Μύθοι γύρω από το φαγητό που «ακροβατούν»
Ώρα να βάλουμε μερικούς από τους πιο κλασικούς μύθους στη θέση τους - και να θυμηθούμε ότι το φαγητό δεν είναι εξετάσεις, αλλά απόλαυση.
- 09/01/2026 11:58
Όπως όλοι γνωρίζουμε η γαστρονομία έχει τους δικούς της κανόνες. Όπως και οι περισσότεροι κλάδοι όμως, έχει και τους δικούς της μύθους που συζητούνται σαν αστικοί μύθοι από τραπέζι σε τραπέζι. Άλλοι έχουν την απαρχή τους σε παλιές συνήθειες, άλλοι από μισές αλήθειες και μισόλογα και μερικοί απλώς από μια ανάγκη να έχουμε σωστές απαντήσεις για κάτι που, στην πραγματικότητα, είναι απόλαυση και μπορεί να διαφέρει ενδεχομένως από άτομο σε άτομο.
Ώρα λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε μερικά από τα πιο κλασικά food myths που καλό είναι να βγουν από το μενού μας.
Το ροζέ είναι μόνο για καλοκαίρι
Ναι, το ροζέ πίνεται υπέροχα με τον ήλιο, τη θάλασσα και με συνοδεία μεζέδων. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι μόλις πέσει η θερμοκρασία πρέπει να απαγορευτεί δια ροπάλου. Το ροζέ δεν είναι εποχικό προϊόν. Είναι στυλ κρασιού με τεράστια γκάμα και ποικιλία. Υπάρχουν ροζέ με γεμάτο σώμα και δομή, που στέκονται άνετα δίπλα σε κοτόπουλο φούρνου, μανιτάρια, αλλαντικά, ακόμη και πιάτα με πιο καπνιστό χαρακτήρα. Επίσης, υπάρχουν και πιο «τραγανά» ροζέ, ιδανικά για σαλάτες, θαλασσινά και πικάντικες κουζίνες.
Το σωστό κριτήριο που θα πρέπει να έχουμε εδώ, δεν είναι ο μήνας. Είναι το πιάτο, η ένταση των γεύσεων και το τι σε ευχαριστεί. Γιατί, αν ταιριάζει στο τραπέζι, ταιριάζει και στη στιγμή. Είναι σαν να λέμε ότι μπορείς να πηγαίνεις σινεμά μόνο τον χειμώνα ή ότι μπορείς να παίξεις online ρουλέτα στην Ελλάδα μόνο την άνοιξη.
Το well-done κρέας είναι μια λάθος επιλογή
Αυτός ο μύθος έχει προκαλέσει συζητήσεις επί συζητήσεων και πολιτιστικές κρίσεις σε διάφορα τραπέζια ανά τη χώρα μας. Η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή, το well-done δεν είναι λάθος, είναι πιο απαιτητικό στο μαγείρεμα. Αν το κρέας είναι λεπτό, κακής ποιότητας ή παραψηθεί χωρίς καλή τεχνική, θα βγει στεγνό. Και μετά ο μύθος επιβεβαιώνεται από μόνος του και το πράμα πάει λέγοντας.
Όμως, ένα καλό κομμάτι, σωστά ψημένο well-done, μπορεί να είναι ζουμερό, ειδικά αν υπάρχει σωστό resting (να ξεκουραστεί δηλ. μετά το ψήσιμο) και σωστή διαχείριση θερμοκρασίας. Άλλωστε, δεν ταιριάζει σε κάθε κομμάτι ένα ψήσιμο. Άλλο το ribeye, άλλο το φιλέτο και άλλο το μπιφτέκι.
Και κάτι ακόμη, ίσως το πιο σημαντικό, το φαγητό είναι πολύ προσωπικό. Αν εσύ το θες well-done η κουβέντα τελειώνει εκεί με συνοπτικές διαδικασίες.
Τα ζυμαρικά πρέπει να τα ξεπλένεις, αφού τα βράσεις
Αν έχουμε μια εικόνα χαραγμένη στο μυαλό μας από τα παιδικά μας χρόνια, αυτή είναι από το σουρωτήρι κάτω από τη βρύση. Όμως το ξέπλυμα στο νερό αφαιρεί το άμυλο που βοηθά τη σάλτσα να δέσει σωστά. Το αποτέλεσμα; Τα μακαρόνια ή τα ζυμαρικά γίνονται πιο γλιστερά και η σάλτσα κάθεται από πάνω μπαπ, αντί να τα αγκαλιάζει.
Ποιες εναλλακτικές υπάρχουν;
- Σουρώνουμε κρατώντας λίγο νερό από το βράσιμο.
- Ανακατεύουμε τα ζυμαρικά μέσα στη σάλτσα και προσθέτουμε λίγο από το αμυλούχο νερό που έχουμε καβάτζα, αν χρειαστεί.
Εξαίρεση. Αν κάνεις σαλάτα ζυμαρικών και θέλεις να σταματήσει το μαγείρεμα, τότε ένα γρήγορο ξέπλυμα έχει νόημα. Αλλά για ένα κανονικό πιάτο, δεν.
Αν δεν είναι homemade, δεν αξίζει
Υπάρχει μια ρομαντική ιδέα ότι μόνο το σπιτικό είναι καλό και όλα τα έξω είναι πρόχειρα και ψιλό junk. Υπάρχουν μεγάλες δόσεις αλήθειας σε αυτή την άποψη, αφού κανείς μπορεί να γευτεί σπιτικά διαμαντάκια, αλλά υπάρχουν και σπιτικά φαγητά που απλώς… δεν τρώγονται. Όπως αντίστοιχα υπάρχουν και επαγγελματικές κουζίνες με εξαιρετικές πρώτες ύλες που πετάνε τα άχρηστα, και έχουν τεχνική και συνέπεια. Όπως, επίσης, από την άλλη υπάρχουν και άλλες που μπορεί να μην τα πάνε και τόσο καλά.
Αντί να βάζουμε ταμπέλες, θα ήταν καλό να κοιτάμε την ποιότητα των υλικών, τη φροντίδα και το μεράκι στην εκτέλεση της συνταγής και φυσικά τη συνέπεια.
Με άλλα λόγια: δεν έχει σημασία πού έγινε, αλλά το πώς έγινε.
Το ψωμί είναι κακό
Το ψωμί έχει περάσει από χίλια μύρια κύματα. Έχει κατηγορηθεί για όλα, από κατακράτηση υγρών μέχρι και απλά την ταμπέλα ότι κάνει κακό. Στην πραγματικότητα, το ψωμί είναι απλώς ένα ακόμη τρόφιμο. Ο πραγματικός ένοχος συνήθως είναι η ποσότητα, η ποιότητα ή και συνολικά τα πλάνο διατροφής μας. Ένα καλό ψωμί (ιδανικά με αργή ωρίμανση, προζύμι και καλές πρώτες ύλες) μπορεί να έχει θέση μια χαρά σε ένα ισορροπημένο πιάτο. Το θέμα είναι να μη τρώμε μηχανικά ψωμί επειδή έτσι πρέπει.
Το ψωμί δεν χρειάζεται να φύγει από το τραπέζι. Χρειάζεται να βρει τον σωστό του ρόλο εκεί.
Όσο πιο ακριβό, τόσο πιο καλό
Η τιμή δεν είναι πάντα και δείκτης ποιότητας. Μπορεί να πληρώνεις το branding, το όλο concept,το σέρβις ή απλώς το trend που έχει ένα μαγαζί π.χ., ακόμη και το location. Από την άλλη, μπορεί να βρεις ένα μαγαζί που με λίγα υλικά κάνει θαύματα γιατί έχει τεχνική και ένα πολύ καθαρό concept. Οπότε καλύτερα να προσπαθείς να τσεκάρεις πράγματα όπως τη γεύση, το σωστό ψήσιμο, την ισορροπία και τη λεπτομέρεια.
Επίσης, να πούμε εδώ, το καλό και ποιοτικό φαίνεται στο πιάτο, όχι στον λογαριασμό.
Τι αξίζει να κρατήσεις;
Οι μύθοι στην κουζίνα είναι μάλλον κάπως εύπεπτοι, γιατί κάνουν τα πράγματα να φαίνονται φάση άσπρο-μαύρο. Η πραγματική απόλαυση, όμως, είναι στις αποχρώσεις, στη δοκιμή, στην περιέργεια, στο να αφήνεις χώρο στο στομάχι σου για το ίσως ή το βρε λες;
Την επόμενη φορά που θα ακούσεις «αυτό δεν γίνεται», κράτα και μια πισινή. Μπορεί να είναι απλώς ένας μύθος που ήρθε η ώρα να φύγει από το τραπέζι.