Στα δικαστήρια ο Δήμος 3Β για την Ακτή Βουλιαγμένης: Διεκδικεί κυριότητα και επικαρπία από την ΕΤΑΔ
Share this
Όπως εξηγεί στο NouPou ο δήμαρχος Βάρης- Βούλας -Βουλιαγμένης, Γρηγόρης Κωνσταντέλλος, η νομική βάση της προσφυγής στηρίζεται σε ιστορικά στοιχεία που ανάγονται στη δεκαετία του 1950 και ειδικότερα στη λεγόμενη «Σύμβαση Κατσαφαρόπουλου» του 1951.
Νέα τροπή παίρνει η υπόθεση της Ακτής Βουλιαγμένης, καθώς ο Δήμος Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης προσφεύγει στη Δικαιοσύνη κατά της ΕΤΑΔ, διεκδικώντας την ψιλή κυριότητα και την επικαρπία της έκτασης.
Πρόκειται για ένα από τα πλέον εμβληματικά παραλιακά ακίνητα της Αθηναϊκής Ριβιέρας, έκτασης άνω των 80 στρεμμάτων, το οποίο σήμερα βρίσκεται στο χαρτοφυλάκιο της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου. Ο Δήμος έχει καταθέσει αγωγή κατά της ΕΤΑΔ, ενώ η υπόθεση προσδιορίζεται να εκδικαστεί στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών στις 12 Ιανουαρίου 2027.
Γρηγόρης Κωνσταντέλλος: Τα νομικά επιχειρήματα που στηρίζουν την αγωγή
Όπως εξηγεί στο NouPou ο δήμαρχος Βάρης- Βούλας -Βουλιαγμένης, Γρηγόρης Κωνσταντέλλος, η νομική βάση της προσφυγής στηρίζεται σε ιστορικά στοιχεία που ανάγονται στη δεκαετία του 1950 και ειδικότερα στη λεγόμενη «Σύμβαση Κατσαφαρόπουλου» του 1951. Κατά τον ίδιο, στο πλαίσιο της τότε διαδικασίας που λειτούργησε ως πρόδρομος της πολεοδομικής μελέτης της Βουλιαγμένης, ένα τμήμα της ευρύτερης έκτασης περιήλθε στον τότε δήμο με πλήρη κυριότητα, ψιλή κυριότητα και επικαρπία, ως χώρος θεματοφυλακής και δημόσιας χρήσης.
Στο επίκεντρο της διεκδίκησης βρίσκεται η θέση του Δήμου ότι η Ακτή Βουλιαγμένης αποτελούσε μέρος αυτής της περιουσίας. Όπως αναφέρει ο κ. Κωνσταντέλλος, η έκταση ήταν καταγεγραμμένη μαζί με δρόμους, άλση και λοιπούς κοινόχρηστους χώρους, ως περιουσιακό στοιχείο που ανήκε στον Δήμο. Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, το 1958 η Εκκλησία χωρίς να νομιμοποιείται για κάτι τέτοιο πώλησε στον τότε ΕΟΤ (μετάπειτα ΕΤΑΔ), ευρύτερη έκταση περίπου 500 στρεμμάτων, μέσα στην οποία περιλαμβανόταν και το τμήμα των περίπου 80 στρεμμάτων της Ακτής, έναντι 2,5 εκατ. δραχμών.
Ο δήμος ζητά την ακύρωση της αγοραπωλησίας του 1958 και επαναφορά της προγενέστερης κατάστασης
Η θέση της δημοτικής αρχής αλλά και του ίδιου του δημάρχου είναι ότι η μεταβίβαση αυτή ήταν νομικά προβληματική, καθώς, όπως υποστηρίζει ο κύριος Κωνσταντέλλος, η Εκκλησία δεν μπορούσε να πουλήσει ακίνητο το οποίο, κατά την άποψη του Δήμου, δεν της ανήκε πλέον. Με αυτό το σκεπτικό, ο Δήμος ζητεί την ακύρωση της αγοραπωλησίας του 1958 και την επαναφορά της προγενέστερης κατάστασης, δηλαδή της αναγνώρισης της κυριότητας και των συναφών δικαιωμάτων υπέρ του Δήμου.
Η κίνηση αυτή έρχεται σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία, καθώς η ΕΤΑΔ έχει ήδη προχωρήσει τη διαγωνιστική διαδικασία για τη μακροχρόνια μίσθωση της Ακτής Βουλιαγμένης. Προτιμητέος επενδυτής έχει ανακηρυχθεί η κοινοπραξία Evergood (Goody’s, Everest) – Γευσήνους, η οποία υπέβαλε την υψηλότερη οικονομική προσφορά, με ελάχιστο ετήσιο εγγυημένο μίσθωμα 4,277 εκατ. ευρώ. Η μίσθωση προβλέπεται για 20 έτη, με δικαίωμα παράτασης για ακόμη 10 χρόνια.
«Δεν επηρεάζεται ο διαγωνισμός που υλοποιήθηκε και η μίσθωση σε επενδυτές»
Πάντως, ο κ. Κωνσταντέλλος διαχωρίζει το ιδιοκτησιακό σκέλος από τη διαγωνιστική διαδικασία. Όπως προκύπτει από όσα αναφέρει, βασικό μέλημα του Δήμου δεν είναι να μπλοκάρει κατ’ ανάγκη τη σύμβαση με τον ανάδοχο, αλλά να αναγνωριστεί ποιος έχει την κυριότητα, την επικαρπία και τα δικαιώματα που απορρέουν από την Ακτή. Σε αυτό το πλαίσιο, εφόσον ο Δήμος δικαιωθεί, τίθεται ζήτημα για το πού θα κατευθύνεται το μίσθωμα και ποιος θα έχει τον τελικό λόγο στη διαχείριση του χώρου.
Ο δήμαρχος σημειώνει, ότι σύμφωνα με το ίδιο σκεπτικό, οι χρήσεις που προβλέπονται από τον διαγωνισμό δεν φαίνεται να αποκλίνουν από όσα είχε θέσει ο Δήμος κατά τη σχετική διαβούλευση. Ως εκ τούτου, το βάρος πέφτει πρωτίστως στην ιδιοκτησιακή διεκδίκηση και όχι στην ανατροπή της επενδυτικής διαδικασίας που ξεκίνησε με την ανάδειξη του ανάδοχου σχήματος των εταιρειών Evergood-Γευσήνους.
Ένα ακόμα μέτωπο αντιπαράθεσης δήμων – ΕΤΑΔ στα Νότια Προάστια
Η υπόθεση, σε κάθε περίπτωση, ανοίγει ένα νέο μέτωπο μεταξύ τοπικής αυτοδιοίκησης και ΕΤΑΔ για ακίνητα-φιλέτα της παραλιακής ζώνης. Θυμίζουμε ότι στον Άλιμο η αντιπαράθεση δήμου – ΕΤΑΔ – Ομίλου Σταθοκωστόπουλου για την παραλιακή ζώνη της περιοχής, εξελίσσεται επί μακρόν.
Την ίδια στιγμή, για τον δήμο 3Β, η Ακτή Βουλιαγμένης εκτός από ένα ακίνητο υψηλής εμπορικής αξίας, είναι ταυτόχρονα ένας χώρος με ιστορική και πολεοδομική σύνδεση με την πόλη. Για την ΕΤΑΔ, από την άλλη πλευρά, αποτελεί περιουσιακό στοιχείο του Δημοσίου που έχει ήδη μπει σε τροχιά αξιοποίησης μέσω μακροχρόνιας μίσθωσης και μένει να κριθεί ενώπιον της Δικαιοσύνης ποια από τις δύο πλευρές θα επικρατήσει.