα και χρειάζονται έως και μια εβδομάδα δουλειάς. Κομμάτι-κομμάτι. Να «κοκαλώσει» η ζαχαρόπαστα, να στηθεί σωστά, να μπουν μέσα φρέσκα παντεσπάνια και κρέμες της ημέρας. «Όλοι κάνουν κέικ. Εμείς κάνουμε τούρτα. Black Forest, κρέμα, ό,τι θέλει ο πελάτης. Με την κρέμα της σεράνο εγώ κάνω και τις τούρτες τις 3D. Γι’ αυτό τρελαίνονται».
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη ετοιμάζονται οι κατασκευές. Από Τετάρτη και μετά μπαίνουν τα φρέσκα υλικά. Τρία άτομα μόνο για τα 3D, δύο γλύπτριες και η ίδια. «Δεν υπάρχει περίπτωση να μου φέρει κάποιος κάτι και να μην το κάνω», λέει με ένα χαμόγελο που δείχνει σιγουριά και πείσμα.
Η Ευαγγελία είναι η πρώτη που έφερε το συγκεκριμένο trend στην Ελλάδα και ύστερα ακολούθησαν οι υπόλοιποι. Κάθε καλοκαίρι κάνει σεμινάρια με Αμερική και Γαλλία για να φέρει ό,τι πιο πρωτοποριακό υπάρχει. Το αποτέλεσμα; Περίπου 100 πάρτι την εβδομάδα. Τα 60 από αυτά με 3D τούρτα. Γάμοι, βαφτίσεις, γενέθλια σε όλα τα νότια –και όχι μόνο. Ακόμα και την τούρτα του δικού της γάμου, την έφτιαξε η ίδια. «Είχα έρθει με το νυφικό και έφτιαχνα την τούρτα», λέει γελώντας.
Από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 συνεργάζονται σχεδόν με όλα τα ξενοδοχεία στη Γλυφάδα, ενώ δίνουν 3D τούρτες και σε άλλα ζαχαροπλαστεία της Αθήνας.
Ο Θανάσης είναι ο «χημικός» της επιχείρησης, με σπουδές στη Le Monde, υποτροφία στην Ελβετία και είναι ο υπεύθυνος για τους ιδιαίτερους συνδυασμούς σοκολάτας. Φτιάχνει και εξειδικευμένα γλυκά για αθλητές, χωρίς ζάχαρη.
Όλα τα υλικά που μπαίνουν σε αυτό το ζαχαροπλαστείο είναι πρώτης ποιότητας, άλλωστε συνεργάζονται με τους ίδιους προμηθευτές εδώ και χρόνια. «Έχουμε τρεις αυγουλάδες που μας φέρνουν κάθε μέρα φρέσκα αυγά. Θα το φάνε παιδιά», λένε, γι’ αυτό και δεν βάζουν πρόσθετα. «Θέλουμε αυτό που θα φάει το παιδί σου να είναι αυτό που πρέπει να φάει».
Η φιλοσοφία τους είναι απλή και έρχεται κατευθείαν από τη Μαρία, που έφυγε το 2019. Μια φιλοσοφία ζωής και επιχειρηματικής επιτυχίας: πρώτα πληρώνεις καλά το προσωπικό σου, το κάνεις να περνάει καλά, δουλεύεις με μουσική. Μετά, αν περισσέψει κάτι, βοηθάς όποιον μπορείς. Και στο τέλος παίρνεις εσύ.
«Δεν είναι τα χρήματα το παν», λέει η Ευαγγελία. Και αυτά τα δύο αδέρφια αποδεικνύουν περίτρανα πως η οικογένεια είναι πάνω απ’ όλα. «Έχουμε συγκλονιστικούς γονείς. Δούλευαν όλη μέρα μαζί και ποτέ δεν τους άκουσα να βρίζονται ή να προσβάλλει ο ένας τον άλλον. Ο πατέρας μου σεβόταν πολύ τη μητέρα μου και η μητέρα μου ήταν θυσία για όλους. Δεν τσακώθηκαν ποτέ σαν ζευγάρι. Αυτό θέλω κι εγώ με τον αδερφό μου και για τα παιδιά μου».
Όταν ρωτώ την Ευαγγελία τι περιμένει από το μέλλον, μου απαντά σχεδόν αποστομωτικά: «Είμαι πολύ ευχαριστημένη από τη ζωή μου. Είμαι πλήρης». Ίσως τελικά αυτό να είναι και το μυστικό του Μελίνα. Όχι η βιτρίνα. Όχι οι ταμπέλες. Αλλά η αίσθηση ότι πίσω από κάθε τούρτα υπάρχει μια οικογένεια που δουλεύει μαζί, περνάει καλά με τους ανθρώπους της, χωρίς να μετράει ποιος θα πάρει παραπάνω, αλλά με μεράκι, αγάπη γι’ αυτό που κάνει και με μια μυστική συνταγή που παραμένει ίδια εδώ και σχεδόν τέσσερις δεκαετίες.
Γιατί κάποια γλυκά δεν είναι απλώς γλυκά. Είναι ιστορίες που συνεχίζονται.