Ριβιέρα δύο ταχυτήτων: Η ανάπτυξη αποκτά παρασκήνιο
Το real estate του Ελληνικού μπαίνει στο μικροσκόπιο της ΑΑΔΕ, οι δήμοι δοκιμάζονται σε κοινωνική πολιτική, διαφάνεια και καθημερινότητα, ενώ Φαληρικό, ΚΠΙΣΝ, συγκοινωνίες και πράσινη μετάβαση φτιάχνουν νέο χάρτη επιρροής στον Νότιο Τομέα και την Ανατολική Αττική.
- 08/05/2026 10:38
Η μεγάλη άνοδος του real estate στα νότια έχει σταματήσει να παράγει πια μόνο υπεραξίες, επενδυτικές ιστορίες και λαμπερές μακέτες. Παράγει πλέον και ελέγχους. Η ΑΑΔΕ έχει εντάξει στο ελεγκτικό της πλάνο περίπου 2.500 ελέγχους σε συναλλαγές ακινήτων, με ειδική στόχευση και στις αγοραπωλησίες γύρω από τον πόλο Ελληνικού – Αγίου Κοσμά, όπου εξετάζονται περίπου 1.000 μεταβιβάσεις από το 2023.
Το ζουμί είναι απλό: εκεί που μέχρι χθες όλοι μιλούσαν για «Αθηναϊκή Ριβιέρα», σήμερα αρχίζει η κουβέντα για το ποιος αγοράζει, με τι χρήματα, σε ποια τιμή και με ποια φορολογική εικόνα. Γιατί, όταν οι αντικειμενικές στο Ελληνικό φτάνουν τα 2.550 ευρώ το τετραγωνικό, αλλά οι εμπορικές τιμές ξεπερνούν τα 5.000 ευρώ, ενώ στα οικόπεδα οι πραγματικές αξίες κινούνται πολύ υψηλότερα από τις τιμές ζώνης, τότε το γκρι πεδίο μεγαλώνει.
Και εδώ πιέζονται πολλοί. Πιέζονται αγοραστές που πρέπει να αποδείξουν πόθεν έσχες. Πιέζονται πωλητές που ίσως δήλωσαν άλλα και εισέπραξαν άλλα. Πιέζονται μεσίτες, συμβολαιογράφοι, κατασκευαστές, αλλά και τοπικές αρχές που βλέπουν την ανάπτυξη να αποκτά σκιές. Η Ριβιέρα δεν μπορεί να είναι μόνο success story. Θα πρέπει να αντέξει και τον φορολογικό φακό.
Το real estate όμως αλλάζει και την κάλπη
Το θέμα της κατοικίας στα νότια προάστια δεν είναι πια απλώς μεσιτικό. Είναι βαθιά κοινωνικό και, μεταξύ μας, απολύτως πολιτικό. Με βάση ενδεικτικές ζητούμενες τιμές της αγοράς, όταν ένα διαμέρισμα 100 τ.μ. στην Άνω Γλυφάδα φτάνει τις 450.000 ευρώ και στην Κάτω Γλυφάδα μπορεί να αγγίζει τις 800.000 ευρώ, τότε δεν μιλάμε για αγορά κατοικίας, αλλά για φίλτρο κοινωνικής επιλογής. Η μεσαία οικογένεια σπρώχνεται έξω από τον χάρτη της Ριβιέρας και αρχίζει να κοιτάζει προς Ανατολική Αττική, Ραφήνα, Νέα Μάκρη, Αρτέμιδα, Μαρκόπουλο, Κερατέα.
Οι δήμαρχοι των νοτίων προαστίων πανηγυρίζουν για αναπλάσεις, επενδύσεις και υπεραξίες, αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να απαντήσουν ποιος τελικά θα μπορεί να ζει στις πόλεις τους. Γιατί άλλο η «ανάπτυξη» και άλλο η μετατροπή ολόκληρων περιοχών σε κλειστά κλαμπ ιδιοκτητών. Η Γλυφάδα, ο Άλιμος, το Παλαιό Φάληρο, η Βούλα και η Βουλιαγμένη ανεβαίνουν σε αξία, αλλά χάνουν κοινωνικό βάθος. Και αυτό κάποτε επιστρέφει στην κάλπη.
Ελληνικό – Αργυρούπολη: Το ακίνητο, ο Κωνσταντάτος και το βλέμμα Θεοδωρικάκου
Η αξιοποίηση του δημοτικού ακινήτου στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης δεν είναι απλώς μια τοπική επένδυση. Είναι καθαρό πολιτικό υλικό για τον Νότιο Τομέα. Το project «Imeras», με τη DKG Development, τη μακροχρόνια μίσθωση, τους co-working χώρους, την παρουσία του IWG και τη στέγαση του Γ΄ ΚΑΠΗ, δίνει στον Γιάννη Κωνσταντάτο ένα αφήγημα δημάρχου που αξιοποιεί περιουσία, φέρνει έσοδα και κρατά κοινωνικό πρόσημο.
Εδώ όμως μπαίνει και ο Τάκης Θεοδωρικάκος. Ως βουλευτής Νοτίου Τομέα, δεν μπορεί να βλέπει τέτοια projects ως ουδέτερες δημοτικές ειδήσεις. Είναι πεδίο πολιτικής παρουσίας. Ο δήμος Ελληνικού – Αργυρούπολης βρίσκεται πάνω στη νέα γραμμή ανάπτυξης της Αθηναϊκής Ριβιέρας, εκεί όπου real estate, επιχειρηματικότητα, κοινωνικές υποδομές και αυτοδιοίκηση μπλέκονται σε ένα νέο μοντέλο εξουσίας. Όποιος λοιπόν στον Νότιο Τομέα συνδεθεί με έργα που φαίνονται, μετριούνται και παράγουν τοπικό όφελος, κερδίζει έδαφος. Ο Θεοδωρικάκος έχει λοιπόν κάθε λόγο να παρακολουθεί στενά τέτοιες κινήσεις.
Άλιμος: Το κλίμα αρχίζει να βαραίνει
Η παραίτηση της Ελένης Μπελιά από το Δημοτικό Συμβούλιο Αλίμου δεν διαβάζεται ως μια απλή προσωπική αποχώρηση. Η ίδια επικαλείται λόγους υγείας και αδυναμία να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της θέσης, αλλά η επιστολή της έχει πολύ πιο βαριά πολιτική ουρά. Ευχαριστεί την παράταξη «ΕΜΕΙΣ στον Άλιμο», τον Θωμά Γιούργα και τους συνεργάτες της, όμως ταυτόχρονα αφήνει αιχμές για το κλίμα στον δήμο: μιλά για έλλειμμα διαφάνειας, προβλήματα λογοδοσίας, αντιδημοκρατικές πρακτικές και προσβλητική συμπεριφορά προς τη μειοψηφία. Με απλά λόγια, παραδίδει την έδρα, αλλά όχι και την πολιτική μάχη. Η αντικατάστασή της από την Ελένη Καρανικόλα-Κοντορούση κρατά την παράταξη παρούσα ενώ το μήνυμα προς τη δημοτική αρχή είναι ότι η αντιπολίτευση δεν σκοπεύει να έχει διακοσμητική παρουσία.
Μετά τις αιχμές της Ελένης Μπελιά, η καταγγελία εργαζομένου κατά του δημάρχου Αλίμου Ανδρέα Κονδύλη έρχεται να κουμπώσει επικοινωνιακά σε ένα ήδη φορτισμένο σκηνικό. Η υπόθεση αφορά φερόμενο επεισόδιο εξύβρισης έξω από παραλιακό κατάστημα, με αφορμή την τοποθέτηση οικίσκου ανακύκλωσης σε χώρο στάθμευσης. Νομικά, βεβαίως, υπάρχει μήνυση και καταγγελία, όχι τελεσίδικη κρίση. Πολιτικά, όμως, η ζημιά γίνεται. Γιατί όταν μια αντιπολίτευση περιγράφει «νοσηρό κλίμα» και λίγο μετά εμφανίζονται καταγγελίες για συμπεριφορές εξουσίας, τότε το θέμα γίνεται εικόνα διοίκησης.
Νέα Σμύρνη: Η Αυτοδιοίκηση το παίζει… εξωτερική πολιτική
Στη Νέα Σμύρνη φαίνεται πως η διοίκηση του Δήμου αποφάσισε να ανοίξει παράθυρο στην Αβάνα. Η παρουσίαση βιβλίου για τον Φιντέλ Κάστρο, παρουσία του Κουβανού πρέσβη, μπορεί τυπικά να εντάσσεται σε πολιτιστική εκδήλωση, αλλά πολιτικά δεν είναι αθώα. Όταν ένας δήμος επιλέγει τέτοια θεματολογία, σε τέτοιο συμβολικό πλαίσιο, δεν κάνει απλώς βιβλιοπαρουσίαση. Στέλνει σήμα.
Ο Γιώργος Κουτελάκης φαίνεται να επενδύει σε ένα προφίλ «διεθνούς αλληλεγγύης», με σαφή αριστερό και αντισυστημικό χρώμα. Το ερώτημα, όμως, είναι αν αυτό αφορά πραγματικά τη Νέα Σμύρνη ή αν υπηρετεί μια πολιτική ταυτότητα που θέλει να ξαναχτίσει δεσμούς με συγκεκριμένα ακροατήρια. Γιατί άλλο ο πολιτισμός και άλλο η ρομαντικοποίηση καθεστώτων με βαρύ ιστορικό στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Το πιο ενδιαφέρον παρασκήνιο είναι η αναφορά ότι κυκλοφορεί φήμη για πιθανό ψήφισμα στήριξης στο δημοτικό συμβούλιο κάτι σαν τους αποπυρηνικοποιημένους δήμους του πάλαι ποτέ ένδοξου παρελθόντος μας. Αν αυτό επιβεβαιωθεί, τότε η υπόθεση θα φύγει από το επίπεδο της εκδήλωσης και θα γίνει καθαρή πολιτική γραμμή. Και εκεί η αντιπολίτευση θα βρει μπάλα μπροστά σε κενή εστία.
Άγιος Δημήτριος: η Ειρηνοδρομία με πολιτικό φορτίο
Η Ειρηνοδρομία και τα Παναγούλεια 2026 στον Άγιο Δημήτριο δεν είναι απλώς μια αθλητική διοργάνωση. Με αφετηρία και τερματισμό το Δημαρχείο, οι διαδρομές για μικρούς και μεγάλους αποκτούν φέτος ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς συμπίπτουν με τα 50 χρόνια από τον θάνατο του Αλέξανδρου Παναγούλη. Ο δήμαρχος Στέλιος Μαμαλάκης θα βρεθεί στο επίκεντρο μιας εκδήλωσης με έντονο δημοκρατικό και αντιδικτατορικό φορτίο. Το ενδιαφέρον, όμως, θα είναι παρασκηνιακό: ποιοι πολιτικοί θα εμφανιστούν, ποιοι θα φωτογραφηθούν και ποιοι θα επιχειρήσουν να αγγίξουν τη μνήμη Παναγούλη.
Καλλιθέα και 3Β: η αθόρυβη πολιτική που γράφει ψήφους
Η Καλλιθέα και τα 3Β δείχνουν κάτι που συχνά υποτιμάται στα δημαρχιακά γραφεία: η καθημερινή κοινωνική πολιτική δεν κάνει πάντα πρωτοσέλιδα, αλλά κάνει δεσμούς. Στην Καλλιθέα, το πρόγραμμα φιλοξενίας μαθητών σε κατασκηνώσεις για παιδιά από Α΄ Δημοτικού έως Γ΄ Γυμνασίου, με αιτήσεις από 11 έως 22 Μαΐου, μαζί με τη διήμερη εθελοντική αιμοδοσία και τη δειγματοληψία μυελού των οστών στις 6 και 7 Μαΐου, δείχνουν έναν δήμο που κινείται στο πεδίο της πρακτικής στήριξης. Όχι μεγάλα λόγια, αλλά υπηρεσίες που ακουμπούν οικογένειες, παιδιά και δημόσια υγεία.
Στα 3Β, από την άλλη, η εικόνα είναι πιο «πολυθεματική»: μουσικοχορευτική παράσταση, δράση υιοθεσίας σκύλων στη Βάρκιζα, στήριξη εργαστηρίων για την έμφυλη βία και συνεδριάσεις Δημοτικής Επιτροπής. Μικρά κομμάτια, αλλά συνθέτουν προφίλ διοίκησης που θέλει να φαίνεται παρούσα σε πολιτισμό, φιλοζωία, κοινωνική ευαισθησία και θεσμική λειτουργία. Οι δήμαρχοι βλέπετε δεν κρίνονται μόνο στα μεγάλα έργα. Κρίνονται και στο αν ο δημότης νιώθει ότι ο δήμος υπάρχει στην πραγματική του ζωή.
Attica Green Expo: Η πράσινη έκθεση γίνεται πολιτικό σταυροδρόμι
Από τις 27 έως τις 30 Μαΐου το κλειστό ολυμπιακό γήπεδο Τάε Κβον Ντο στο Παλαιό Φάληρο μετατρέπεται σε σημείο συνάντησης για την πολιτική ηγεσία και την Αυτοδιοίκηση. Η Attica Green Expo 2026, που θα πραγματοποιηθεί εκεί, αποτελεί, όπως φαίνεται, ένα από τα νέα σημεία συνάντησης όπου κυβέρνηση, δήμαρχοι, περιφερειακοί παράγοντες και αγορά δοκιμάζουν να μιλήσουν την ίδια γλώσσα. Και αυτό από μόνο του έχει πολιτικό ενδιαφέρον. Διότι στην εποχή που οι δήμοι πιέζονται από απορρίμματα, ενεργειακό κόστος, πολιτική προστασία, δημόσιους χώρους και καθημερινότητα, όποιος εμφανίζεται με λύσεις αποκτά ρόλο.
Η πράσινη μετάβαση μετατρέπεται σε πεδίο επιρροής: Υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς, δήμαρχοι και επιχειρήσεις θα βρεθούν στον ίδιο χώρο, όχι μόνο για να ανταλλάξουν απόψεις, αλλά και για να φωτογραφηθούν μέσα στο νέο αφήγημα της βιώσιμης ανάπτυξης. Κι εκεί θα φανεί ποιοι δήμοι έχουν σχέδιο και ποιοι απλώς κυνηγούν χρηματοδοτήσεις. Το – άλλο -ερώτημα είναι ποιοι θα φύγουν από εκεί με πραγματικές συνέργειες και ποιοι μόνο με φωτογραφίες.
ΚΠΙΣΝ και Αέναον βάζουν Καλλιθέα και Νέο Φάληρο στον χάρτη της νέας Athens Riviera
Στο ΚΠΙΣΝ ανακοίνωσε το καλοκαιρινό του πρόγραμμα. Συναυλίες, θερινό σινεμά, DJ sets, sleepovers, φεστιβάλ, αθλητικές δράσεις και θεματικά weekends δεν είναι όμως απλώς events. Είναι μηχανισμός σταθερού footfall: Στήνεται, μεθοδικά και χωρίς πολλές φανφάρες, ένα μοντέλο πολιτιστικής οικονομίας που μετακινεί κόσμο, χρήμα, εικόνα και επιρροή προς την Καλλιθέα και το Φάληρο.
Και εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον. Διότι όπου υπάρχει συνεχής ροή επισκεπτών, υπάρχει και αγορά: καφέ, εστίαση, μετακινήσεις, μικρή κατανάλωση, τουριστικό ενδιαφέρον, χορηγική προβολή. Οι χορηγοί δεν μπαίνουν τυχαία. Φυσικό Αέριο, Κωτσόβολος, Aperol, Ben & Jerry’s διαβάζουν το ΚΠΙΣΝ ως premium κοινό, οικογενειακό, νεανικό, αστικό και καταναλωτικά ενδιαφέρον.
Την ίδια στιγμή, το «Αέναον» είναι το project που μπορεί να ξαναβάλει τον Φαληρικό Όρμο στον χάρτη της μεγάλης μητροπολιτικής ανάπλασης, εκεί όπου για χρόνια περίσσευαν οι μακέτες, οι εξαγγελίες και τα εγκαταλελειμμένα Ολυμπιακά κουφάρια. Μετά την απόφαση του ΣτΕ, ο δρόμος ανοίγει και πλέον το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει σχέδιο, αλλά αν υπάρχει ικανότητα υλοποίησης.
Η υπόθεση έχει βαρύτητα γιατί ενώνει κρίσιμα κομμάτια της παραλιακής ζώνης: Παλαιό Φάληρο, Καλλιθέα, ΣΕΦ, Καστέλλα, Πειραιά. Δηλαδή δεν μιλάμε για μια τοπική παρέμβαση καλλωπισμού, αλλά για πιθανή αλλαγή οικονομικής γεωγραφίας. Πράσινο, ποδηλατόδρομοι, άθληση, αναψυχή, πολιτισμός και δημόσιος χώρος μπορούν να μετατρέψουν μια υποβαθμισμένη ζώνη σε νέο πόλο αξίας. Όποιος πιστωθεί την πρόοδο του έργου θα γράψει πολιτικό κεφάλαιο. Όποιος το αφήσει να βαλτώσει, θα χρεωθεί άλλη μία χαμένη ευκαιρία. Γιατί εδώ δεν παίζεται μόνο η εικόνα της παραλίας. Παίζεται η σύνδεση της Αθηναϊκής Ριβιέρας με τον Πειραιά, δηλαδή η επόμενη μεγάλη πίστα ανάπτυξης.
Κυρανάκης – Οικονόμου: Οι συγκοινωνίες ως πολιτικό στοίχημα
Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης έχει πιάσει ένα θέμα που «καίει» καθημερινά τον Νότιο Τομέα: τις μετακινήσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι, ως βουλευτής της περιοχής, επενδύει πολιτικά σε ένα πεδίο που αγγίζει από τον Ταύρο και την Καλλιθέα μέχρι το Παλαιό Φάληρο, τον Άλιμο, τη Γλυφάδα και την Αργυρούπολη. Η εικόνα του να βάφει τοίχους στον σταθμό του ΗΣΑΠ στον Ταύρο είναι προφανώς συμβολική, αλλά στην πολιτική τα σύμβολα μετράνε. Το ουσιαστικό, όμως, είναι αλλού: Το σχέδιο που παρουσιάζεται προβλέπει σταδιακή ενίσχυση του στόλου, με στόχο σύγχρονα οχήματα μηδενικού ή χαμηλού αποτυπώματος, αύξηση οδηγών και ενίσχυση δρομολογίων, 1.100 νέα οχήματα, στόχος για 12.000 δρομολόγια, 3.200 οδηγοί, ηλεκτρικά λεωφορεία, υδρογόνο, νέας γενιάς τρόλεϊ και ενίσχυση των υπηρεσιών για ΑμεΑ. Αν αυτά περάσουν από το χαρτί στον δρόμο, τότε αλλάζει η καθημερινότητα χιλιάδων πολιτών στα νότια προάστια. Αν μείνουν εξαγγελίες, θα γίνουν εύκολος στόχος γιατί οι συγκοινωνίες δεν συγχωρούν επικοινωνιακές υπερβολές. Το αποτέλεσμα φαίνεται στη στάση, στην αναμονή και στο γεμάτο λεωφορείο.
Ο Βασίλης Οικονόμου, από την άλλη, ανοίγει μια συζήτηση όχι απλώς τεχνική, αλλά βαθιά πολιτική για την Ανατολική Αττική: ποιος θα συνδέσει επιτέλους την περιοχή με σταθερή τροχιά και ποιος θα συνεχίσει να υπόσχεται δρόμους, αυτοκίνητα και ταλαιπωρία. Το σύνθημα «τρένο παντού στην Αττική» ακούγεται ωραίο, αλλά έχει και εκλογική ουσία. Ραφήνα, Λαύριο, αεροδρόμιο, Μεσόγεια και παραλιακό μέτωπο δεν μπορούν να λειτουργούν ως αναπτυξιακός κόμβος χωρίς προαστιακό, αποχέτευση, νοσοκομείο και πολεοδομική τάξη.
Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Οικονόμου δεν μιλά απλώς ως βουλευτής Ανατολικής Αττικής, αλλά ως πρώην υφυπουργός Μεταφορών που επιχειρεί να κρατήσει θέση στο μεγάλο αφήγημα των υποδομών. Βάζει στο τραπέζι Ραφήνα και Λαύριο, ζητά ένταξη στο νέο Ταμείο Ανάκαμψης 2026-2031 και περιγράφει μια Αττική πολυκεντρική, με λιγότερα αυτοκίνητα και περισσότερη σταθερή τροχιά. Παραπολιτικά, αυτό είναι μήνυμα προς κυβέρνηση και τοπικούς παράγοντες: όποιος ελέγξει την ατζέντα των συγκοινωνιών, ελέγχει και την επόμενη πολιτική γεωγραφία της Ανατολικής Αττικής και όχι μόνο.
Η Διαμαντοπούλου και η «σκιώδης κυβέρνηση» με Χρηστίδη και Χριστοδουλάκη
Η πρόταση της Άννας Διαμαντοπούλου για μια άτυπη «σκιώδη κυβέρνηση» στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι απλώς οργανωτική ιδέα. Είναι πολιτικό καμπανάκι. Λέει, με τον τρόπο της, ότι ένα κόμμα που θέλει να εμφανιστεί ως εναλλακτική διακυβέρνηση δεν μπορεί να λειτουργεί σαν λέσχη σχολιασμού της επικαιρότητας. Θέλει πρόσωπα, χαρτοφυλάκια, καθημερινή γραμμή, πειθαρχία, συγκρούσεις και δημόσια λογοδοσία.
Εδώ βρίσκεται και το ενδιαφέρον για τον Νότιο Τομέα και την Ανατολική Αττική. Αν ο Παύλος Χρηστίδης «κουμπώσει» στην κοινωνική και εργασιακή ατζέντα και ο Μανώλης Χριστοδουλάκης στο περιβάλλον, τη χωροταξία και τις υποδομές, τότε το ΠΑΣΟΚ αναβαθμίζει δύο χρήσιμα πρόσωπα σε δύο πεδία με πραγματική κοινωνική πίεση. Ο πρώτος μπορεί να μιλήσει για εργασία, νέα γενιά, κοινωνικό κράτος και καθημερινότητα. Ο δεύτερος μπορεί να ανοίξει τον φάκελο Ανατολική Αττική: αυθαίρετη πίεση, πυρκαγιές, οικιστική ανάπτυξη, υποδομές, κλιματική ανασφάλεια.
Η Άννα Διαμαντοπούλου ουσιαστικά λέει στη Χαριλάου Τρικούπη «σταματήστε να περιμένετε να πέσει η κυβέρνηση, οργανωθείτε σαν κυβέρνηση εν αναμονή». Και έχει δίκιο. Γιατί αν το ΠΑΣΟΚ δεν δείξει υπουργήσιμα πρόσωπα, η ΝΔ θα συνεχίσει να παίζει μόνη της το χαρτί της κυβερνησιμότητας. Η σκιώδης κυβέρνηση, λοιπόν, δεν είναι βιτρίνα. Είναι τεστ σοβαρότητας.