1ο Γυμνάσιο Βούλας: Η προετοιμασία για το πρώτο κουδούνι μέσα από τα μάτια ενός εκπαιδευτικού
Χτίζοντας τη νέα σχολική χρονιά
Εκπαιδευτικοί που σηκώνουν τα μανίκια, οργανώνουν και ετοιμάζουν το σχολείο με προσωπική φροντίδα για να υποδεχθούν τους μαθητές τους. Ο Διευθυντής του 1ου Γυμνασίου Βούλας, Κωνσταντίνος Σύρος, περιγράφει στο NouPou εικόνες από τους διαδρόμους λίγο πριν από το πρώτο κουδούνι, υπενθυμίζοντας ότι η παιδεία είναι πρώτα απ' όλα λειτούργημα.
- 10/09/2026 09:23
Στο 1ο Γυμνάσιο Βούλας πριν την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου.
Καθώς η νέα σχολική χρονιά ξεκινάει και πλησιάζει η μέρα για την τελετή του αγιασμού στα σχολεία της χώρας μας, βλέπουμε τους καθηγητές να έχουν συγκεντρωθεί στα γραφεία τους, κάνοντας τις απαραίτητες προετοιμασίες, ώστε να υποδεχθούν τους μαθητές.
Εκεί συναντά κανείς και κάποιους καθηγητές με μια ιδιαίτερη συμπεριφορά, οι οποίοι νιώθουν μια ζεστασιά στον χώρο του σχολείου.
Είναι αυτοί οι οποίοι θέλουν να βρίσκονται σε αυτόν τον χώρο, είναι οι άνθρωποι οι οποίοι βρίσκονται κυριολεκτικά δίπλα στα παιδιά και τα νιώθουν σαν δικά τους.
Αυτοί οι εκπαιδευτικοί θεωρούν την εκπαίδευση ως ιεραποστολή, λειτούργημα που αγγίζει την ψυχή τους.
Δεν είναι απλά οι εργαζόμενοι σε ένα σχολείο, αλλά είναι αυτοί οι οποίοι δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό και προσφέρουν από την ψυχή τους καθημερινά στους μαθητές.
Συμβαίνει να υπηρετώ σε ένα τέτοιο σχολείο, το οποίο έχει παράδοση στη φροντίδα των μαθητών από τους καθηγητές του.
Και παρατηρώ αυτές τις μέρες τους συναδέλφους μου να τρέχουν με όρεξη, με γάντια, με σφουγγάρια και χωρίς κομψό ντύσιμο, αλλά με πρόχειρα ρούχα και σηκωμένα τα μανίκια μέσα στη ζέστη του Σεπτέμβρη. Τρέχουν με χαμόγελο για να καθαρίσουν, να καλλωπίσουν, να οργανώσουν και πάλι τον χώρο του σχολείου μας, μετά από τις εργασίες ανακαίνισης που έλαβαν χώρα τους περασμένους μήνες.
Ταξινομούν τα βιβλία, καθαρίζουν τα εργαστήρια από τη σκόνη, κρεμάνε κάδρα στις αίθουσες και τα γραφεία. Ταξινομούν έγγραφα, καταγράφουν, αρχειοθετούν, εξυπηρετούν γονείς και φροντίζουν ό,τι άλλο πρέπει να γίνει ώστε την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου το σχολείο μας να είναι έτοιμο να υποδεχθεί μαθητές και γονείς.
Με την ίδια διάθεση σε λίγες μέρες, θα σταθούν εντός κι εκτός αίθουσας, δίπλα στους μαθητές και θα τους βοηθήσουν στην οργάνωση της σχολικής ζωής. Θα σκύψουν στα εφηβικά προβλήματα, θα εμψυχώσουν τις προσπάθειές τους, θα γίνουν παράδειγμα υπευθυνότητας και εργατικότητας.
Ο εκπαιδευτικός είναι ο δάσκαλος του νου και της ψυχής. Και κάθε γονιός εμπιστεύεται το παιδί του σε αυτόν. Γι αυτό εκ των πραγμάτων αυτή η σχέση δε μπορεί να είναι υπαλληλική. Πρωτίστως είναι ανθρωπιστική.
Βέβαια σήμερα έχουμε συνηθίσει σε τέτοιους χώρους να βλέπουμε μια υπηρεσιακή σχέση πολλές φορές, ανάμεσα σε καθηγητές και μαθητές ή καθηγητές και γονείς.
Γι’ αυτό και γράφτηκε αυτό το κείμενο, ώστε να θυμίσουμε στην τοπική κοινότητα ότι στα σχολεία μας υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι, υπάρχουν και αυτοί οι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι ακόμη θεωρούν το σχολείο σπίτι τους, οι οποίοι φροντίζουν τον σχολικό χώρο όπως τον χώρο του σπιτιού τους και κατ’ επέκταση, αυτοί οι άνθρωποι θα φροντίσουν και τα παιδιά μας σαν να είναι δικά τους παιδιά.
Κλείνοντας το κείμενο αυτό, επιθυμώ να ευχαριστήσω τους εκπαιδευτικούς του σχολείου μας για την ευκαιρία που μου έδωσαν, με τις προσπάθειες και τον ιδρώτα τους, να προκαλέσουν το θαυμασμό μου και να οδηγήσουν τη σκέψη μου σε όσα ανέφερα πιο πάνω.
Το παράδειγμά τους αποκαλύπτει αυτή την αθέατη πλευρά της δημόσιας εκπαίδευσης, στην οποία το χρήμα δεν είναι το πρώτο κίνητρο.
Η εικόνα που είδα στους διαδρόμους του σχολείου μας αυτές τις μέρες έδειξε ότι το σχολείο και ο εκπαιδευτικός διδάσκουν πρώτα την υπευθυνότητα και το φιλότιμο.
Για όλα αυτά θεωρώ τιμή μου και ευλογία να υπηρετώ σε αυτό το δημόσιο σχολείο.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Σύρος, Καθηγητής Θεολόγος και Διευθυντής 1ου Γυμνασίου Βούλας.