Γιατί όλη η Αθήνα πηγαίνει στο Kuchisabishii;
Επισκεφθήκαμε το πιο viral japanese μαγαζί της Αθήνας αυτή τη στιγμή. Αξίζει τελικά να περιμένεις στην ουρά;
Παρασκευή βραδάκι, φεύγω τρέχοντας από το γραφείο, για να βρω τραπέζι στο μαγαζί που δεν έχει σταματήσει να περνάει από το Instagram feed μου τις τελευταίες μέρες. Το Kuchisabishii (που σημαίνει μοναχικό στόμα), το ολοκαίνουριο ιαπωνικό μαγαζί στο Κουκάκι έγινε talk of the town λες και έπεσε ξαφνικά σύρμα, λες και ήταν όλοι σαν έτοιμοι από καιρό να στηθούν έξω από το μαγαζί για να βρουν τραπέζι.
Με υποδέχθηκε ο Γιάννης Πετρής, συνιδιοκτήτης και γνώστης της bar σκηνής της Αθήνας (τον ξέρεις από το Tiki Bar και το Pere Ubu) και μου μίλησε για το νέο αυτό εγχείρημα, που ξεκίνησε μαζί με τον Μπάμπη Ασκερίδη (που ξέρεις από το Tuk Tuk), για τη σχέση του με την Ιαπωνία και γιατί το Kuchisabishii είναι μάλλον το πιο αυθεντικό ιαπωνικό μαγαζί που θα βρεις αυτή τη στιγμή στην πόλη. Η λέξη sakaba που ακολουθεί το όνομα του μαγαζιού σημαίνει το είδος του ιαπωνικού κτιρίου όπου οι άνθρωποι πίνουν και τρώνε μικρά πιάτα. Αυτό δηλαδή που θα βιώσεις εκεί, ακούγοντας 80s ιαπωνική μουσική.
Τα κακά νέα είναι ότι δεν μπορείς να κλείσεις τραπέζι, εκτός αν η παρέα σου αποτελείται από 6 άτομα, για τα οποία υπάρχουν δύο διαθέσιμα booths και το tatami, όπου κάθεσαι στο πάτωμα και βγάζεις τα παπούτσια σου. Τα καλά είναι ότι η αναμονή δεν είναι μεγάλη, γιατί η λογική της ιαπωνικής κουζίνας απέχει αρκετά από τη δική μας, το γεύμα καταναλώνεται πιο γρήγορα και κανείς δεν κάθεται εκεί με τις ώρες.
Ο Γιάννης Πετρής έχει μαθητεύσει στην Ιαπωνία, την οποία επισκέπτεται συχνά και της οποίας μιλά τη γλώσσα, δουλεύοντας συχνά και ως guide. Η διακόσμηση του μαγαζιού είναι αποτέλεσμα αυτών των ταξιδιών, που έρχονται απευθείας από Ιαπωνία και είναι ο λόγος που νιώθεις ότι έχεις μπει σε ένα αυθεντικό ιαπωνικό μαγαζί, που δεν έχει καθόλου ελληνικό στοιχείο. «Τα περισσότερα που βλέπεις τα έχουμε φέρει από τα σπίτια μας». Αυτή η βαθιά προσωπική σχέση με τη χώρα αποτυπώνεται και στις γεύσεις: sushi δεν θα βρεις, αλλά έχει ramen βασισμένα σε διαφορετικές τοπικές συνταγές της Ιαπωνίας, καθώς και soba noodles σε σαλάτα που, κατά τη γνώμη μου, είναι από τα πιο δυνατά πιάτα του μενού.
Υπάρχει η λογική των πιάτων που μοιράζονται (είπαμε sakaba) και αποτελούνται από 2 ή 4 τεμάχια, αλλά τα ramen και τα rice bowls είναι πιο χορταστικές ατομικές μερίδες. Τα gyoza έρχονται γεμισμένα με κοτόπουλο ή μανιτάρι, οι γαρίδες με panko είναι ένα ακόμη πιάτο που ξεχωρίζει, το hot dog γίνεται με λουκάνικο kimchi και τα μπαλάκια τυριού με ιαπωνική μαγιονέζα είναι η αρχή, με πιάτα που επιτρέπουν στις παρέες να δοκιμάσουν όσα περισσότερα γίνεται.
Δοκίμασε το ιαπωνικό curry, που διαφέρει από το ινδικό ή «το μαγειρευτό μας, που είναι σιγομαγειρεμένο μοσχάρι σε ζωμό σόγιας-dashi, σερβιρισμένο με udon noodles». Τα rice bowls με κοτόπουλο, χέλι, τσιπούρα ή μελιτζάνα είναι το κυρίως που μπορείς να φας είτε μόνος είτε με παρέα και φυσικά θα κλείσεις αυτό το γεύμα με κάποιο από τα γλυκά που σου προτείνει ο κατάλογος, και που εμπνέονται από τα έτοιμα γεύματα των καταστημάτων 7-Eleven. Εδώ το cheesecake είναι ιαπωνικό, σαν αφράτο κέικ, και όχι σαν αυτά που έχουμε δοκιμάσει. Εγώ πάντως παρήγγειλα την (ήδη) πολυσυζητημένη κρεμ μπρουλέ, που φτιάχνεται με λευκή σοκολάτα, για να μην λιώνει το παγωτό από κάτω, όπως με ενημέρωσε ο Γιάννης Πετρής. Εγώ πάντως «έλιωσα».
Στις επιλογές του αλκοόλ, θα βρεις το αγαπημένο σάκε, κλασικά κοκτέιλ (όπως το Negroni) με ιαπωνικό αλκοόλ, σε έτοιμα μπουκαλάκια, αλλά και κρασιά από την Αττική, επίσης σε μπουκαλάκι.
Ο χώρος έχει έντονες αισθητικές αναφορές στη Yokohama της δεκαετίας του ’80. Η μεταλλική σκεπή πάνω από την ανοιχτή κουζίνα θυμίζει τα γρήγορα ramen shops και fast-food spots της Ιαπωνίας, ενώ η περιοχή της αναμονής, με τα χαρακτηριστικά πλακάκια στους τοίχους, παραπέμπει στις αποβάθρες του ιαπωνικού μετρό. Η πέργκολα ολοκληρώνει το σκηνικό με μια ατμόσφαιρα που θυμίζει τις ιαπωνικές pubs, δημιουργώντας μια εμπειρία που μοιάζει σαν μικρό αστικό στιγμιότυπο από την Ιαπωνία. Πριν μπεις στην τουαλέτα, είναι πολύ πιθανό να σταθείς στο ηλεκτρονικό παιχνίδι, τύπου φλιπεράκι, και να παίξεις έναν γύρο.
Η επιλογή της γειτονιάς δεν είναι τυχαία. Το Κουκάκι είναι «το κέντρο του σύμπαντος», όπως λέει ο Γιάννης Πετρής, εννοώντας ότι είναι το κέντρο της Αθήνας: εύκολα προσβάσιμο από παντού, κοντά στο μετρό και σε σημείο όπου συναντιούνται άνθρωποι από το κέντρο, τα νότια προάστια και κάθε γωνιά της πόλης, μετά τη δουλειά ή το θέατρο. Εξάλλου, το Tiki Bar και το Tuk Tuk είναι μαγαζιά της ίδιας γειτονιάς και θα έλεγε κανείς ότι το δίδυμο των ιδιοκτητών έχει βαλθεί να ξαναβάλει το Κουκάκι στον χάρτη με τους πιο hot προορισμούς.