Ο Κωνσταντάτος, οι γείτονες και λίγο επιχειρηματικό σουσού
Ο πόλεμος των Δημάρχων στον Νότο και το «αντάρτικο» έκαναν την εβδομάδα που πέρασε καυτή για το παραλιακό μέτωπο.
- 24/10/2026 09:56
Είχα όλη την καλή διάθεση να ξεκινήσω τη βδομάδα με θετική ατζέντα. Να σας μεταφέρω το πλούσιο παρασκήνιο, τα πηγαδάκια και το «σουσού» από την εκδήλωση του Γιάννη Κωνσταντάτου το προηγούμενο Σάββατο, όπου παρέλασε η μισή πολιτική και αυτοδιοικητική Αθήνα των νοτίων προαστίων, για τα πεπραγμένα και το μέλλον του Ελληνικού-Αργυρούπολης. Όμως, όπως λέει και ο σοφός λαός, δεν με αφήνουν να αγιάσω.
Σε αυτή τη χώρα, όσο κι αν παριστάνουμε τους εκσυγχρονιστές, το πάλαι ποτέ σύνδρομο που κυνηγούσε τους συμπατριώτες μας και συνοψίζεται στη φράση «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα» ζει και βασιλεύει. Στα νότια προάστια, μάλιστα, κάποιοι δήμαρχοι το τερμάτισαν: δεν περιμένουν απλώς να ψοφήσει η κατσίκα με κατάρες, αλλά πασχίζουν να την ξεκάνουν οι ίδιοι.
Εδώ και μήνες παρακολουθούμε έναν πόλεμο μεταξύ δημάρχων. Του Γιάννη Κωνσταντάτου και των Παπανικολάου – Κονδύλη. Η αλήθεια είναι ότι ο Κωνσταντάτος έχει πλέον ένα μεγάλο portfolio από έργα και παρεμβάσεις που ξεπερνούν τα 200 εκ. ευρώ. και είναι και πέραν της σκιάς του project του Ελληνικού.
Νέο δημαρχείο αξίας 50 εκατ. ευρώ πάνω στον σταθμό του μετρό, με εξασφαλισμένη ιδιωτική χρηματοδότηση και μηδενική επιβάρυνση για τα ταμεία του δήμου, μετατροπή της Παγόδας στην περιοχή Χασάνι (η οποία τοποθετείται στο βορειοανατολικό τμήμα της συνολικής έκτασης του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού) σε κόμβο καινοτομίας και e-sports, ένα έργο 150 εκατ. που στοχεύει να φέρει επενδύσεις και νέο κόσμο στην περιοχή.
Και τέλος ένα έργο 7 εκατ. ευρώ με ανοιχτές, δημόσιες αθλητικές εγκαταστάσεις στην παραλία του Αγίου Αλεξάνδρου για τα παιδιά και τη νεολαία. Συν το «Κτίριο Ιμέρας», το πρώτο Αυτοδιοικητικό – Επιχειρηματικό Κέντρο της Νότιας Αθήνας που παραδόθηκε πριν από λίγους μήνες αλλά και το Μέγαρο Παγκόσμιου Ποντιακού Ελληνισμού Σουρμένων, ένα εμβληματικό πολιτιστικό έργο που κατασκευάζεται στα Σούρμενα, εντός της περιοχής του Δήμου Ελληνικού – Αργυρούπολης μέσω ΣΔΙΤ σε συνεργασία με ιδιώτη.
Οι γείτονες δήμαρχοι-αντίπαλοι από τη Γλυφάδα και τον Άλιμο έχουν ανοίξει πυρ με προσφυγές και δικαστικά μπλόκα που προκαλούν στο μέσο κάτοικο των περιοχών ένα ερώτημα: Γιατί; Ασφαλώς, κανένα έργο δεν νομιμοποιείται αν παραβιάζει τους κανόνες. Δεν μπορεί όλα αυτά να έχουν να κάνουν μόνο με διαφορετικές προσεγγίσεις στο πώς (αυτο)διοικεί κανείς…
Οι 9 δήμαρχοι που έγιναν (;) 10
Μου αρέσουν οι «αυθόρμητες» επαναστάσεις στην Αυτοδιοίκηση. Ιδιαίτερα όταν, πίσω από τα μεγάλα λόγια και τις διακηρύξεις, κρύβονται συμφέροντα που κανείς δεν βιάζεται να εξηγήσει.
Ο δήμαρχος Αλίμου, Ανδρέας Κονδύλης, αποφάσισε να εμφανιστεί ως επικεφαλής ενός «αντάρτικου» των παραλιακών δημάρχων απέναντι στη νέα κυβερνητική ρύθμιση για τις επιχειρήσεις του παραλιακού μετώπου. Υπάρχει όμως και παρασκήνιο στο μέτωπο των δημάρχων. Η κοινή ανακοίνωση ξεκίνησε με εννέα τοπικούς άρχοντες, αφήνοντας εκτός τον Γιάννη Κωνσταντάτο του Ελληνικού-Αργυρούπολης. Οι πληροφορίες λένε ότι η παράλειψη αυτή δεν ήταν καθόλου τυχαία.
Ορισμένοι από τους συμμετέχοντες φέρονται να αντέδρασαν, θεωρώντας ότι μια προσωπική αντιπαράθεση του Κονδύλη με τον Κωνσταντάτο δεν μπορούσε να καθορίζει ποιοι δήμοι θα συμμετέχουν σε μια κοινή αυτοδιοικητική πρωτοβουλία. Οι ίδιες πληροφορίες θέλουν δημάρχους να επικοινωνούν με τον Κωνσταντάτο για να μάθουν το λόγο που δεν συμμετέχει, για να πληροφορηθούν ότι δεν προσεκλήθη και να επανέρχονται στον Κονδύλη και να του ζητούν να συμπεριληφθεί και ο Δήμος Ελληνικού-Αργυρούπολης, διαφορετικά θα επανεξέταζαν τη συμμετοχή τους.
Και κάπου εκεί, σύμφωνα πάντα με τη χρονική πορεία των ανακοινώσεων, συνέβη το εξής: Οι εννέα δήμαρχοι έγιναν δέκα σε ανάρτηση του Κονδύλη σχετικά με την πρωτοβουλία, χωρίς όμως να έχει ζητηθεί ούτε και τότε η υπογραφή του Κωνσταντάτου και χωρίς να εμφανίζεται το όνομά του στους υπογράφοντες.
Όπισθεν ολοταχώς στη Γλυφάδα
Μαθαίνω ότι στη Γλυφάδα τα πράγματα δεν είναι καθόλου ρόδινα για τον δήμαρχο Γιώργο Παπανικολάου, ο οποίος φαίνεται πως υπερεκτίμησε τις δυνάμεις του και βρέθηκε προ δυσάρεστων εκπλήξεων.
Όπως μου μεταφέρουν καλοί γνώστες της πιάτσας στη Γλυφάδα, ο δήμαρχος αποφάσισε να επιβάλει ένα σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης που κατάφερε το ακατόρθωτο: να εξοργίσει ταυτόχρονα και τους εμποροϋπαλλήλους, αλλά και τους κατοίκους της Άνω Γλυφάδας, που ξαφνικά αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας στην ίδια τους την πόλη.
Οι αντιδράσεις για την ελεγχόμενη στάθμευση ανάγκασαν τη δημοτική αρχή να δώσει πρόσθετες διευκρινίσεις. Η τρίμηνη πιλοτική περίοδος, πάντως, είχε ήδη ανακοινωθεί. Ανοιχτό παραμένει κατά πόσο οι προβλεπόμενες εξαιρέσεις και οι νέες θέσεις στάθμευσης θα καλύψουν τις ανάγκες κατοίκων, εργαζομένων και επισκεπτών.
Μόνο που οι παλιοί στα αυτοδιοικητικά γνωρίζουν καλά πως χωρίς νέες θέσεις πάρκινγκ, τέτοια συστήματα απλώς μεταφέρουν το κομφούζιο στα στενά. Και μιας και ο λόγος για πάρκινγκ, ας ρωτήσει κάποιος τον δήμαρχο τι ακριβώς γίνεται με εκείνο το περιβόητο έργο μπροστά από το Δημαρχείο. Γιατί εκείνη η αχανής «τρύπα» που έγινε ένα απέραντο χωράφι από χώματα, περισσότερο θυμίζει μνημείο αστοχίας παρά έργο πνοής. Κρατήστε το, γιατί η ιστορία αυτή θα έχει και επόμενα, σοβαρά μάλιστα, επεισόδια.
Τα αλεξικέραυνα της οργής και τα «ακάλυπτα» θρανία
Όταν η συζήτηση στην Αυτοδιοίκηση φτάνει στην ασφάλεια των παιδιών μας, τα λόγια περιττεύουν και οι δικαιολογίες στερεύουν. Η κινητοποίηση γονέων και φορέων στην Ηλιούπολη για την αντικεραυνική προστασία των σχολείων δεν είναι απλώς άλλη μια διαμαρτυρία ρουτίνας στο καλεντάρι των νοτίων προαστίων. Είναι ένα ηχηρό καμπανάκι κινδύνου που χτυπάει κατευθείαν στην πόρτα της δημοτικής αρχής.
Στα δημαρχεία αρέσκονται να μιλούν για ψηφιακές πόλεις, smart εφαρμογές και φιέστες εγκαινίων. Μόνο που η πραγματική φροντίδα για την πόλη ξεκινά από τα στοιχειώδη και τα αυτονόητα. Το ρεπορτάζ δεν χωράει υπεκφυγές: πόσα σχολικά κτίρια στην Ηλιούπολη διαθέτουν σήμερα ενεργό, πιστοποιημένο αλεξικέραυνο; Πότε έγιναν οι τελευταίοι ουσιαστικοί τεχνικοί έλεγχοι και ποια σχολεία παραμένουν εντελώς ακάλυπτα στο έλεος των καιρικών φαινομένων;
Με τις κακοκαιρίες και τις καταιγίδες να μην προειδοποιούν, οι απαντήσεις οφείλουν να δοθούν άμεσα, με νούμερα και συγκεκριμένα έγγραφα. Όχι με καθησυχαστικές ανακοινώσεις της τελευταίας στιγμής. Γιατί στα σχολεία δεν παίζεις με τις πιθανότητες.
«Ροντέο» στον Νότιο Τομέα με άρωμα γυναίκας
Στην Πειραιώς έχουν πάρει πολύ ζεστά την ανανέωση στα ψηφοδέλτια και ο Νότιος Τομέας (Β3) αναμένεται να εξελιχθεί σε πραγματικό «ροντέο». Η ανακοίνωση της δικηγόρου Έλενας Φλώρου δεν πέρασε απαρατήρητη από τους καλά γνωρίζοντες. Με δυναμική παρουσία μέσω του σωματείου «Paw and Law», η νεαρή δικηγόρος φέρνει στο τραπέζι μια σύγχρονη φιλοζωική και κοινωνική ατζέντα που «γράφει» εξαιρετικά στο κοινό των νοτίων.
Την ίδια ώρα, η αναφορά στο παρασκήνιο για τη Μαρία Ζάγκα δίνει άλλο χρώμα στην εξίσωση. Η γνωστή πρόεδρος των βενζινοπωλών, με τη μακρά διαδρομή στον δήμο Παλαιού Φαλήρου και τον αυθεντικό, «τσεκουράτο» λόγο της, παραμένει σταθερή αξία βάσης και δεν χαρίζει κάστανα. Με δύο γυναίκες να μοιράζονται κοινό πεδίο αναφοράς στο Παλαιό Φάληρο και να απευθύνονται σε εντελώς διαφορετικά ακροατήρια, η μάχη του σταυρού στον Β3 αποκτά ξεχωριστό ενδιαφέρον. Κρατήστε σημειώσεις, γιατί το παιχνίδι μόλις άρχισε.
Σπανάκης: Τάξη στις γειτονιές, αλλά πόσοι δημοτικοί αστυνομικοί στη Β3;
Ο Βασίλης Σπανάκης γνωρίζει πολύ καλά το παιχνίδι της καθημερινότητας και φροντίζει να το υπενθυμίζει διαρκώς. Η δημόσια παρέμβασή του για τους 1.800 δημοτικούς αστυνομικούς και τον υπερδιπλασιασμό του σώματος πανελλαδικά δεν ήταν καθόλου τυχαία. Ο υφυπουργός Εσωτερικών και «μπαρουτοκαπνισμένος» βουλευτής του Νοτίου Τομέα επενδύει σταθερά στο δόγμα «τάξη και ασφάλεια στις γειτονιές», μιλώντας στην καρδιά της παραδοσιακής βάσης.
Μόνο που στα νότια προάστια η πολιτική κρίνεται στο πεζοδρόμιο. Οι δήμαρχοι της Β3, από τη Γλυφάδα και την Καλλιθέα μέχρι το Παλαιό Φάληρο και το Μοσχάτο, ακούνε μεν τους συνολικούς αριθμούς, αλλά κρατούν μικρό καλάθι. Το μεγάλο, καυτό ερώτημα που σιγοκαίει στα τοπικά δημαρχεία είναι ένα: πόσα περιπολικά και πόσα στελέχη θα δουν τελικά στους δικούς τους δρόμους, στις πλατείες και στις παιδικές χαρές;
Κοινωνικό άνοιγμα Θεοδωρικάκου με τις απογευματινές λαϊκές
Ο Τάκης Θεοδωρικάκος ξέρει όσο λίγοι να διαβάζει τα εκλογικά «θέλω» της μεσαίας τάξης και των νοικοκυριών. Παλαιός δημοσκόπος γαρ. Η πρόσφατη εγκύκλιος του υπουργείου Ανάπτυξης που ξεμπλοκάρει το πλαίσιο για τις απογευματινές λαϊκές αγορές δεν αποτελεί απλώς μια γραφειοκρατική διευθέτηση, αλλά ένα πρώτης τάξεως κοινωνικό άνοιγμα στους εργαζόμενους καταναλωτές. Ο υπουργός και σημαντικός παίκτης στον Νότιο Τομέα πέταξε το γάντι στην τοπική αυτοδιοίκηση.
Τώρα, το μπαλάκι περνάει στα γραφεία των δημάρχων της Β3. Ποιοι θα τολμήσουν να σπάσουν τα παραδοσιακά ταμπού και να στήσουν πάγκους τα απογεύματα; Στη Γλυφάδα, στο Ελληνικό, στην Καλλιθέα ή στο Μοσχάτο, οι δήμαρχοι καλούνται να ζυγίσουν τις αντιδράσεις των τοπικών εμπόρων απέναντι στην ανακούφιση του πορτοφολιού των δημοτών τους. Ο Θεοδωρικάκος πάντως έδωσε το θεσμικό εργαλείο στο χέρι τους. Όποιος αυτοδιοικητικός το αξιοποιήσει πρώτος στα νότια, θα γράψει σημαντικούς πόντους στο κοινό της γειτονιάς του.
Τετράστερο «μπαμ» στον Λόφο Σικελίας
Μαθαίνω πως στην Καλλιθέα οι μπουλντόζες ετοιμάζονται να πάρουν φωτιά και το παρασκήνιο πίσω από τη νέα οικοδομική άδεια στον Λόφο Σικελίας έχει πολύ ζουμί. Η Legacy Estates ρίχνει ζεστό χρήμα για τετράστερο 150 κλινών στην οδό Αλεξάνδρου Πάντου 22, στις συμβολές με τις οδούς Πλήθωνος Γεμιστού και Χατζοπούλου και με αδιάνοικτο πεζόδρομο, στην περιοχή του Λόφου Σικελίας και συγκεκριμένα στο Ο.Τ. 431., επιβεβαιώνοντας πως ό,τι ακουμπάει στη Συγγρού και βλέπει παραλιακή γίνεται χρυσός.
Στο δημαρχείο της Καλλιθέας, ο Κώστας Ασκούνης τρίβει τα χέρια του για τα δημοτικά τέλη και την επενδυτική κινητικότητα, όμως οι καλά γνωρίζοντες κρατούν μικρό καλάθι. Γιατί ωραία τα λαμπερά λόμπι και τα τουριστικά deals, αλλά όταν αρχίσουν να πνίγονται τα στενά από τα πούλμαν και το παρκάρισμα γίνει ρώσικη ρουλέτα, οι κάτοικοι δεν θα ζητήσουν τον λογαριασμό από τον ξενοδόχο, αλλά από τη δημοτική αρχή. Κρατήστε το, γιατί η «τουριστικοποίηση» του Νότου δεν έχει μόνο κέρδη, έχει και σοβαρά πολιτικά απόνερα.
Ακτή Βουλιαγμένης: Από τη μακέτα στην άμμο, δρόμος μακρύς
Ακούω δεξιά κι αριστερά στα νότια διάφορα διθυραμβικά σενάρια για το μέλλον της Ακτής Βουλιαγμένης, όμως στην πιάτσα των business και της πολιτικής καλό είναι να ξεχωρίζουμε τη μακέτα από το τσιμέντο. Τα νέα ρεπορτάζ που κάνουν λόγο για μακροχρόνιες μισθώσεις, αναβαθμισμένες υπηρεσίες και φαραωνικά project εστίασης στην πιο «χρυσή» παραλία της Αθηναϊκής Ριβιέρας πουλάνε αναμφίβολα ωραίο αφήγημα στα οικονομικά γραφεία.
Μόνο που ανάμεσα στον φιλόδοξο επενδυτικό σχεδιασμό και στο πρώτο πραγματικό σκαπτικό μηχάνημα που θα πιάσει δουλειά, υπάρχει συνήθως μια άβυσσος γεμάτη γραφειοκρατία, εγκρίσεις, ενστάσεις και αυστηρούς όρους δόμησης. Στον δήμο Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης ο Γρηγόρης Κωνσταντέλλος έχει αποδείξει κατ’ επανάληψη ότι δεν αφήνει τίποτα στην τύχη και δεν χαρίζει κάστανα σε ό,τι αλλοιώνει τη φυσιογνωμία της περιοχής. Ωραία τα επενδυτικά στοιχήματα στα χαρτιά, αλλά το πραγματικό ταμείο στην παραλιακή γίνεται μόνο όταν πέσουν οι υπογραφές και μπουν τα εργοτάξια. Μέχρι τότε, κρατάμε μικρό καλάθι.
Pop-up πολυτέλεια και επενδυτικό «τεστ» στον Νότο
Στην πιάτσα των νοτίων προαστίων τίποτα δεν μένει κρυφό, ειδικά όταν πρόκειται για τη «βιτρίνα» της Γλυφάδας. Η άφιξη του ιταλικού οίκου Ermanno Scervino με pop-up store ενός μήνα στο «EPONYMO» της οδού Κύπρου 66 δεν είναι μια απλή εμπορική είδηση lifestyle, αλλά ένα έξυπνο επιχειρηματικό crash test.
Οι μεγάλοι διεθνείς παίκτες της πολυτέλειας δεν ρίχνουν πλέον κεφάλαια στα τυφλά. Αντί για βαριά, μόνιμα συμβόλαια και πολυετείς δεσμεύσεις, επιλέγουν το «τεστ» των προσωρινών καταστημάτων. Σκανάρουν τα πορτοφόλια της Αθηναϊκής Ριβιέρας, μετρούν τη δυναμική των high-end καταναλωτών και δοκιμάζουν τα αντανακλαστικά της τοπικής ελίτ πριν πάρουν οριστικές αποφάσεις.
Η οδός Κύπρου παραμένει το απόλυτο θερμόμετρο του luxury retail στα νότια. Αν το πείραμα του ενός μήνα «γράψει» ικανοποιητικά στο ταμείο, τότε η προσωρινή φιλοξενία θα ανοίξει τον δρόμο για μόνιμες αποβάσεις. Μέχρι τότε, οι Ιταλοί μετρούν αντιδράσεις και η Γλυφάδα επιβεβαιώνει πως παραμένει η πρωτεύουσα του Νότου.