Ας κοιτάμε τη μεγάλη εικόνα
Ένα viral frame από την Πάρνηθα, χιλιάδες κοινοποιήσεις και μια συζήτηση που ξέφυγε από την ουσία. Για την ιστορία: Η φωτογραφία ήταν αληθινή. Η εικόνα που είδαμε, όχι.
- 29/05/2026 11:43
Μια φωτογραφία τραβηγμένη από την Πάρνηθα έκανε τον γύρο των social media τις τελευταίες ημέρες. Έδειχνε τον Riviera Tower να δεσπόζει στον αθηναϊκό ορίζοντα με τρόπο που πολλοί έσπευσαν να σχολιάσουν, να καταδικάσουν και να μοιραστούν – επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά ότι η ελληνική δημόσια συζήτηση έχει αναπτύξει εντυπωσιακή ευκολία στο να φουντώνει για πράγματα που, αν εξεταστούν λίγο προσεκτικότερα, δεν είναι αυτό που φαίνονται.
Η φωτογραφία δεν ήταν ψεύτικη. Ήταν όμως παραπλανητική. Το φαινόμενο της συμπίεσης προοπτικής είναι γνωστό σε κάθε φωτογράφο: όταν μια λήψη γίνεται από μεγάλη απόσταση με ισχυρό τηλεφακό, τα χιλιόμετρα «εξαφανίζονται» και αντικείμενα που βρίσκονται πολύ μακριά μεταξύ τους συμπτύσσονται σε ένα ενιαίο επίπεδο. Αυτόν ακριβώς τον μηχανισμό εξηγήσαμε στο ρεπορτάζ που δημοσιεύσαμε, με τεκμηρίωση και σαφήνεια.
Πέρα όμως από την οπτική ψευδαίσθηση, υπάρχει και η ουσία.
Στην Ελλάδα υπάρχει μια διαρκής δυσκολία να κοιτάμε την ανάπτυξη για αυτό που πραγματικά είναι. Μεγάλα έργα, επενδύσεις δεκάδων δισεκατομμυρίων, projects που αλλάζουν τη φυσιογνωμία μιας περιοχής, όπως το The Ellinikon, αντιμετωπίζονται συχνά μέσα από ένα πρίσμα καχυποψίας, όπου κάθε αφορμή αρκεί για να πυροδοτηθούν αρνητικά αντανακλαστικά. Κι αυτό είναι ένα σύμπτωμα που εμφανίζεται με αξιοσημείωτη συνέπεια κάθε φορά που κάτι μεγάλο αρχίζει να παίρνει σχήμα στον ορίζοντα.
Ας μείνουμε όμως για λίγο στο ίδιο το κτήριο. Ο Riviera Tower δεν είναι απλώς ένας ουρανοξύστης που αλλάζει τη σιλουέτα της πόλης. Είναι ένα έργο με προηγμένη αντισεισμική τεχνολογία, σχεδιασμένο με βάση τη φιλοσοφία της κάθετης δόμησης – μιας προσέγγισης που διεθνώς θεωρείται πιο βιώσιμη ακριβώς επειδή απελευθερώνει χώρο στο επίπεδο του εδάφους: περισσότερο πράσινο, λιγότερο αποτύπωμα, καλύτερη ποιότητα δημόσιου χώρου. Έχει δημιουργήσει εκατοντάδες θέσεις εργασίας και έχει φέρει πίσω Έλληνες μηχανικούς και επιστήμονες που εργάζονταν σε έργα διεθνών προδιαγραφών στο εξωτερικό. Κι αυτό, για μια χώρα που για χρόνια εξήγε την επιστημονική και τεχνολογική της εξειδίκευση, δεν είναι μικρό πράγμα.
Τα εύλογα ερωτήματα που γεννά κάθε μεγάλη αναπτυξιακή παρέμβαση αξίζουν τεκμηριωμένη απάντηση, και το NouPou το γνωρίζει καλά από το 2013 που παρακολουθεί και καταγράφει αυτή την αλλαγή από κοντά. Η συζήτηση για το τι χτίζεται, για ποιον και με ποιους όρους, για το πώς η ανάπτυξη μπορεί να είναι ταυτόχρονα ποιοτική και χωρίς αποκλεισμούς, είναι μια συζήτηση που αξίζει να γίνει σωστά. Αλλά για να μπει κανείς σε αυτήν, πρέπει να είναι έτοιμος να κοιτάξει το «δάσος» και όχι το «δέντρο». Να δει τη μεγάλη εικόνα και όχι μια φωτογραφία που παραμορφώνει τη διάσταση των πραγμάτων, ακριβώς επειδή τραβήχτηκε από πολύ μακριά.