«Κάτσε να τα πούμε» με τον Νίκο Μίχαλο: Η εβδομάδα του Vidcast. Και λίγο απ’ όλα τα υπόλοιπα
Ο Νίκος Μίχαλος ανοίγει κάθε Δευτέρα τη συζήτηση για όσα έγιναν την εβδομάδα που πέρασε.
- 10/08/2026 10:35
Η εβδομάδα ξεκίνησε με το Πολυσυλλεκτικό της Σοφίας, όπου μιλήσαμε για πολλά και διαφορετικά κομμάτια της δουλειάς, της καθημερινότητας και όλων αυτών που συμβαίνουν πίσω από όσα βλέπετε. Από αυτές τις κουβέντες που λες «θα πούμε δυο πράγματα» και τελικά… λες τα πάντα.
Τρίτη, γήπεδο.
Πρώτο ευρωπαϊκό παιχνίδι της σεζόν για τον Ολυμπιακό, μαζί με τον Παναγιώτη που ήρθε από την Αμερική. Το μόνο που δεν ήρθε μαζί μας ήταν το γκολ. Μάλλον έμεινε στο αεροδρόμιο. Ακόμα το περιμένουμε.
Τετάρτη, Island.
Υπέροχο φαγητό από την κουζίνα του Νίκου Σκλήρα και, φυσικά, η κλασική εξάδα που κατάφερε για άλλη μια φορά να οργανώσει τις διακοπές της. Κάποιοι έχουν talent.
Πέμπτη, Κύθνος.
Δύο μέρες απόδραση πριν ξεκινήσουν οι μεγάλες διακοπές. Φάγαμε στην Άρια, απολαύσαμε την υπέροχη γαριδομακαρονάδα και, όπως πάντα, είχαμε τη φιλοξενία της ίδιας.
Περάσαμε από τη Μαργιόρα, το μοναδικό – και για εμάς καλύτερο – μαγαζί του νησιού, για το απαραίτητο Aperol « Προτζέκο» που με Ηλία και Φώντα κλάψαμε.
Και φυσικά, Αρόδου. Το μαγαζί που φέτος θα το θυμόμαστε για πάντα.
Παρασκευή, Vidcast.
Βγήκε το επεισόδιο με τη Ντορέτα Παπαδημητρίου. Μιλήσαμε πολύ για μπάσκετ, αλλά κυρίως ήταν μια όμορφη αφορμή να ξαναβρεθώ απέναντι σε μια από τις παλιές μου φίλες, την οποία σήμερα θαυμάζω πολύ για την πορεία που έχει κάνει.
Και είναι ωραίο να βλέπεις ανθρώπους που γνώρισες παλιά να εξελίσσονται, να προχωρούν και να τους θαυμάζεις ξανά — για εντελώς διαφορετικούς λόγους.
Και μετά… Σαββατοκύριακο και σινεμά.
Μαζί με την Κατερίνα και Ίναχο είδαμε τη Μεγάλη Σφαγή των Καπι του Αλίμου, μια πολύ ωραία ελληνική κωμωδία, και τον Παραχαράκτη στο Πολεμικό Μουσείο
Και κάπου εδώ να πούμε ότι ο Παραχαράκτης ήταν, μέχρι στιγμής, ίσως η καλύτερη ταινία που έχουμε δει φέτος.
Μια εβδομάδα με δουλειά, μπάσκετ, γήπεδο, φίλους, φαγητό, Κύθνο, σινεμά και ανθρώπους που αξίζει να ξανασυναντάς.
Και κάπως έτσι καταλαβαίνεις ότι τελικά η ζωή δεν είναι μόνο meetings.
Αν και, με κάποιον τρόπο, τα meetings μας βρίσκουν παντού.