Ο φόρος που βάζει φωτιά στη Ριβιέρα, η «απόβαση» της ΕΛΑΣ στα Νότια και οι κινήσεις τακτικής στην Αυτοδιοίκηση
Με τον κίνδυνο πενταπλασιασμού του φόρου μεταβίβασης να προκαλεί φρενίτιδα αγορών στην παραλιακή, η κτηματαγορά ζει ένα τεχνητό μεθύσι. Την ίδια ώρα, η ΕΛΑΣ κάνει τα πρώτα της βήματα στον Νότο ενώ δήμαρχοι και υποψήφιοι της Β3 ανακατεύουν την τράπουλα.
- 17/10/2026 10:41
Όποιος κυκλοφορεί στην πιάτσα και πιάνει τον σφυγμό της αγοράς, δεν χρειάζεται να είναι διάνοια για να καταλάβει τι ακριβώς παίζεται. Με το που έσκασε το σενάριο για εκτόξευση του φόρου μεταβίβασης από το 3% στο εξωφρενικό 15% το καλοκαίρι του 2027, για αγοραστές που είναι φορολογικοί κάτοικοι τρίτων χωρών εκτός ΕΕ, στα νότια προάστια βάρεσε κόκκινος συναγερμός.
Μαθαίνω, λοιπόν, από έγκυρες πηγές πως από τη Γλυφάδα και τη Βούλα μέχρι τον Άλιμο, το Φάληρο και την Καλλιθέα, γίνεται το έλα να δεις. Οι ξένοι αγοραστές τρέχουν να κλείσουν deals άρον άρον, πριν ανατραπούν οι κανόνες του παιχνιδιού. Και μεταξύ μας τώρα, άδικο έχουν; Κάντε τα μαθηματικά: σε ένα ακίνητο των 500.000 ευρώ, το χαράτσι από τα 15 χιλιάρικα εκτοξεύεται αυτόματα στα 75, ενώ για ένα σπίτι των 800.000 ευρώ το ραβασάκι φτάνει αισίως τις 120.000 ευρώ.
Το μεγάλο θέμα, όμως, δεν είναι τα ταμεία και τα συμβολαιογραφεία που γεμίζουν πρόσκαιρα με ζεστό χρήμα. Το καυτό ερώτημα είναι τι ξημερώνει την επόμενη μέρα. Αυτό που παρακολουθούμε σήμερα δεν συνιστά καμία υγιή έκρηξη της κτηματαγοράς. Πρόκειται για καθαρή επίσπευση. Με απλά λόγια, υποθηκεύουμε τις πωλήσεις του μέλλοντος για να κάνουμε ταμείο σήμερα.
Οι τεχνοκράτες στα πανεπιστήμια το βαφτίζουν «front-loading», στα υπουργεία μιλούν για «εμπροσθοβαρή είσπραξη εσόδων», αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για την κλασική συνταγή πανικού που προκαλεί το ίδιο το κράτος. Όταν ανακοινώνεις στους ξένους ότι από τον Ιούλιο του ’27 το κοστούμι στη μεταβίβαση πενταπλασιάζεται, τι περιμένεις να κάνουν; Τρέχουν να υπογράψουν χθες. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι ό,τι ήταν να πουληθεί το 2028 και το 2029, ξεπουλιέται άρον άρον μέσα στους επόμενους μήνες.
Στην αγορά των νοτίων επικρατεί ένα τεχνητό μεθύσι: οι μεσίτες τρίβουν τα χέρια τους, οι τιμές παίρνουν φωτιά και τα ρετιρέ γίνονται ανάρπαστα, μόνο και μόνο για να γλιτώσει όσα προλαβαίνει ο άλλος σε φόρο. Στο οικονομικό επιτελείο μπορεί να πανηγυρίζουν για τα ρεκόρ στα έσοδα, αλλά όλο αυτό δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια επικίνδυνη οφθαλμαπάτη.
Και πάμε τώρα στο παρασύνθημα, γιατί εκεί βρίσκεται όλη η ουσία. Τι θα συμβεί μόλις μπει το καλοκαίρι του 2027 και εφαρμοστεί το νέο καθεστώς; Σημειώστε το από τώρα: έρχεται το απόλυτο πατατράκ. Η αγορά θα καρφωθεί σε τοίχο. Όποιος είχε ρευστό θα έχει ήδη ψωνίσει. Οι ξένοι επενδυτές θα πουν «αντίο» και θα τραβήξουν για άλλες πολιτείες, οι συναλλαγές θα παγώσουν στον αέρα και οι ιδιοκτήτες θα ψάχνουν αγοραστή με το τουφέκι. Όταν τρως από τις σάρκες του αύριο για να φτιάξεις νούμερα στο σήμερα, η προσγείωση δεν είναι απλώς ανώμαλη. Είναι μετωπική σύγκρουση.
Το μεγάλο στοίχημα ή το μεγάλο ρίσκο στα Πηγαδάκια
Πάμε όμως να δούμε εν τοις πράγμασι τι θα συμβεί με τις επενδύσεις real estate που τρέχουν, ενόσω η κυβέρνηση αλλάζει αλυσίδα εν κινήσει στο ποδήλατο της αγοράς. Στα Πηγαδάκια της Βούλας, σε ένα προνομιακό φιλέτο άνω των 7,3 στρεμμάτων, η Τεχνική Ολυμπιακή στήνει το «Green Hill Residences» με 44 πολυτελείς κατοικίες. Και για να μην υπάρχουν αυταπάτες, το project δεν στηρίζεται σε λόγια του αέρα. «Δένεται» με εξασφαλισμένο ομολογιακό έως 25 εκατομμύρια ευρώ, με ορίζοντα παράδοσης το δεύτερο τρίμηνο του 2028.
Μιλάμε για καθαρόαιμο real estate υψηλών απαιτήσεων, εκεί όπου οι πωλητές της Αθηναϊκής Ριβιέρας θα χαθούν μέσα στην φρενίτιδα που θα προκαλέσει η αύξηση του φόρου μεταβίβασης. Επειδή όμως πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί κρατήστε μια ουσιαστική παράμετρο: το στοίχημα για το 2028 δεν είναι απλώς να σηκώσεις πολυτελή μπετά. Είναι να δούμε πώς θα κινηθεί η αγορά όταν θα έχουν αλλάξει οι φορολογικοί κανόνες για τους ξένους επενδυτές.
Οι παλιοί γνωρίζουν άριστα το παιχνίδι, αλλά η κάλπη της αγοράς θα δείξει αν τα 25 εκατομμύρια θα φέρουν χρυσάφι ή αν θα πέσουν πάνω στο μεγάλο φρένο της επόμενης ημέρας.
Η ΕΛΑΣ κατεβαίνει νότια, και ξεκινά από το πιο άβολο σημείο
Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη ανοίγει τον κύκλο των τοπικών συγκεντρώσεων στα νότια. Και διαλέγει να ξεκινήσει από το Ελληνικό. Η πρώτη έγινε την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, ακολουθούν Καλλιθέα και Γλυφάδα. Η σειρά δεν μοιάζει τυχαία. Ούτε η αφετηρία.
Το Ελληνικό είναι για την Αριστερά του Τσίπρα ένας χώρος με βαριά μνήμη. Η σύμβαση πέρασε από τη Βουλή επί δικής του κυβέρνησης, με τις εσωτερικές γκρίνιες, τις καθυστερήσεις και τις αρχαιολογικές διαδρομές που όλοι θυμούνται στην περιοχή. Σήμερα οι γερανοί σηκώνουν πύργους εκεί όπου τότε έπεφταν οι τηλεφωνικές διαπραγματεύσεις. Το να στήνεις τη συζήτηση με τους πολίτες ακριβώς εκεί σημαίνει είτε ότι δεν φοβάσαι την ερώτηση, είτε ότι θέλεις να την προλάβεις.
Το ενδιαφέρον είναι και το format. Όχι εξέδρα, όχι γιγαντοοθόνη τύπου Θησείου, αλλά τοπική κουβέντα με παρεμβάσεις και διάλογο. Ανάμεσα στους ομιλητές ήταν και ο Γιώργος Κρικρής, πρώην αντιδήμαρχος Νέας Σμύρνης και για δέκα μέρες το 2018 γενικός γραμματέας Ενημέρωσης, που έκανε μια παρέμβαση περίπου δέκα λεπτών πριν ανοίξει η συζήτηση με τον κόσμο. Πρόσωπο της αυτοδιοίκησης, της νεότερης γενιάς και της περιοχής. Δηλαδή ακριβώς το προφίλ που χρειάζεται ένα κόμμα που προσπαθεί να μη μοιάζει με επανένωση παλαιών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.
Γιατί αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα. Οι πρώτες τοπικές εμφανίσεις της ΕΛΑΣ στην επαρχία δεν άφησαν ιδιαίτερη αίσθηση, με αίθουσες που θύμιζαν περισσότερο συγκέντρωση αποφοίτων. Ο Τσίπρας ζήτησε την Παρασκευή από την Πολιτική Επιτροπή, στο Grand Hyatt της Συγγρού, να τρέξουν πιο γρήγορα οι τοπικές επιτροπές. Η Συγγρού, για όποιον έχει χάρτη, είναι ο δρόμος που κατεβαίνει στη Ριβιέρα.
Ο Νότιος Τομέας δεν είναι εύκολο έδαφος για την Αριστερά. Είναι όμως τομέας με πολλές έδρες, με ψηφοφόρους που κινούνται και με δήμους όπου η αυτοδιοίκηση μετράει περισσότερο από τα κομματικά σήματα. Η Καλλιθέα έχει ακόμα αντανακλαστικά. Η Γλυφάδα θα είναι το πραγματικό τεστ. Εκεί η κουβέντα για ακρίβεια και στέγαση ακούγεται διαφορετικά, όταν το τετραγωνικό κοστίζει όσο ένας μισθός. Και εκεί θα φανεί αν η ΕΛΑΣ ήρθε να μιλήσει με τη Ριβιέρα ή απλώς να περάσει από μπροστά της.
Άλλος αέρας στο Λαύριο (και δεν είναι μόνο τα μποφόρ)
Όσοι έχουν μείνει κολλημένοι στην εικόνα του παλιού, σκονισμένου εργατικού Λαυρίου, καλά θα κάνουν να αλλάξουν γυαλιά και μάλιστα γρήγορα. Τα νέα που φτάνουν στη στήλη από την Olympic Marine δεν αφορούν απλώς τις κοσμικές σελίδες και τα πηγαδάκια των rich and famous. Το 6ο Olympic Yacht Show, που φιλοξενείται υπό την αιγίδα του Δήμου Λαυρεωτικής, στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα σε όσους ξέρουν να διαβάζουν πίσω από τις γραμμές: στην περιοχή συντελείται μια τεράστια στροφή προς το μεγάλο, διεθνές χρήμα.
Όταν βλέπεις τα πιο εντυπωσιακά σκάφη του πλανήτη και τα βαριά ονόματα του θαλάσσιου τουρισμού να δίνουν ραντεβού εκεί, καταλαβαίνεις ότι το Λαύριο αλλάζει οριστικά πίστα. Δεν έχουμε να κάνουμε με μια απλή ναυτική φιέστα με σαμπάνιες και φωτογραφικά φλας, αλλά για ένα καθαρόαιμο business signal. Η μαρίνα μεταμορφώνεται σε σύγχρονο κόμβο υψηλής προστιθέμενης αξίας, προσελκύοντας επενδυτές, premium πορτοφόλια και κεφάλαια που μέχρι χθες κοίταζαν αποκλειστικά προς τον Άλιμο ή τη Μαρίνα Φλοίσβου.
Και για να είμαστε δίκαιοι, η τοπική δημοτική αρχή δείχνει να έχει πιάσει το νόημα των καιρών. Αντί να αναλώνεται σε μίζερες γκρίνιες και ιδεοληψίες, αγκαλιάζει τη μεταμόρφωση του παραλιακού μετώπου. Το μεγάλο στοίχημα πλέον είναι συγκεκριμένο: να δέσει αυτή η χλιδή της θάλασσας με την πραγματική τοπική οικονομία και τα αναγκαία έργα υποδομής. Γιατί ο στόχος δεν είναι να γίνει το Λαύριο ένα απλό «πάρκινγκ» για mega yachts, αλλά να εδραιωθεί ως η νέα, αυθεντική δύναμη και η φυσική κατάληξη της Αττικής Ριβιέρας. Και εκεί, να είστε βέβαιοι, τα κέρδη θα είναι για όλους.
Το UNIC απλώνει δίκτυα στο Ελληνικό
Μια κίνηση με ξεκάθαρο πολιτικό, αυτοδιοικητικό και επιχειρηματικό εκτόπισμα έλαβε χώρα στα νότια προάστια, όπου το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας (UNIC) έχει επιλέξει να δραστηριοποιηθεί, στέλνοντας σαφή μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση. Η υπογραφή του τριετούς μνημονίου συνεργασίας ανάμεσα στον επικεφαλής του ιδρύματος Αντώνη Πολεμίτη και τον Δήμαρχο Ελληνικού – Αργυρούπολης Γιάννη Κωνσταντάτο αποτελεί με διαφορά το γεγονός των ημερών, αλλάζοντας τους όρους του παιχνιδιού στην τοπική κοινωνία.
Η σύμπραξη αφορά: κοινές δράσεις σε εκπαίδευση, έρευνα και δημόσια υγεία, με άμεσο και χειροπιαστό αντίκρισμα για τον δημότη. Το κυπριακό ίδρυμα αναλαμβάνει συγκεκριμένη χορηγική στήριξη για ουσιαστικές παρεμβάσεις στο Γραμμικό Πάρκο Ρόζας Ιμβριώτη και στην Πλατεία Μετρό Ελληνικού. Έτσι απαντά κανείς στην πράξη: με έργα, υποδομές και επένδυση στο δημόσιο χώρο, εκεί ακριβώς που χτυπά ο παλμός της πόλης.
Όμως, το μεγάλο «μυστικό» πίσω από αυτή τη στρατηγική διείσδυση στα νότια βρίσκεται στο ίδιο το ακαδημαϊκό μέταλλο του UNIC. Γιατί καλή η κοινωνική ευθύνη, αλλά όταν συνοδεύεται από παγκόσμια επιστημονική αναγνώριση, τα πράγματα σοβαρεύουν επικίνδυνα για τον ανταγωνισμό. Την ώρα που διάφοροι στην Αθήνα αναλώνονται σε ιδεοληπτικές αγκυλώσεις, το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας είδε 25 κορυφαίους ακαδημαϊκούς του να φιγουράρουν στη διεθνή λίστα του Πανεπιστημίου Stanford για την υψηλή βιβλιογραφική τους απήχηση.
Σκάκι για μυημένους στην Ηλιούπολη
Και από την επιχειρηματική σκακιέρα, πάμε κατευθείαν στην αυτοδιοικητική πιάτσα, όπου όπως γνωρίζετε καλά δεν υπάρχουν ούτε «αθώες» παραιτήσεις, ούτε αιφνίδιες κρίσεις μεγαλοψυχίας. Η αποχώρηση του Γιώργου Χατζηδάκη από το τιμόνι της μείζονος αντιπολίτευσης «Ενωμένοι για την Ηλιούπολη» και η ομόφωνη εκλογή της Χριστίνας Σερέτη μόνο ως τυχαίο γεγονός δεν μπορεί να διαβαστεί από όσους παρακολουθούν το παρασκήνιο.
Ο πρώην δήμαρχος μπορεί να παραμένει κανονικά στα έδρανα του δημοτικού συμβουλίου, όμως όποιος ξέρει να αποκωδικοποιεί τα σινιάλα καταλαβαίνει ότι εδώ έχουμε κανονικότατο, βαθύ ανακάτεμα της τράπουλας. Το θέμα, βλέπετε, δεν είναι αν η κ. Σερέτη έχει τα φόντα να σηκώσει το φορτίο της αντιπολίτευσης, αυτό θα φανεί στην πράξη. Το ουσιαστικό παιχνίδι παίζεται στο τι ακριβώς μαγειρεύεται ενόψει των καλπών του 2028.
Τι έχουμε λοιπόν εδώ; Μια απλή, απόλυτα ελεγχόμενη «αλλαγή φρουράς» για να καούν οι εσωκομματικές γκρίνιες ή μήπως τον προπομπό ενός ευρύτερου μετώπου; Στα καλά πηγαδάκια των νοτίων ήδη ψιθυρίζουν ότι ο Χατζηδάκης κάνει ένα τακτικό βήμα πίσω για να στρώσει το έδαφος σε συμμαχίες και συγκλίσεις που, με τον ίδιο στην πρώτη γραμμή, απλώς δεν θα μπορούσαν να περπατήσουν.
Γιατί όταν ένας έμπειρος παίκτης παραχωρεί τα πρωτεία αλλά κρατάει σφιχτά τα κλειδιά της παράταξης, δεν αποστρατεύεται: αλλάζει ρόλο, μένει στο απυρόβλητο και στήνει από τώρα το επόμενο ψηφοδέλτιο.
Στην Ηλιούπολη, πιστέψτε με, το ματς για την επόμενη μέρα μόλις άναψε για τα καλά.
Ο Σαρωνικός πλησιάζει στον διαγωνισμό για την αποχέτευση
Όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα στην αυτοδιοικητική πιάτσα της Αττικής, ξέρουν καλά πως ο δήμαρχος Σαρωνικού, Δημήτρης Παπαχρήστου, δεν ανήκει στην κατηγορία εκείνων που αρκούνται σε ευχολόγια και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Αντιθέτως, κινείται αθόρυβα, μεθοδικά και αποτελεσματικά, βάζοντας ψηλά τον πήχη για έργα ουσίας που αλλάζουν ριζικά τον τόπο.
Μαθαίνω, λοιπόν, από καλά πληροφορημένες πηγές, ότι ο νεαρός δήμαρχος πέρασε το κατώφλι των κεντρικών γραφείων της ΕΥΔΑΠ, έχοντας στο πλευρό του τον έμπειρο Γενικό Γραμματέα του Δήμου, Αντώνη Κουλουβράκη. Εκεί κάθισαν στο ίδιο τραπέζι με τον CEO της εταιρείας, Χάρη Σαχίνη, και τους επιτελείς του. Το αντικείμενο; Κάτι παραπάνω από καυτό: το εμβληματικό έργο της αποχέτευσης του παραλιακού μετώπου, η μεγαλύτερη παρέμβαση υποδομής που έχει δει ποτέ η περιοχή.
Η στήλη πληροφορείται ότι το νερό μπήκε πλέον για τα καλά στο αυλάκι. Έπειτα από δυόμισι χρόνια σκληρής και επίμονης δουλειάς, σε στενότατη συνεργασία με την ΕΥΔΑΠ και το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ξεπεράστηκαν οι γραφειοκρατικοί σκόπελοι. Η περιβαλλοντική αδειοδότηση είναι πια γεγονός και, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, τις επόμενες εβδομάδες ξεκινά και επίσημα η διαγωνιστική διαδικασία για την ανάδειξη του αναδόχου.
Κρατήστε το αυτό, διότι έχει ιδιαίτερη σημασία: σε μια εποχή όπου πολλοί μένουν στα λόγια, ο Παπαχρήστου αποδεικνύει στην πράξη ότι με σχέδιο, αποφασιστικότητα και σοβαρές συμμαχίες, τα μεγάλα προβλήματα της καθημερινότητας βρίσκουν επιτέλους οριστική λύση. Τα υπόλοιπα θα φανούν σύντομα στα εργοτάξια.
Ο Κωνσταντέλλος, ο Θεμιστοκλέους και το ενδιαφέρον της Βούλας
Με τον υφυπουργό Υγείας Μάριο Θεμιστοκλέους στο πλευρό του επέλεξε να πραγματοποιήσει την Παρασκευή 16/10 την επιστημονική ημερίδα για τη σωματική και ψυχική υγεία ο δήμαρχος των 3Β Γρηγόρης Κωνσταντέλλος. Και η συγκεκριμένη παρουσία έχει τη δική της πολιτική σημειολογία.
Ο Κωνσταντέλλος, που διατηρεί ανοιχτούς διαύλους με κυβερνητικά στελέχη, έφερε στη Βούλα ένα από τα βασικά και αποτελεσματικά στελέχη του υπουργείου Υγείας, με άμεση γνώση των προβλημάτων του ΕΣΥ. Μάλιστα, σε έναν δήμο όπου βρίσκεται το Ασκληπιείο, η παρουσία του Θεμιστοκλέους αποκτά ιδιαίτερο τοπικό ενδιαφέρον.
Στο επιστημονικό σκέλος συμμετείχαν η παιδίατρος Κατερίνα Κατσιμπάρδη, ο διαιτολόγος του Ασκληπιείου Νίκος Καφετζόπουλος και ο καρδιολόγος Αθανάσιος Μανώλης. Πάντως, όσοι παρακολουθούν τις κινήσεις του δημάρχου γνωρίζουν ότι ο Κωνσταντέλλος δεν περιορίζει τη δραστηριότητά του στα στενά όρια της Αυτοδιοίκησης. Επιδιώκει συστηματικά επαφές με την κεντρική διοίκηση, αξιοποιώντας και τη θεσμική του παρουσία στην ΚΕΔΕ.
Το ενδιαφέρον πλέον στρέφεται στο κατά πόσον η συνάντηση αυτή μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για πιο συγκεκριμένη συνεργασία με το υπουργείο Υγείας, ιδιαίτερα σε ζητήματα που αφορούν το Ασκληπιείο Βούλας. Χωρίς πάντα να ξεχνάμε ότι ο 3Β ανήκει στην εκλογική περιφέρεια Α΄ ανατολικής Αττικής όπου ο Υφυπουργός Θεμιστοκλέους θα δώσει τη δική του μάχη για μια έδρα στις επόμενες εκλογές.
Για όσους δε σπεύδουν να ερμηνεύσουν τις κεντρικές επαφές του δημάρχου ως σινιάλο «μετακόμισης» στην κεντρική πολιτική σκηνή, καλά πληροφορημένες πηγές της στήλης σπεύδουν να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους: ο Κωνσταντέλλος δεν πάει πουθενά. Η καρδιά του παραμένει στο δημαρχείο των 3Β και το πλάνο του είναι σαφές και κλειδωμένο – σκοπεύει να είναι ξανά υποψήφιος δήμαρχος στις αυτοδιοικητικές κάλπες του 2028.
Άκρα του τάφου σιωπή για την Εσπλανάδα…
Σημειώστε ημερομηνία: την Πέμπτη που μας πέρασε, 15 Οκτωβρίου, εξέπνευσε επισήμως και η τελευταία εγκεκριμένη παράταση που είχε λάβει η εργολαβία. Κι όμως, στο δημαρχιακό μέγαρο και στην πλατεία επικρατεί σιγή ασυρμάτου για την επόμενη μέρα.
Όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ, μέχρι και την ύστατη στιγμή δεν έχει αναρτηθεί ούτε μισή απόφαση στο «Διαύγεια»: ούτε νέα παράταση, ούτε πρωτόκολλο παράδοσης, ούτε καν διακοπή εργασιών. Με απλά λόγια, κανείς δεν γνωρίζει τι ξημερώνει αύριο στο πολύπαθο εργοτάξιο. Να σας θυμίσω, βέβαια, ότι μόλις στις 14 Σεπτεμβρίου το Δημοτικό Συμβούλιο είχε ψηφίσει κατά πλειοψηφία τη συγκεκριμένη προθεσμία, με τη δημοτική αρχή του Γιώργου Παπανικολάου να διαβεβαιώνει σε όλους τους τόνους πως τα έργα τρέχουν και προχωρούν κανονικά. Μάλιστα, τότε είχε περάσει και μειωτικός ανακεφαλαιωτικός πίνακας για να μαζευτεί το κόστος και να χωρέσει στα διαθέσιμα κονδύλια, την ώρα που το Ταμείο Ανάκαμψης έχει δώσει ασφυκτικό περιθώριο μέχρι τις 30 Νοεμβρίου.
Το ερώτημα βέβαια, παραμένει: Τι μέλλει γενέσθαι με το μεγάλο έργο; Ένα πράγμα σας λέω: προμηθευτείτε ποπ κορν. Το σίριαλ στη Γλυφάδα μόλις άνοιξε νέο κύκλο επεισοδίων.
Εκτεταμένο πλάνο επενδύσεων από τη Lamda στο έργο του Ελληνικού για δημιουργία υποδομών προς όφελος των πολιτών
Πίσω από τις όποιες αντιπαραθέσεις και το lifestyle αφήγημα της Ριβιέρας, υπάρχει μια αριθμητική που δύσκολα αμφισβητείται: Στην περίπτωση του Ελληνικού, το πακέτο των έργων υποδομής που περνά οριστικά στο Ελληνικό Δημόσιο και στον Έλληνα πολίτη ξεπερνά σε κόστος το 1,5 δις ευρώ.
Μέσα σε αυτά τα έργα υποδομής περιλαμβάνονται η υπογειοποίηση μέρους της Ποσειδώνος, όλοι οι δρόμοι που κατασκευάζονται εντός του Ελληνικού, η απορρύπανση, η αναβίωση των ρεμάτων και τα έργα αντιπλημμυρικής θωράκισης, τα δίκτυα κοινής ωφελείας που δημιουργούνται, το πάρκο του Ελληνικού, οι αθλητικές εγκαταστάσεις στο The Ellinikon Sports Park, το κτίριο ΑΜΕΑ, τα γραφεία της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής, το νέο προπονητήριο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Γυμναστικής και πολλά άλλα. Όλο αυτό το πλέγμα υποδομών δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια πιο λειτουργική, βιώσιμη, ανθρώπινη πόλη.
Όμως, το πραγματικό παρασκήνιο κρύβεται εκτός των ορίων της ανάπλασης. Η Lamda προχώρησε σε μια μεγάλης κλίμακας παρέμβαση στο χώρο του ελληνικού αθλητισμού, αναβαθμίζοντας δημόσιες αθλητικές υποδομές σε όλη την Αττική, τις οποίες και παρέδωσε.
Με κόστος που ξεπέρασε τα 20 εκατομμύρια, ανέλαβε τη ριζική ανακαίνιση ολυμπιακών και άλλων προπονητικών χώρων που είχαν περιέλθει σε παρακμή μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, σε άμεση συνεργασία με το Ελληνικό Δημόσιο και τους αρμόδιους αθλητικούς φορείς, ανταποκρινόμενη στις πραγματικές ανάγκες των αθλητών και των τοπικών Κοινωνιών. Ανακαινίστηκαν η Ολυμπιακή Πισίνα στο Ολυμπιακό Χωριό, τα δύο Κλειστά Προπονητήρια και ξενώνες στην Παιανία, το Ποδηλατοδρόμιο στο ΟΑΚΑ, αθλητικές και διοικητικές εγκαταστάσεις στο Κολυμβητήριο Καπαγέρωφ και το Μικρολίμανο και το Ολυμπιακό Χωριό. Η εταιρεία έριξε δηλαδή ζεστό χρήμα εκεί που το κράτος σφύριζε αδιάφορα για δεκαετίες.
Ο Θεοδωρικάκος, τα πλαστά μηνύματα και οι εκλογές του 2027
Μια εξαιρετικά περίεργη, αλλά καθόλου αθώα όπως μαθαίνω, ιστορία προσγειώθηκε τις προηγούμενες ημέρες στο γραφείο του υπουργού Ανάπτυξης, Τάκη Θεοδωρικάκου. Κάποιο «καλόπαιδο», εκμεταλλευόμενο το όνομα του υπουργού, φρόντισε να στείλει μήνυμα σε γνωστό παράγοντα ομάδας μπάσκετ, αφήνοντας τις γνωστές, βολικές «σκιές» για δήθεν οικονομικές συναλλαγές και παρασκηνιακά νταραβέρια.
Μόνο που λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο. Ο Θεοδωρικάκος, μόλις πληροφορήθηκε τη λαδιά, δεν έμεινε στις ανέξοδες διαψεύσεις του ποδαριού ούτε σε χλιαρές ανακοινώσεις. Έστειλε την υπόθεση καρφί στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος με μηνυτήρια αναφορά, απαιτώντας να βγουν όλα στο φως και να βρεθεί το «ποντίκι» πίσω από το πληκτρολόγιο. Και προσέξτε τώρα, γιατί εδώ αρχίζει το πραγματικό ζουμί του παρασκηνίου. Η ιστορία αυτή ξεπερνά κατά πολύ το πρόσωπο του Τάκη. Καθώς μπαίνουμε σιγά-σιγά στην τελική ευθεία για τις κάλπες του 2027, κάτι τέτοια «κολπάκια» μυρίζουν από χιλιόμετρα πρόβα τζενεράλε. Ένα πλαστό sms, μια δήθεν διαρροή στα social media, μια κατασκευασμένη συνομιλία ή ένα επιτήδειο deepfake αρκούν στους επαγγελματίες της λάσπης για να στήσουν ένα αφήγημα εντυπώσεων, το οποίο εκ των υστέρων άντε να το μαζέψεις.
Για να εξηγούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε: δεν ξέρω αν ο συγκεκριμένος εμπνευστής είχε πολιτικά κίνητρα ή αν επρόκειτο για κάποιον κοινό απατεωνίσκο της πιάτσας. Όμως όποιος νομίζει ότι διάφορα εξωθεσμικά κέντρα και παραμάγαζα δεν θα επιχειρήσουν να λερώσουν την πολιτική ζωή με ανάλογες μεθοδολογίες, κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Στην υπόθεση Θεοδωρικάκου, πάντως, κρατήστε δύο πράγματα: τα ανακλαστικά του και την άμεση προσφυγή στη Δικαιοσύνη. Δεν άφησε το δηλητήριο να κυκλοφορεί στα παραπολιτικά πηγαδάκια.
Και εκεί ακριβώς θα παιχτεί το μεγάλο στοίχημα του επόμενου διαστήματος. Όχι μόνο στη σύγκρουση των πολιτικών θέσεων, αλλά στην αντοχή των θεσμών απέναντι στα ψηφιακά κατασκευάσματα. Γιατί στον θαυμαστό κόσμο του διαδικτύου, η δολοφονία χαρακτήρα παίρνει μόλις μερικά δευτερόλεπτα. Για να αποδειχθεί όμως το αυτονόητο, μπορεί να περάσουν μήνες.
Ο Χρηστίδης επιμένει στα ανοιχτά μέτωπα του Νοτίου Τομέα
Μαθαίνω ότι ο Παύλος Χρηστίδης έχει πάρει «επ’ ώμου» τον Νότιο Τομέα και δεν αφήνει μέρα να πάει χαμένη. Μέσα σε μόλις δύο 24ωρα κατάφερε να στριμώξει την κυβέρνηση με δύο απανωτές παρεμβάσεις στη Βουλή, αποδεικνύοντας ότι δεν έχει σκοπό να κάνει απλή καταγραφή παρουσίας στην περιφέρειά του. Προσέξτε τώρα τι κάνει και γιατί έχει αρχίσει να ανάβει φωτιές στα υπουργικά γραφεία.
Πρώτα απ’ όλα, ξέθαψε το πολύπαθο θέμα της ΠΥΡΚΑΛ στον Υμηττό. Πέντε ολόκληρα χρόνια μετά τις πανηγυρικές κυβερνητικές εξαγγελίες για το περίφημο «κυβερνητικό πάρκο», ο Χρηστίδης ρωτάει ευθέως τι ακριβώς έχει υλοποιηθεί και ποιο είναι το πραγματικό χρονοδιάγραμμα, ξεγυμνώνοντας τις καθυστερήσεις σε ένα έργο που επηρεάζει άμεσα τη ζωή χιλιάδων κατοίκων.
Πριν προλάβουν να συνέλθουν, τους χτύπησε και με τα εκπαιδευτικά κενά στα σχολεία της νότιας Αθήνας, βγάζοντας στη φόρα τις γκάφες της διοίκησης που άφησε θέσεις αναπληρωτών εκτός δεύτερης φάσης προσλήψεων. Αν προσθέσετε σε αυτά και την παλαιότερη πίεση για τα αντιπλημμυρικά στο Ρέμα της Πικροδάφνης, καταλαβαίνετε το παιχνίδι. Ο Παύλος δεν αναλώνεται σε θεωρητικές κορώνες στα τηλεοπτικά πάνε, πιάνει την καθημερινότητα από τα μαλλιά, συνδέοντας τα τοπικά ζητήματα των δήμων με την κεντρική πολιτική σκηνή.
Και επειδή οι κάλπες του 2027 δεν είναι τόσο μακριά όσο νομίζουν ορισμένοι ανέμελοι, τέτοιες κινήσεις αλλάζουν τις ισορροπίες στην πιάτσα. Οι ερωτήσεις στη Βουλή είναι η αρχή. Το ζουμί όμως είναι αν οι αρμόδιοι υπουργοί θα απαντήσουν επί της ουσίας ή αν θα συνεχίσουν να πετούν τη μπάλα στην εξέδρα. Κρατήστε το, γιατί ο Νότος παίρνει φωτιά και ο ανταγωνισμός θα είναι αμείλικτος.