Παλαιό Φάληρο: Η ιστορία της θρυλικής ΕΔΕΜ
Η έπαυλη, το διάσημο εστιατόριο στο οποίο έτρωγε ο Ελευθέριος Βενιζέλος και το οίκημα πάνω στην -ομώνυμη πλέον - παραλία: Επιτάχθηκε από τους Γερμανούς στον Β' Παγκόσμιο αλλά εξακολουθεί να επιβιώνει ως επιχείρηση εστίασης, και ως σημέιο αναφοράς για τους Φαληριώτες, μέχρι και σήμερα.
- 08/02/2026 10:10
Το Παλαιό Φάληρο είναι γεμάτο μικρές και μεγάλες ιστορίες, όμως λίγες έχουν καταφέρει να επιβιώσουν στον χρόνο διατηρώντας άρρηκτη τη σχέση τους με τον τόπο. Η ΕΔΕΜ είναι σίγουρα μία από αυτές: ένα σημείο αναφοράς για την περιοχή, ένα σταθερό ραντεβού για γενιές Φαληριωτών και, ταυτόχρονα, ένα τοπόσημο που κουβαλά πάνω από έναν αιώνα ζωής.
Το όνομα της περιοχής – και της παραλίας – προέρχεται από το ιστορικό εστιατόριο «ΕΔΕΜ», το οποίο λειτουργεί πλέον εδώ και πάνω από έναν αιώνα. Το εστιατόριο ιδρύθηκε το 1919 από τον Δημήτρη Ρεμούνδο. Η ονομασία «Εδέμ» επιλέχθηκε προφανώς για να παραπέμψει στον Παράδεισο, περιγράφοντας το ειδυλλιακό τοπίο της εποχής: μια παρθένα παραλία με κρυστάλλινα νερά, μακριά από τον θόρυβο της τότε Αθήνας.
ΕΔΕΜ: Μια ιστορία που ξεκινά πριν από έναν αιώνα
Το 1908, η Αικατερίνη Καπνίστ, χήρα Ρώσου κόμη, αποφασίζει να κτίσει μια έπαυλη – το λεγόμενο Μέγαρο Καπνίστ – στο τέλος της τότε παραλιακής οδού, ακριβώς δίπλα στο ποτάμι της Πικροδάφνης.
Το 1919, το Μέγαρο Καπνίστ εγκαταλείπεται από την οικογένεια και ο Δημήτρης Ρεμούνδος (που ήταν επίσης σεφ του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετάνια κατά τη δεκαετία του ’20), αποφασίζει να ανοίξει εκεί ένα εστιατόριο με το όνομα «ΕΔΕΜ». Θαμώνες του εστιατορίου είναι η ελίτ της εποχής, αλλά και ο τότε πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος. Λόγω της τεράστιας φήμης του εστιατορίου, ο κόσμος σύντομα αρχίζει να αποκαλεί ολόκληρη την περιοχή γύρω από αυτό «Εδέμ».
Στις αρχές της δεκαετίας του ’30, ο Δημήτρης Ρεμούνδος αποφασίζει να μεταφέρει το εστιατόριο ακριβώς πάνω στην αμμουδιά, στη θέση όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.
Έτσι, αναθέτει το 1932 στον φημισμένο αρχιτέκτονα της εποχής Στάμο Παπαδάκη, έναν από τους πρωτοπόρους του Μοντέρνου Κινήματος στην Ελλάδα, να σχεδιάσει ένα κτίριο μικρής κλίμακας με μοντέρνα εξωτερική όψη. Έτσι, το 1933, το «ΕΔΕΜ» ανοίγει τις πόρτες του στο κοινό, στο νέο πλέον κτίριο της παραλίας.
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1940, το κτίριο επιτάσσεται από τους Γερμανούς και χρησιμοποιείται ως χώρος γραφείων. Μετά το τέλος του πολέμου και την αποχώρησή τους, το κτίριο επιστρέφει στην οικογένεια σε κατάσταση που απαιτεί άμεση ανακαίνιση. Αφού ολοκληρωθούν οι εργασίες, το εστιατόριο επαναλειτουργεί. Όσο για την εμβληματική βίλα Καπνίστ, δυστυχώς κατεδαφίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Στη θέση της χτίστηκε συγκρότημα πολυκατοικιών, που σύμφωνα με τον μελετητή της ιστορίας του Παλαιού Φαλήρου Δημήτρη Κακίτση, διέθετε διαμερίσματα ακόμη και μέσω κουπονιών από εφημερίδες.
Το εστιατόριο πάνω στην παραλία πάντως, άντεξε στα χρόνια. Πέρασε από τα χέρια διαφορετικών γενιών της οικογένειας του πρώτου δημιουργού του και συνεχίζει να λειτουργεί μέχρι σήμερα.
