GigPossible: Η start-up που ψάχνει και βρίσκει δουλειά για την Gen Z
Πώς ξεκινάς στα 20-something σου μια τεχνολογική startup που φτάνει μέσα σε λίγους μήνες τους 28.500 χρήστες; Μιλήσαμε με τον 24χρονο CEO της GigPossible για το όραμα μιας Gen Z πλατφόρμας που θέλει να «ξανασυστήσει» το gig work, κάνοντας πιο διάφανους τους όρους αναζήτησης και εύρεσης εργασίας, ακόμα κι όταν αυτή είναι περιστασιακή.
Το ζήτημα της έλλειψης προσωπικού δεν είναι καινούργιο. Τα τελευταία χρόνια, σε ολόκληρη την Ελλάδα, όλο και περισσότερες επιχειρήσεις δηλώνουν ότι δυσκολεύονται να βρουν ανθρώπους για να στελεχώσουν τις ομάδες τους, την ίδια στιγμή που πολλοί νέοι υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχουν δουλειές. Η εικόνα αυτή συναντάται και στα Νότια Προάστια της Αθήνας -στις βιτρίνες καταστημάτων, στα beach bars, στα ξενοδοχεία και στα εστιατόρια- όσο η περιοχή αναπτύσσεται και οι ανάγκες σε ανθρώπινο δυναμικό αυξάνονται. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η GigPossible επιχειρεί να καλύψει ένα πραγματικό κενό της αγοράς, φέρνοντας στην Ελλάδα το μοντέλο του gig work με όρους διαφάνειας και ξεκάθαρης πληροφόρησης. Μια πλατφόρμα που βασίζεται στη λεπτομερή περιγραφή των όρων εργασίας, ώστε τόσο ο εργαζόμενος όσο και η επιχείρηση να γνωρίζουν εξαρχής τι περιλαμβάνει κάθε συνεργασία πριν πουν το «ναι».
Πίσω από την GigPossible βρίσκεται μια μικρή ομάδα νέων ανθρώπων που μεγάλωσαν, στην πλειονότητά τους, στα Νότια Προάστια, έζησαν από κοντά την έλλειψη προσωπικού και την κακή εργασιακή εμπειρία, και αποφάσισαν να παρέμβουν ουσιαστικά. Ο 24χρονος CEO και συνιδρυτής της πλατφόρμας, Λάζαρος Θωμάς, μιλά στο NouPou για την ομάδα, το trigger που τους έκανε να ξεκινήσουν, τις δυσκολίες, τα όχι και τη φιλοσοφία πίσω από μια startup που μετρά πλέον 28.500 χρήστες και περισσότερες από 300 συνεργαζόμενες επιχειρήσεις.
Λάζαρε, ποιοι αποτελούν τον πυρήνα της GigPossible και πώς γνωριστήκατε;
Είμαστε συνολικά πέντε άτομα. Όλοι γνωριζόμασταν μεταξύ μας για χρόνια – φίλοι, οικογενειακά ή από προηγούμενες συνεργασίες – και είδαμε από νωρίς ότι αυτό το concept έλειπε από την ελληνική αγορά. Όλοι θέλαμε να δημιουργήσουμε μια startup, οπότε αποφασίσαμε να το κάνουμε μαζί, βλέποντας ότι η ομάδα «δένει». Με δύο από τα μέλη, μάλιστα, είχα ξανασυνεργαστεί πολύ εντατικά και ήξερα ήδη πώς λειτουργούμε κάτω από πίεση. Ο αδερφός μου, Γιάννης Θωμάς, έχει background στη νομική, ήταν πρόεδρος δεκαπενταμελούς στο σχολείο και αθλητής, οπότε έχει ένα έντονα εξωστρεφές προφίλ. Έχει αναλάβει το marketing και τα social της πλατφόρμας. Ο προγραμματιστής μας, David Hamlyn, είναι από την Αγγλία, έχει PhD στο Southampton και εργάζεται σε συστήματα forecasting για εταιρείες ενέργειας. Η Γεωργία Κετσέτζη είναι φοιτήτρια, αλλά έχει δουλέψει σε όλο το φάσμα του blue collar – αποθήκες, λάντζα, βοηθός, μπαρ – και έχει ζήσει το πρόβλημα από πρώτο χέρι. Έπειτα, η Μαρία Καρδαμένη έχει εργαστεί στο τμήμα marketing μεγάλης πολυεθνικής και βοηθάει σημαντικά στις διαδικασίες των επιχειρήσεων, ειδικά στις μεγαλύτερες συνεργασίες. Εγώ προέρχομαι από τον χώρο της ναυτιλίας και των χρηματοοικονομικών, στη διαχείριση και στο wealth management.
Γενικά, για startup έχουμε πολύ δυνατά backgrounds. Αυτό που μας διαφοροποιεί, όμως, είναι ότι λειτουργούμε μεν οικογενειακά και φιλικά, αλλά με ξεκάθαρους ρόλους από την πρώτη στιγμή. Υπάρχουν συμφωνίες, responsibilities και συγκεκριμένα πλαίσια για το τι κάνει ο καθένας. Υπάρχει ένας που έχει τον τελικό λόγο, αλλά λειτουργούμε όλοι μαζί. Δεν είμαστε μια ομάδα που είδε ένα βίντεο για startups και είπε «πάμε να το κάνουμε». Διαβάζουμε, συμμετέχουμε σε συνέδρια και σεμινάρια, και εξελισσόμαστε συνεχώς. Ο καθένας κάνει το κομμάτι του και δεν παρεμβαίνουμε στη δουλειά του άλλου. Αυτό είναι κάτι που μας έχει κρατήσει δεμένους μέχρι σήμερα.
Μεγάλωσες και ζεις στα Νότια Προάστια, όπως και το μεγαλύτερο μέρος της ομάδας. Τι από την καθημερινότητα εδώ σας έκανε να εντοπίσετε το πρόβλημα της έλλειψης προσωπικού και πότε ήταν η πρώτη στιγμή που σκεφτήκατε «θα το λύσουμε εμείς αυτό»; Υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο περιστατικό που λειτούργησε ως trigger για τη δημιουργία της πλατφόρμας;
Μεγάλωσα και ζω ακόμα στη Βάρη. Κυκλοφορούσαμε καθημερινά και βλέπαμε παντού επιχειρήσεις με ταμπέλες ότι αναζητούν προσωπικό. Ήταν κάτι που το είχαμε παρατηρήσει όλοι. Παράλληλα, πηγαίναμε συχνά στη Ρόδο και βλέπαμε ακριβώς το ίδιο φαινόμενο: από τη μία δεκάδες μαγαζιά να ψάχνουν κόσμο και από την άλλη νέους ανθρώπους να λένε ότι δεν υπάρχουν δουλειές. Αυτό δεν έβγαζε κανένα νόημα. Παρότι εργαζόμασταν σε άλλους κλάδους, λέγαμε συνεχώς ότι κάτι δεν λειτουργεί σωστά. Υπήρξε και ένα πολύ συγκεκριμένο περιστατικό που μας έκανε να το πάρουμε πιο σοβαρά: μια γνωστή μας είχε μια πολύ άσχημη εμπειρία σε δουλειά, με κακή συμπεριφορά και έλλειψη σεβασμού. Εκεί αναρωτηθήκαμε τι είναι αυτό που πάει λάθος.
Ξεκινήσαμε να το ψάχνουμε συστηματικά και καταλάβαμε ότι οι νέοι άνθρωποι θέλουν πιο ξεκάθαρες συνθήκες και μεγαλύτερη ευελιξία. Θέλουν να ξέρουν πού πηγαίνουν. Σήμερα, από το κινητό σου μπορείς να κάνεις τα πάντα γνωρίζοντας ακριβώς τι «αγοράζεις». Στις αγγελίες για δουλειά, όμως, συχνά βλέπεις γενικότητες: «ανταγωνιστικός μισθός», «ευχάριστο περιβάλλον», «ευέλικτο ωράριο». Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Πας στη συνέντευξη και ακούς για βασικό μισθό. Μιλάς μετά με τις επιχειρήσεις και σου λένε ότι έχουν μεγάλα ποσοστά no show, ότι ο κόσμος δεν εμφανίζεται. Είναι λογικό. Αν δεν δίνεις από την αρχή αναλυτικά τις πληροφορίες που χρειάζεται κάποιος για να αποφασίσει, δύσκολα θα προσελκύσεις ανθρώπους που να έρθουν συνειδητά. Κάπως έτσι φτάσαμε στην ιδέα να «ξανασυστήσουμε» την αγορά εργασίας μέσα από το gig work. Να φέρουμε στην Ελλάδα ένα νέο μοντέλο και να το προσαρμόσουμε στα δεδομένα της.
Οπότε αυτό το κενό της αγοράς ήταν που σε οδήγησε στην απόφαση να δημιουργήσεις μία start-up ή υπήρξε και κάποιο άλλο προσωπικό κίνητρο;
Είμαι από τους ανθρώπους που μπαίνουν σε ένα περιβάλλον και, αν δουν κάτι να μη λειτουργεί σωστά, δεν μπορούν απλώς να το προσπεράσουν. Και αυτό το έχουμε όλοι στην ομάδα. Δεν αντέχαμε να βλέπουμε τα λάθη και να ακούμε ότι «έτσι γίνεται». Αν μια μεγάλη εταιρεία τα έκανε όλα σωστά και λειτουργούσε όπως θα έπρεπε, δεν θα υπήρχε λόγος να δημιουργούνται start-ups. Αν εντοπίσω ένα πρόβλημα, θέλω να το φτιάξω. Από εκεί ξεκινάει όλο αυτό. Παράλληλα, ψάχναμε καιρό να κάνουμε κάτι στον χώρο του tech, αλλά θέλαμε να είναι κάτι πραγματικά challenging. Το tech έχει πολλές εύκολες κατευθύνσεις – εφαρμογές για delivery, ταξί, κρατήσεις – όπου ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος. Εμείς επιλέξαμε συνειδητά κάτι πιο δύσκολο, θεωρώντας ότι έτσι μειώνεται και ο ανταγωνισμός. Ξέραμε από την αρχή ότι όποιος μπει σε αυτόν τον χώρο θα σκεφτεί πολλές φορές να τα παρατήσει. Και εμείς το έχουμε σκεφτεί. Δεν το έχουμε κάνει, αλλά είναι τόσο απαιτητικό που σε βάζει συνεχώς σε δοκιμασία. Αυτό, όμως, είναι και το κίνητρο. Θέλουμε να το παλέψουμε και να το κάνουμε όσο καλύτερα γίνεται.
Και πώς είναι η καθημερινότητα ενός νέου CEO που χτίζει μια εταιρεία με χιλιάδες χρήστες;
Διαβάζω πάρα πολύ. Βιβλία, άρθρα, βλέπω βίντεο. Σήμερα μπορείς online να μάθεις τα πάντα γύρω από το business – σχεδόν να κάνεις ένα άτυπο «PhD». Υπάρχει όλη η πληροφορία διαθέσιμη, αρκεί να έχεις τη διάθεση να τη βρεις και να τη μελετήσεις. Προσπαθώ πάντα να μαθαίνω από τα λάθη των άλλων, όχι μόνο από τα δικά μου. Η καθημερινότητα έχει πολύ άγχος, ειδικά όταν είσαι τόσο εκτεθειμένος. Σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με αυτό που παρουσιάζεται στα social ή στις ταινίες, ότι όλα είναι εύκολα και γρήγορα. Καμία σχέση. Μπορεί να δείχνουμε προς τα έξω ότι όλα κυλούν ομαλά, αλλά στην πράξη τίποτα δεν είναι εύκολο. Θέλει πάρα πολλές ώρες δουλειάς. Όλη η ομάδα δουλεύει περίπου 15 ώρες την ημέρα. Δεν γίνεται αλλιώς. Έχει γίνει η ζωή μας αυτό. Πρέπει το προϊόν σου να γίνει κομμάτι της καθημερινότητάς σου. Αν δεν είναι, κάποια στιγμή θα το βαρεθείς. Χρειάζεται συνεχής περιέργεια, να ψάχνεσαι, να αναρωτιέσαι για τα πάντα. Ακούμε συχνά για επιμονή και πίστη και πολλοί τα θεωρούν κλισέ. Στην πράξη, όμως, μέσα από αυτή την εμπειρία καταλάβαμε ότι το «μην τα παρατάς» είναι το πιο σημαντικό στοιχείο απ’ όλα. Κάθε μέρα κάτι θα πάει στραβά. Χρειάζεται αντοχή και, όσο κλισέ κι αν ακούγεται, βαρύ στομάχι.
Πώς χρηματοδοτήθηκε η GigPossible στην αρχή; Ξεκινήσατε με δικά σας χρήματα, σας βοήθησαν οι οικογένειές σας ή βρήκατε κάποια εξωτερική υποστήριξη;
Στην αρχή βάλαμε, και συνεχίζουμε να βάζουμε, ό,τι μπορεί ο καθένας. Δεν υπήρξε εξωτερική χρηματοδότηση. Το θετικό είναι ότι το budget μας ήταν εξαρχής χαμηλό, γιατί αποφασίσαμε να κάνουμε σχεδόν τα πάντα in-house, με μηδενικό budget. Όλη η ομάδα έχει τη λογική να κάνει τα «100 έξτρα βήματα» για να μάθει πώς γίνεται σωστά το κάθε κομμάτι. Αυτό μας έχει γλιτώσει πολλά χρήματα. Τα γραφιστικά, τα τεχνικά, τα λογιστικά, τα social media. Ό,τι μπορούμε, το μαθαίνουμε και το κάνουμε μόνοι μας. Το mentality μας δεν είναι «πόσο κοστίζει», αλλά «πώς το μαθαίνω». Όταν ξεκινήσαμε, νομίζαμε ότι χρειάζονται πάρα πολλά λεφτά. Στην πορεία καταλάβαμε ότι, ναι, χρειάζονται χρήματα, αλλά αν δουλέψεις σκληρά και αφιερώσεις χρόνο, μπορείς να γλιτώσεις πολλά.
Τι προβλήματα συναντήσατε στην πορεία ως ομάδα; Υπήρχαν στιγμές που σας δυσκόλεψαν ή σας έκαναν να αμφισβητήσετε την προσπάθεια;
Βγήκαμε live στις 20 Αυγούστου του 2025, ενώ το project το χτίζαμε από τον Νοέμβριο του 2024. Στην πορεία έχουμε φάει άπειρα όχι και άπειρα βρισίματα. Ειδικά τον πρώτο μήνα ήταν πολύ δύσκολα. Για να βρούμε πελάτες, δοκιμάσαμε τα πάντα: email, τηλέφωνα, τον Αύγουστο πηγαίναμε μαγαζί-μαγαζί, μέχρι και γράμματα έχουμε στείλει.
Όταν ξεκινούσαμε, είχαμε μιλήσει με επιμελητήρια, συνδέσμους, ενώσεις ξενοδόχων και λιανικής, και όλοι μας έλεγαν ότι θα βρούμε πάρα πολλές επιχειρήσεις που ψάχνουν προσωπικό. Στην πράξη, όμως, βλέπουμε συχνά το αντίθετο. Έχουμε πλέον δεκάδες χιλιάδες χρήστες και πολλές φορές όχι αρκετά μαγαζιά. Η λογική της αγοράς σήμερα είναι η εξής: μια επιχείρηση ανεβάζει αγγελία και λαμβάνει 300 βιογραφικά. Από αυτά, τα 200 είναι από άτομα που έχουν ξαναστείλει και έχουν ακυρώσει. Από τα 100 που μένουν, οι 70 δεν απαντούν καν στο τηλέφωνο. Από τους 30 που απαντούν, οι 10 φτάνουν σε συνέντευξη και οι 7 φεύγουν μόλις ακούσουν τα χρήματα. Εμείς λειτουργούμε εντελώς διαφορετικά. Το app είναι πολύ φιλτραρισμένο. Μπορεί να έρθουν πέντε αιτήσεις, αλλά πίσω από αυτές είναι πέντε άνθρωποι που ξέρουν ακριβώς τι αποδέχονται, γιατί εμείς υποχρεώνουμε τους εργοδότες στην αγγελία να γράφουν τα πάντα: καθαρό μισθό, εκτιμώμενα tips, ωράρια, απαιτήσεις. Όπως αγοράζεις ένα κινητό γνωρίζοντας τα χαρακτηριστικά του, έτσι «αγοράζεις» και μια δουλειά. Αυτό, όμως, δεν αρέσει σε πολλές επιχειρήσεις. Εκεί τρώμε το μεγαλύτερο «ξύλο». Το HR συχνά δεν μας θέλει, όχι επειδή δεν προσφέρουμε αξία, αλλά επειδή η αγορά έχει μάθει να λειτουργεί αλλιώς. Είναι βολεμένη στο να λαμβάνει όγκο βιογραφικών και να θεωρεί ότι έχει άπειρες επιλογές, ακόμα κι αν στην πράξη αυτό δεν ισχύει.
Πώς φτάσατε τελικά στο λανσάρισμα, ξεπερνώντας όλα αυτά τα εμπόδια;
Ξεκινήσαμε πιλοτικά από τη Ρόδο. Στον χώρο των startups υπάρχει ένας βασικός κανόνας: πας πρώτα σε μια μικρή αγορά, δοκιμάζεις δεκάδες μοντέλα, βρίσκεις αυτό που λειτουργεί και μετά το αναπαράγεις σε μεγαλύτερη κλίμακα. Η Ρόδος προέκυψε γιατί πηγαίνουμε εκεί από μικροί, έχουμε φίλους στο νησί και είχαμε κουραστεί να ακούμε διαρκώς για την έλλειψη προσωπικού. Αφού δοκιμάσαμε το μοντέλο, ξεκινήσαμε σταδιακά την επέκταση. Πλέον είμαστε στην Αθήνα και κινούμαστε προς τη Θεσσαλονίκη, ενώ ετοιμαζόμαστε να κλείσουμε συνεργασίες σε Κω, Κρήτη, Κέρκυρα και πιθανότατα και στην Κύπρο.
Παράλληλα, βλέπουμε ότι το gig work δεν είναι πλέον «χαρτζιλίκι». Είναι μια νέα μορφή εργασίας. Καλώς ή κακώς, πολλοί νέοι δεν θέλουν πια απαραίτητα full-time δουλειά, και αυτό είναι κατανοητό. Αν σκεφτείς ότι πριν από 20–30 χρόνια κάποιος μπορούσε με τη δουλειά του να αγοράσει σπίτι και αυτοκίνητο, σήμερα, ακόμη και μετά από δεκαετίες εργασίας, αυτά δεν είναι δεδομένα. Το μοντέλο της εργασίας έχει αλλάξει και προσπαθούμε να το προσεγγίσουμε όπως πραγματικά είναι.
Πες μας απλά: τι ακριβώς κάνει η GigPossible και τι διαφορετικό φέρνει σε σχέση με άλλες πλατφόρμες ή πρακτικές εύρεσης προσωπικού;
Η GigPossible είναι ουσιαστικά ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα για δουλειές. Από τη μία πλευρά είναι ο εργαζόμενος, ο οποίος κατεβάζει το app και δημιουργεί το προσωπικό του προφίλ. Η διαδικασία είναι λίγο πιο απαιτητική, αλλά αυτό γίνεται επίτηδες, για να υπάρχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διαφάνεια. Το προφίλ λειτουργεί σαν ένα online βιογραφικό. Στη συνέχεια, ο χρήστης βλέπει διαθέσιμες δουλειές είτε μέσω χάρτη είτε μέσω λίστας και φίλτρων. Κάθε θέση είναι πλήρως αναλυτική: μισθός, ωράριο, απαιτήσεις, dress code, είδος δουλειάς. Κάνει αίτηση, η επιχείρηση λαμβάνει τις αιτήσεις και επιλέγει. Αν γίνει accept, βλέπει τα στοιχεία του εργαζομένου, στέλνει τα στοιχεία πρόσληψης και γίνεται το match. Από την άλλη πλευρά είναι οι επιχειρήσεις. Μια επιχείρηση μπαίνει επίσης στο app, δημιουργεί προφίλ, περνά από διαδικασία έγκρισης και ανεβάζει την αγγελία της. Μπορεί να αφορά είτε full-time εργασία είτε gig work, δηλαδή κάλυψη συγκεκριμένων ημερών ή ωρών. Υπάρχουν πολλά φίλτρα, ώστε να δηλωθεί ακριβώς τι ζητείται. Η αγγελία ανεβαίνει, τη βλέπει ο κόσμος και εκδηλώνει ενδιαφέρον.
Το gig work για εμάς δεν περιορίζεται στην εστίαση. Υπάρχουν δουλειές σε events, αποθήκες, εργοστάσια, logistics, οικοδομή. Μπορείς να πας να δοκιμάσεις μια δουλειά, να αποκτήσεις μια εμπειρία, να δεις αν σου ταιριάζει. Το βασικό μας χαρακτηριστικό είναι η διαφάνεια. Και το δεύτερο, ότι είμαστε κοντά στον κόσμο. Σε πολλές πλατφόρμες η εμπειρία είναι απρόσωπη. Εμείς λειτουργούμε αντίθετα. Παίρνουμε πολύ σοβαρά το feedback, το μελετάμε και προσαρμοζόμαστε. Μέχρι σήμερα δεν έχουμε αρνητικά σχόλια, και αυτό για εμάς λέει πολλά. Αυτή τη στιγμή έχουμε περίπου 28.500 χρήστες και πάνω από 300 συνεργαζόμενες επιχειρήσεις, και συνεχίζουμε να χτίζουμε βήμα-βήμα, με βάση την πραγματική ανάγκη της αγοράς.