Παραπολιτικά από τη ΔΕΘ, αθλητικά deals στο Ελληνικό και το παρασκήνιο του Νότιου Τομέα
Επιστρέφοντας από τη 90ή ΔΕΘ με «γεμάτο καλάθι» παρασκήνιου, χαρτογραφούμε το πολιτικό τοπίο στον Νότιο Τομέα: από τη «μάχη του παρονομαστή» του Τάκη Θεοδωρικάκου και το υπερ-κοινοβουλευτικό «συνέδριο» του Νίκου Δένδια, μέχρι το mega-deal της ION στο Ελληνικό και τη νέα εποχή στη Μαρίνα Αλίμου.
- 12/09/2026 09:55
Αυλαία ρίχνει σιγά-σιγά η 90η ΔΕΘ και το βαρύ καθήκον να σβήσει τα φώτα στο «Ιωάννης Βελλίδης» ανέλαβε ο Νίκος Ανδρουλάκης την Κυριακή 13/09. Εγώ ωστόσο επέστρεψα πριν λίγες ημέρες με γεμάτο καλάθι εμπειριών από το πρώτο κομμάτι της διοργάνωσης όπου είδα πολύ κόσμο, μίλησα με πολλούς και έμαθα ενδιαφέρουσες ειδήσεις για τα Νότια Προάστια.
Οι πολιτικοί του Νοτίου Τομέα ανέβηκαν στη ΔΕΘ με το βλέμμα στις επόμενες κάλπες
Η ΔΕΘ λοιπόν έχει ένα παράξενο πολιτικό χαρακτηριστικό. Επισήμως όλοι ανεβαίνουν στη Θεσσαλονίκη για την οικονομία, την ανάπτυξη και τις εξαγγελίες. Ανεπισήμως, όμως, αρκετοί κοιτάζουν ποιος μιλάει με ποιον, ποιος φωτογραφίζεται δίπλα σε ποιον και, κυρίως, ποιος θα βρίσκεται απέναντί τους στο επόμενο ψηφοδέλτιο. Και οι άνθρωποι του Β3 είχαν λόγους να κοιτάζουν προσεκτικά.
Οι Νίκος Δένδιας, Τάκης Θεοδωρικάκος, Κωνσταντίνος Κυρανάκης, Χάρης Θεοχάρης και Βασίλης Σπανάκης βρέθηκαν στη Θεσσαλονίκη με διαφορετικό πολιτικό βάρος και διαφορετική αποστολή. Ο Δένδιας εγκαινίασε το περίπτερο του ΥΠΕΘΑ, ο Θεοδωρικάκος και ο Κυρανάκης κινήθηκαν ως μέλη της κυβερνητικής πρώτης γραμμής, ενώ Σπανάκης και Θεοχάρης είχαν κάθε λόγο να υπενθυμίσουν ότι είναι παρόντες. Το πρόσωπο όμως που είχε ίσως το μεγαλύτερο παραπολιτικό ενδιαφέρον δεν είναι σήμερα βουλευτής του Β3.
Ο Ανδρέας Λοβέρδος εμφανίστηκε κανονικά στο Βελλίδειο, μέσα στο νεοδημοκρατικό σκηνικό, σαν η μεταγραφή να έχει ήδη ολοκληρωθεί όχι μόνο κομματικά αλλά και φωτογραφικά. Και στον Νότιο Τομέα, όπου οι διαθέσιμες καρέκλες έχουν αρχίσει να φαίνονται λιγότερες από τους ενδιαφερόμενους, τέτοιες εικόνες δεν περνούν απαρατήρητες.
Από την άλλη πλευρά, ο Παύλος Χρηστίδης δούλεψε τη δική του ΔΕΘ διαφορετικά. Ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ μπήκε στην πολιτική προετοιμασία της παρουσίας Ανδρουλάκη, μεταφέροντας το μήνυμα του κόμματος και εκτός Θεσσαλονίκης.
Ο Θεοδωρικάκος μετράει την προεκλογική στρατηγική
Και μια που ανέφερα τις φωτογραφίες και όσα λέει μια εικόνα δεν το λένε χίλιες λέξεις, ας αναλύσουμε λίγο την εικόνα που εμφάνισε ο Τάκης Θεοδωρικάκος ως ένα από τα κεντρικά πρόσωπα της κυβερνητικής παρουσίας στην ΔΕΘ. Βρέθηκε δίπλα στον πρωθυπουργό, εγκαινίασε περίπτερα, γύρισε όλη την έκθεση και συμμετείχε επίσης στο επίσημο πρόγραμμα της διοργάνωσης ως κεντρικός ομιλητής για τις οικονομικές προτεραιότητες μετά τις εξαγγελίες Μητσοτάκη. Δεν είναι όμως εκεί το ζουμί. Έμαθα από το στενό του περιβάλλον ότι ο ρόλος του αναβαθμίστηκε εσχάτως, χωρίς ποτέ να έχει διαρραγεί από το 2016 που είναι στον στενό πυρήνα χάραξης στρατηγικής δίπλα στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η αναβάθμιση αφορά το αντικείμενό του ως δημοσκόπου και την χάραξη της προεκλογικής στρατηγικής του παρονομαστή που φημολογείται ότι ακολουθεί η ΝΔ απέναντι στην κατακερματισμένη αντιπολίτευση.
Οι εκλογές λοιπόν εκτός από γιορτή της δημοκρατίας είναι και μαθηματικά εφαρμογής του εκλογικού νόμου και κατανομής των εδρών, πέραν των ποσοστών. Και όπως όλα δείχνουν η επόμενη εκλογική αναμέτρηση και η αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας δεν θα κριθούν πρωτίστως από το δικό της ποσοστό, αλλά από τη «μάχη του παρονομαστή» (denominator): πόσα μικρά κόμματα θα υπερβούν το εκλογικό όριο του 3%.
Με τη ΝΔ να κινείται δημοσκοπικά γύρω στο 30% (με αναγωγές), η επίτευξη 151 εδρών εξαρτάται άμεσα από τον εκλογικό νόμο:
- Κόμματα εκτός Βουλής (<3%): Δεν μετέχουν στην κατανομή. Αν πολλοί δεξιοί σχηματισμοί (Σαμαράς, Λατινοπούλου, Νίκη, όχημα Κασιδιάρη κλπ) ή αντισυστημικοί παίκτες (Καρυστιανού) μείνουν στο 1%–2,9%, το συνολικό ποσοστό εκτός Βουλής εκτινάσσεται (π.χ. 15%-20%). Έτσι, το όριο αυτοδυναμίας πέφτει στο 34%–36%, ευνοώντας τη ΝΔ μέσω του bonus.
- Πολυκομματική Βουλή (>3%): Αν αντίθετα 5-6 μικροί σχηματισμοί πιάσουν από 3,1% έως 4,5%, οι έδρες μοιράζονται σε 7-9 κόμματα. Σε αυτή την περίπτωση, η ΝΔ χρειάζεται 38%–39% για αυτοδυναμία, καθιστώντας την ανέφικτη με τις σημερινές δημοσκοπήσεις.
- Ο γκρεμός του 25%: Αν η ΝΔ υποχωρήσει κάτω από 25%, χάνει αυτόματα το μπόνους των 20+ εδρών, πέφτοντας δραματικά σε περίπου 80 έδρες.
Παράλληλα, στην Κεντροαριστερά ο Τσίπρας (15%–18%) επιχειρεί συγκέντρωση δυνάμεων πιέζοντας το ΠΑΣΟΚ (10%–12%), ενώ 53 ανεξάρτητοι βουλευτές λειτουργούν ως δεξαμενή στελεχών.
Η εξουσία λοιπόν, όπως όλα δείχνουν, θα κριθεί στη λεπτή γραμμή μεταξύ 2,9% και 3,1% και όχι στα θηριώδη ποσοστά του παρελθόντος. Και εδώ ο ρόλος του Υπουργού Ανάπτυξης είναι καθοριστικός στην ανάγνωση και ερμηνεία των δημοσκοπήσεων και εν τέλη στη χάραξη στρατηγικής.
Ο Δένδιας μετράει τους Βουλευτές
Αφού αναφερθήκαμε στην εικόνα με τις χίλιες λέξεις, αξίζει να αναφερθούμε και στο γεγονός ότι στη ΔΕΘ κάποιοι πήγαν για να ακούσουν τον πρωθυπουργό, κάποιοι για να φωτογραφηθούν και κάποιοι για να μετρήσουν παρουσίες. Ο Νίκος Δένδιας μάλλον δεν χρειάστηκε να κάνει τίποτα από τα τρία. Του έφτανε να κοιτάξει γύρω του.
Στα εγκαίνια του περιπτέρου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας εμφανίστηκαν 66 βουλευτές της ΝΔ, ανάμεσά τους 14 υφυπουργοί, μαζί με τον Απόστολο Τζιτζικώστα. Και για να το πούμε απλά, δεν ήταν ακριβώς εγκαίνια περιπτέρου αυτό που συμμετείχα ως θεατής. Ήταν μικρό κοινοβουλευτικό συνέδριο με φόντο την άμυνα. Και επειδή στην πολιτική οι αριθμοί σπάνια είναι αθώοι, η εικόνα άναψε ξανά τη γνωστή συζήτηση περί «επόμενης ημέρας». Ο Δένδιας, βέβαια, δεν χρειάστηκε να πει λέξη. Όταν μαζεύονται τόσοι γύρω σου, η φωτογραφία κάνει τη δουλειά καλύτερα από οποιαδήποτε δήλωση.
Στον Νότιο Τομέα το μήνυμα διαβάστηκε ακόμη πιο καθαρά. Εκεί όπου οι συνάδελφοί του τρέχουν σε δημαρχεία, συλλόγους, πίτες, εγκαίνια και λαϊκές, ο Δένδιας παίζει σε άλλο επίπεδο. Οι υπόλοιποι μετρούν σταυρούς. Εκείνος μετράει βουλευτές. Και όσο ανεβαίνει η εθνική πολιτική του αξία, τόσο δυσκολεύει η ζωή των άλλων υποψηφίων του Β3. Γιατί όταν ο πρώτος της λίστας δεν κάνει απλώς εκλογική καμπάνια αλλά μοιάζει να παίζει παιχνίδι κορυφής, οι υπόλοιποι δεν παλεύουν μόνο για την εκλογή τους.
Παλεύουν για να μη φαίνονται κομπάρσοι στο ίδιο ψηφοδέλτιο.
Ο Γαϊτάνης μετράει την περπατησιά του
Αυτό ωστόσο περι κομπάρσων δεν ισχύει για τον Τάσο Γαϊτάνη που αν και δεν είναι βουλευτής κινείται ως υποψήφιος με ιδιαίτερα ισχυρή παρουσία. Η επίσκεψή του στον δήμαρχο Μοσχάτου-Ταύρου Ανδρέα Ευθυμίου στις 10/09 δεν ήταν ακριβώς μια τυπική ανταλλαγή ευχών και φωτογραφιών. Στο τραπέζι μπήκαν το παραλιακό μέτωπο, η αντιπλημμυρική προστασία, ο Ελαιώνας, το κτίριο του ΕΟΜΜΕΧ και τα κοινωνικά προβλήματα της περιοχής. Δηλαδή όλη η ατζέντα που χρειάζεται ένας υποψήφιος για να δείξει ότι «ξέρει τα τοπικά».
Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα ήταν η αναφορά του δημάρχου στο «διαχρονικό ενδιαφέρον» του Γαϊτάνη για την περιοχή. Στην πολιτική, τέτοιες φράσεις σπάνια μπαίνουν τυχαία σε μια ανακοίνωση. Είναι το είδος της διατύπωσης που λειτουργεί σχεδόν σαν πολιτική εγγύηση καλής γνωριμίας με την τοπική κοινωνία.
Ο Γαϊτάνης ξέρει καλά αυτό το γήπεδο. Έχει αυτοδιοικητικές ρίζες στην Καλλιθέα, πολιτικό γραφείο στον Νότο και πλέον ανακοινώθηκε επίσημα ως υποψήφιος στον Β3. Η στρατηγική του επίσης δείχνει αρκετά καθαρή. Δεν ξεκινά με μεγάλα τηλεοπτικά πάνελ και φασαρία. Ξεκινά από δημάρχους, τοπικά δίκτυα, φορείς και ανθρώπους που ξέρουν ποιος κινείται πού. Με απλά λόγια, δεν κάνει ακόμη προεκλογική εκστρατεία. Χτίζει μηχανισμό. Και στον Νότιο Τομέα, όπου τα δυνατά ονόματα περισσεύουν και οι έδρες δεν περισσεύουν καθόλου, αυτό συνήθως είναι το πιο σοβαρό πρώτο βήμα.
Δάφνη–Υμηττός: Το “ανθρώπινο λάθος” δεν αρκεί ως απάντηση
Πάμε τώρα στην Αυτοδιοίκηση όπου υπάρχουν λάθη που διορθώνονται με μια ανακοίνωση και υπάρχουν λάθη που δεν επιτρέπεται να συμβούν ποτέ. Αυτό που έγινε στον 6ο Βρεφονηπιακό Σταθμό Δάφνης-Υμηττού ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Απορρυπαντικό πλυντηρίου πιάτων χρησιμοποιήθηκε αντί για ξύδι κατά την παρασκευή γεύματος. Παιδιά και εργαζόμενοι χρειάστηκε να μεταφερθούν προληπτικά για ιατρική αξιολόγηση. Ο Δήμος προχώρησε σε αναστολή καθηκόντων, σφράγιση της κουζίνας και ΕΔΕ.
Μόνο που εδώ η συζήτηση δεν μπορεί να εξαντληθεί στο «ανθρώπινο λάθος». Το πραγματικό ερώτημα είναι πολύ πιο σκληρό: πώς ήταν δυνατόν ένα απορρυπαντικό να βρίσκεται, να αποθηκεύεται ή να χρησιμοποιείται με τρόπο που επέτρεψε να συγχέεται με τρόφιμο; Ποια πρωτόκολλα ασφαλείας υπήρχαν; Ποιος τα έλεγχε; Πότε έγινε ο τελευταίος έλεγχος της κουζίνας; Και κυρίως, υπήρχε πραγματικό σύστημα πρόληψης ή απλώς διαδικασίες στα χαρτιά;
Η ΕΔΕ είναι αυτονόητη. Δεν είναι όμως πολιτική απάντηση. Όταν ένας δήμος αναλαμβάνει τη φροντίδα βρεφών και μικρών παιδιών, η ευθύνη δεν σταματά στον υπάλληλο που έκανε το λάθος. Φτάνει μέχρι εκείνους που οργάνωσαν, επέβλεψαν και πιστοποίησαν τη λειτουργία της δομής. Η δημοτική αρχή έχει τώρα μία υποχρέωση: πλήρη διαφάνεια. Γιατί στην καθημερινότητα ενός δημάρχου υπάρχουν λακκούβες, κάδοι και φωτιστικά. Υπάρχουν όμως και κόκκινες γραμμές. Και η ασφάλεια παιδιών είναι μία από αυτές.
Λαύριο και Κερατέα μπαίνουν επιτέλους στον χάρτη του ΟΑΣΑ
Για δεκαετίες, το Λαύριο και η Κερατέα ανήκαν διοικητικά στην Αττική, αλλά στην πράξη έμοιαζαν συχνά να βρίσκονται πολύ πιο μακριά από αυτήν. Η ένταξη του Δήμου Λαυρεωτικής στο δίκτυο αστικών συγκοινωνιών του ΟΑΣΑ, από τις 18 Σεπτεμβρίου, έρχεται λοιπόν να κλείσει μια παλιά εκκρεμότητα και να διορθώσει μια πραγματική ανισότητα στην καθημερινότητα των κατοίκων. Η αλλαγή δεν είναι απλώς συγκοινωνιακή. Είναι αναπτυξιακή. Και φυσικά, μια τέτοια εξέλιξη έχει και πολιτική αξία.
Η κυβέρνηση θα θελήσει εύλογα να εντάξει την παρέμβαση στο αφήγημα της βελτίωσης των υποδομών και της ισότιμης μεταχείρισης των περιοχών της Αττικής. Ο Δήμος Λαυρεωτικής θα επιδιώξει να αναδείξει τις πιέσεις και τις διεκδικήσεις που προηγήθηκαν. Οι τοπικοί βουλευτές θα υπενθυμίσουν τις παρεμβάσεις τους. Και κάπως έτσι θα αρχίσει, όπως συμβαίνει συνήθως, η μικρή μάχη της πατρότητας. Ας την κάνουν.
Γιατί το ουσιαστικό είναι άλλο: αυτή τη φορά υπάρχει κάτι χειροπιαστό για να διεκδικηθεί η πολιτική πίστωση. Το Λαύριο και η Κερατέα αποκτούν καλύτερη σύνδεση με τον μητροπολιτικό πυρήνα της Αθήνας. Και για τους κατοίκους, αυτό μετρά περισσότερο από το ποιος θα εμφανιστεί πρώτος στη φωτογραφία δίπλα στο λεωφορείο.
Η Μαρίνα αλλάζει καπετάνιο, τώρα αρχίζουν τα δύσκολα
Επιστρέφουμε όμως πιο δυτικά, στη Μαρίνα Αλίμου, όπου άλλαξε ο καπετάνιος λίγο πριν το έργο περάσει από τα χαρτιά στις μπουλντόζες. Από την 1η Σεπτεμβρίου διευθύνων σύμβουλος είναι ο Σταύρος Κατσικάδης, με πολυετή εμπειρία στον θαλάσσιο τουρισμό, παρελθόν στη Μαρίνα Φλοίσβου και στη LAMDA Marinas, και με το βαρύ πλεονέκτημα ότι γνωρίζει καλά όχι μόνο τα σκάφη, αλλά και τα νερά της Αθηναϊκής Ριβιέρας. Η ίδια η εταιρεία αναφέρει ότι η ανάπλαση έχει ολοκληρώσει την αδειοδοτική της διαδρομή και μπαίνει στην τελική φάση υλοποίησης.
Και κάπου εδώ τελειώνει η εύκολη περίοδος. Η οικοδομική άδεια έχει εκδοθεί από τον Μάιο, το έργο αφορά χερσαία ζώνη 210.000 τ.μ., προβλέπει εμπορικές, τουριστικές, πολιτιστικές και αθλητικές χρήσεις, νέα εστίαση, χώρους γραφείων, ποδηλατοδρόμους και αναβάθμιση του δημοτικού κολυμβητηρίου. Ο χρονικός στόχος που έχει δημοσιοποιηθεί είναι περίπου 20 μήνες για τις βασικές υποδομές, με ορίζοντα το 2028.
Το πολιτικό ενδιαφέρον όμως αρχίζει τώρα. Ο Δήμος Αλίμου έχει ήδη κατοχυρώσει μέσω της συμφωνίας με το ΤΑΙΠΕΔ ότι το δημοτικό κολυμβητήριο παραμένει στον Δήμο, ότι προβλέπεται δημοτικός πολιτιστικός χώρος και ότι ο επενδυτής καταβάλλει δημοτικά τέλη. Παράλληλα, ο ίδιος ο Δήμος παρουσιάζει το έργο ως «φυσική προέκταση» της πόλης προς τη θάλασσα, με έμφαση σε ελεύθερους χώρους, πράσινο, περίπατο και δημόσια πρόσβαση.
Η λεπτομέρεια που θα κρίνει τελικά το πολιτικό πρόσημο της επένδυσης είναι απλή, θα γίνει η Μαρίνα πραγματικά κομμάτι της πόλης ή ένας ακόμη καλοσχεδιασμένος τουριστικός θύλακος με ωραίες μακέτες και δύσκολη καθημερινότητα για τους κατοίκους;
Γιατί από εδώ και πέρα θα μετρήσουν τα λιγότερο φωτογενή, κυκλοφοριακό, πρόσβαση, στάθμευση, εμπορικές χρήσεις, εργοτάξια και το αν ο δημόσιος χώρος θα μείνει πράγματι δημόσιος. Η ανάπλαση λοιπόν μπαίνει στην τελική ευθεία. Και στον Άλιμο, όπως συνήθως συμβαίνει στα μεγάλα έργα, η πολιτική αρχίζει ακριβώς όταν τελειώνει η αδειοδότηση.
Αστικός Περίπατος της Αθηναϊκής Ριβιέρας: Ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στα αλεύρια
Και μέσα σε όλα αυτά τα αναπτυξιακά θυμήθηκα ότι η κυβέρνηση και η Περιφέρεια Αττικής έστησαν πριν από λίγες ημέρες μια απολύτως δικαιολογημένη πολιτική φιέστα για το ΑΕΝΑΟΝ στον Φαληρικό Όρμο. Πρωθυπουργός, περιφερειάρχης, υπουργοί, δήμαρχοι, μεγάλα λόγια για την επιστροφή της Αθήνας στη θάλασσα και για μια νέα εποχή στο παραλιακό μέτωπο. Μόνο που σχεδόν την ίδια στιγμή, ένα άλλο κομβικό έργο της ίδιας Ριβιέρας παίρνει ακόμη μία παράταση.
Ο «Αστικός Περίπατος της Αθηναϊκής Ριβιέρας», περίπου 17 χιλιόμετρα από την Καλλιθέα έως τη Βάρη–Βούλα–Βουλιαγμένη, μετακινείται πλέον ουσιαστικά μέσα στο 2027, μετά από νέα παράταση 290 ημερών. Και εδώ το πολιτικό παράδοξο γίνεται δύσκολο να κρυφτεί πίσω από τις μακέτες. Στο ΑΕΝΑΟΝ, κυβέρνηση και Περιφέρεια διακήρυξαν ότι αφήνουν πίσω τη γραφειοκρατία, τις καθυστερήσεις και τις αγκυλώσεις. Λίγο παρακάτω, όμως, ο ποδηλατόδρομος και ο περίπατος σκοντάφτουν ακριβώς στα ίδια: μελέτες, αδειοδοτήσεις, τεχνικές εμπλοκές και συντονισμό μεταξύ φορέων. Δηλαδή το παλιό Δημόσιο που όλοι υποσχέθηκαν ότι ξεπεράστηκε.
Κανείς δεν αμφισβητεί τη σημασία του ΑΕΝΑΟΝ. Το αντίθετο. Ακριβώς επειδή το παραλιακό μέτωπο αποτελεί πλέον εθνική αναπτυξιακή προτεραιότητα, η ασυνέχεια στα χρονοδιαγράμματα γίνεται ακόμη πιο εμφανής. Δεν γίνεται η Ριβιέρα να παρουσιάζεται ως ενιαίο σχέδιο μόνο στις εκδηλώσεις και στις παρουσιάσεις. Πρέπει να λειτουργεί και ως ενιαίο σχέδιο στην εκτέλεση. Γιατί διαφορετικά έχουμε μια παράξενη εικόνα. Στον Φαληρικό Όρμο κόβουμε κορδέλες για το μέλλον. Και λίγα χιλιόμετρα παρακάτω περιμένουμε ακόμη το έργο που θα μας οδηγήσει μέχρι εκεί.
Τι δουλειά έχουν Ντέμης Νικολαΐδης και Πανιώνιος στο The Ellinikon Sports Park
Το Ellinikon Sports Park, που παρουσιάστηκε ως ένα από τα πιο εμβληματικά κομμάτια της νέας πόλης που χτίζεται στο Ελληνικό, παραδίδεται επισήμως στις 17/09. Θα το εγκαινιάσει ο πρωθυπουργός σε μια εκδήλωση που θα μιλήσουν ακόμα ο δήμαρχος Ελληνικού Αργυρούπολης, ο ΔΣ της Lamda Developments και ο πρωθυπουργός. Σύγχρονες εγκαταστάσεις, γήπεδα προδιαγραφών FIFA, χώροι άθλησης, πράσινο και η υπόσχεση ότι το πάρκο θα είναι ανοιχτό στην κοινωνία. Μόνο που, όπως συμβαίνει συνήθως στα μεγάλα projects, πίσω από την επίσημη εικόνα υπάρχει και ένα δεύτερο παιχνίδι: ποιος μπαίνει, ποιος μένει, ποιος κλείνει ώρες και ποιος αποκτά προνομιακή θέση στο νέο αθλητικό οικοσύστημα των Νοτίων. Οι υποσχέσεις για ψηφιακή προτεραιότητα μένουν να κριθούν εκ του αποτελέσματος πάντως.
Ο Πανιώνιος έχει ήδη κάνει τη δική του κίνηση. Η ΠΑΕ, υπό τον Κώστα Ρούπτσο, έχει συμφωνήσει να χρησιμοποιεί τις εγκαταστάσεις του Sports Park ως προπονητική βάση για την πρώτη ομάδα και τις ακαδημίες. Πρόκειται για σημαντική αναβάθμιση για τον ιστορικό σύλλογο της Νέας Σμύρνης και, ταυτόχρονα, για μια συμφωνία που δείχνει ότι το Ελληνικό δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως χώρος αναψυχής, αλλά ως πραγματικό αθλητικό asset.
Την ίδια στιγμή, στο ίδιο γήπεδο μπαίνει και ένα άλλο βαρύ όνομα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η Hellinikon FC του Ντέμη Νικολαΐδη εντάσσεται στο Football Hub του Sports Park και χτίζει ακαδημία με σαφώς εμπορικό και αναπτυξιακό χαρακτήρα. Camps, clinics, αξιολόγηση παικτών, προπονητικά προγράμματα και ένα brand που κουβαλά τη διαδρομή του Ντέμη. Το Ελληνικό όπως όλα δείχνουν γίνεται σταδιακά και μια νέα αθλητική αγορά.
Στα Νότια Προάστια, τα γήπεδα έχουν και πολιτική κερκίδα
Η Lamda πρέπει να ομολογήσουμε ότι πέραν του εμβληματικού έργου και της τεράστιας αξίας που αποκτά η Αθηναϊκή Ριβιέρα από αυτό έχει ξυπνήσει και έναν διαφορετικό υγιή σε έναν βαθμό ανταγωνισμό. Στον νότιο άξονα της Αττικής, η αυτοδιοίκηση απέκτησε ξαφνικά χλοοτάπητες, τάπητες στίβου, θόλους και, φυσικά, αρκετές ευχαριστίες προς την Περιφέρεια. Διότι στην ελληνική τοπική πολιτική κάθε καινούργιο γήπεδο έχει δύο κερκίδες, μία για τους φιλάθλους και μία για όσους θέλουν να θυμούνται ποιος υπέγραψε τη χρηματοδότηση.
Η Περιφέρεια Αττικής εντάσσει συνολικά 11 νέες παρεμβάσεις αθλητικών υποδομών, ύψους 15,54 εκατ. ευρώ. Στο συγκεκριμένο πακέτο, η Καλλιθέα εξασφαλίζει 659.680 ευρώ για την πλήρη αντικατάσταση του φθαρμένου τάπητα στο Δημοτικό Στάδιο «Γρηγόρης Λαμπράκης», μαζί με νέο αγωνιστικό εξοπλισμό.
Λίγο νοτιότερα, ο Σαρωνικός παίρνει 682.000 ευρώ για παρεμβάσεις στα γήπεδα Αναβύσσου και Παλαιάς Φώκαιας, από φωτισμό και νέα κερκίδα μέχρι χώρους στάθμευσης, στίβο και υπαίθρια όργανα άσκησης. Η Λαυρεωτική, πάλι, παίρνει δύο έργα, νέο χλοοτάπητα στο Λαύριο και αεροϋποστηριζόμενο θόλο στην Κερατέα, συνολικού ύψους σχεδόν 943.000 ευρώ.
Το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο τα ποσά. Είναι η γλώσσα. Δήμαρχοι ευχαριστούν προσωπικά τον Νίκο Χαρδαλιά, μιλούν για σταθερή στήριξη, συνεργασία και έργα που «μετατρέπουν τις ανάγκες σε πράξεις». Κανείς, βεβαίως, δεν χάνει την ευκαιρία να θυμίσει ποιος άνοιξε το ταμείο.
Και κάπου εδώ αρχίζει το παραπολιτικό. Η Περιφέρεια δεν χρηματοδοτεί απλώς αθλητικές υποδομές, χτίζει δίκτυο πολιτικής παρουσίας στις τοπικές κοινωνίες. Σωματεία, γονείς, παιδιά, δημοτικές αρχές, όλοι βλέπουν έργο με συγκεκριμένο αποτύπωμα. Στην αυτοδιοίκηση αυτό μετρά περισσότερο από δέκα δελτία Τύπου. Το ωραίο είναι ότι τα έργα είναι χρήσιμα. Το ακόμη ωραιότερο, για όσους γνωρίζουν την τέχνη της πολιτικής μνήμης, είναι ότι ένα καινούργιο ταρτάν φθείρεται πιο αργά από μια προεκλογική υπόσχεση.