10 ταβέρνες του Πειραιά όπου πρέπει να φας τουλάχιστον μία φορά στη ζωή σου

Ο Πειραιάς έχει τον δικό του γαστρονομικό πλούτο. Εμείς, που έχουμε μεγαλώσει εδώ, έχουμε γυρίσει τις γειτονιές του, έχουμε γνωρίσει τα κουτούκια του και έχουμε φάει σε αυτά από φρέσκο τηγανητό ψαράκι και ψητά καβούρια μέχρι σουπιές με ταχίνι, τηγανητές συκωταριές και παστουρμαδοπιτάκια.

Αυτός ο γαστρονομικός πλούτος και η ποικιλία που προσφέρει, ικανή να ικανοποιήσει ψαροφάγους και κρεατοφάγους, είναι ένα από τα μεγάλα αβαντάζ του Πειραιά. Μια πόλη που παντρεύει αριστοτεχνικά τη θαλασσινή γεύση και την κουλτούρα του λιμανιού με τις επιρροές των προσφύγων που βρήκαν εδώ το λιμάνι και το σπίτι τους και, μέσα από τις επιχειρήσεις τους, έδωσαν ακόμη περισσότερη γεύση στην περιοχή.

Για πολλούς που δεν γνωρίζουν καλά τον Πειραιά, η έκτασή του και οι τόσες διαφορετικές περιοχές και συνοικίες του μπορεί να μοιάζουν χαοτικές. Όταν, για παράδειγμα, μιλάω για την Αμφιάλη, που αγαπώ τόσο πολύ, βλέπω συχνά ένα τεράστιο ερωτηματικό στα πρόσωπα των συνομιλητών μου. Και η πρώτη ερώτηση που ακολουθεί είναι σχεδόν πάντα η ίδια: «Πού είναι η Αμφιάλη;».

Αξίζει, λοιπόν, να γνωρίσετε καλύτερα τον Πειραιά. Να ανακαλύψετε το κέντρο του, όπου επίσης τρώμε πολύ ωραία, αλλά και να εξερευνήσετε τις γειτονιές του. Γι’ αυτό διαλέξαμε δέκα ταβέρνες και κουτούκια που αξίζει να επισκεφθείτε τουλάχιστον μία φορά. Αν και, όπως λέει και η παροιμία, η επανάληψη είναι μήτηρ μαθήσεως, οπότε μπορεί τελικά να βρείτε ανάμεσά τους το επόμενο αγαπημένο σας στέκι.

ΨαροΚαστέλλα

Σε ένα στενό της Καστέλλας, στην οδό Σκρα, η ΨαροΚαστέλλα (Σκρα 19) είναι μια μικρή οικογενειακή ψαροταβέρνα που λειτουργεί από το 1986. Τότε, ο πατέρας της σημερινής ιδιοκτήτριας, Μαρίας Λουκάκη, έψηνε σαρδέλες για φίλους στη βεράντα του σπιτιού του. Σήμερα, η ίδια συνεχίζει την παράδοση, με τον σύζυγό της, Κώστα, στο ψήσιμο και μια μικροσκοπική κουζίνα να βγάζει πιάτα με έμφαση στην πρώτη ύλη.

Στο τραπέζι αξίζει να δοκιμάσετε τις τηγανητές γαρίδες με τη μυστική, ελαφρώς όξινη σάλτσα με αρώματα μοσχοσίταρου, το χταπόδι που μαγειρεύεται στα υγρά του και σβήνεται με ημίγλυκο κρασί, αλλά και τα αχνιστά μύδια. Η ταραμοσαλάτα, η πολίτικη μελιτζανοσαλάτα και οι χειροποίητες τηγανητές πατάτες συμπληρώνουν το τραπέζι, ενώ το ψωμί που φτιάχνεται ειδικά για το μαγαζί αξίζει τη δική του θέση. Η ΨαροΚαστέλλα είναι η οικογενειακή ψαροταβέρνα του Νέστορα Νέστορα, νικητή του MasterChef 2025, ο οποίος έκανε εκεί τα πρώτα του μαγειρικά βήματα, δίπλα στους γονείς του.

Το Κουτούκι του Αντώνη

Στην Παλαιά Κοκκινιά, σε ένα στενάκι πάνω από τη Θηβών, το Κουτούκι του Αντώνη (Αργυροκάστρου 26) λειτουργεί από το 1958, περνώντας από γενιά σε γενιά. Μπαίνοντας, έχεις την αίσθηση πως βρίσκεσαι ξαφνικά σε σκηνή παλιάς ελληνικής ταινίας, με τα παλιά βαρέλια, τα αναρριχητικά φυτά και την απλή διακόσμηση να συνθέτουν ένα οικείο σκηνικό. Η μικρή αυλή είναι ιδανική για φαγητό τις ζεστές μέρες, ενώ η κουζίνα κινείται στις γνώριμες γεύσεις της παραδοσιακής ταβέρνας, με θαλασσινούς μεζέδες και κρεατικά που ετοιμάζονται στο τηγάνι ή στη σχάρα.

Στον κατάλογο θα βρείτε τηγανητά καλαμαράκια και γαλέο με σκορδαλιά, ζουμερές σεφταλιές στη σχάρα, αλλά και χειροποίητους, αρωματικούς ντοματοκεφτέδες. Αξίζει επίσης να δοκιμάσετε τα λεπτοκομμένα παϊδάκια, ψημένα όσο πρέπει. Συνοδεύστε τα με χύμα βαρελίσιο κρασί και αφήστε τους μεζέδες να έρθουν στη μέση, όπως ταιριάζει σε ένα κουτούκι.

Καπηλειό ο Ζάχος

Τηγανητός μπακαλιάρος με σκορδαλιά, ψητές σαρδέλες, καλαμαράκια και ζουμερή πεσκανδρίτσα στον φούρνο είναι μερικές από τις επιλογές που θα βρείτε στο Καπηλειό ο Ζάχος (Κομοτηνής 37), μια ταβέρνα που συνδυάζει ψαρικά, κρεατικά και μαγειρευτά. Στο τραπέζι αξίζει να δοκιμάσετε επίσης τη χυλωμένη ψαρόσουπα, τον μουσακά, τα γεμιστά κολοκυθάκια αυγολέμονο, αλλά και τη βελούδινη φάβα, τις χρυσοτηγανισμένες πατάτες και τα λαδερά εποχής. Οι μερίδες συνοδεύονται ιδανικά από χύμα κρασί ή τσίπουρο, ενώ στο τέλος συχνά υπάρχει και κάποιο γλυκό κέρασμα.

Η ιστορία της ταβέρνας ξεκινά τη δεκαετία του 1960. Το 2003 την ανέλαβαν ο Χρήστος και η Βάγια Ζάχου, παλιοί θαμώνες της, και σήμερα τη λειτουργία της έχει αναλάβει ο γιος τους, Ζήσης. Η κυρία Βάγια εξακολουθεί να βρίσκεται στην κουζίνα, κρατώντας ζωντανή τη σπιτική πλευρά του μενού. Θα τη βρείτε στα Καμίνια, απέναντι από ένα μικρό πάρκο, σε ένα στέκι που συγκεντρώνει παρέες και οικογένειες γύρω από το φαγητό.

Το Ειδικόν

Για να βρίσκεται ένα μαγαζί στο ίδιο σημείο για περισσότερο από έναν αιώνα και να δυσκολεύεσαι ακόμη και μια απλή καθημερινή να βρεις τραπέζι χωρίς κράτηση, μάλλον κάτι κάνει πολύ καλά. Το Ειδικόν (Ψαρών 38), στα σύνορα Πειραιά και Δραπετσώνας, είναι μια ιστορική μπακαλοταβέρνα που από το 1920 μέχρι σήμερα διατηρεί τον δικό της χαρακτήρα. Η μικρή σάλα, οι ξύλινες καρέκλες, το ασπρόμαυρο πάτωμα και τα παλιά αντικείμενα που γεμίζουν τον χώρο δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που δύσκολα συναντάς πια.

Το μενού παραμένει λιτό, με παραδοσιακούς μεζέδες που έχουν αποκτήσει φανατικούς φίλους: την περίφημη «τούρτα» με πατάτες και αυγά, τον καγιανά, το πικάντικο σουτζούκι, το συκωτάκι, τη φάβα και τα αφράτα κεφτεδάκια, από τα καλύτερα που μπορεί να δοκιμάσει κανείς. Στο τραπέζι θα έρθουν επίσης γραβιέρα από τα Τρίκαλα και χαλβάς για το τέλος, ενώ στο ποτήρι πρωταγωνιστεί η δική τους ρετσίνα από τα Μεσόγεια. Μην παραλείψετε ούτε την απλή ντοματοσαλάτα με ρίγανη και ελιές, που εδώ μπορεί να αποδειχθεί κάτι πολύ περισσότερο από ένα συνοδευτικό.

Κατσόγιαννος

Τα κεφτεδάκια με ούζο, με την τραγανή κρούστα και το αφράτο εσωτερικό, είναι ένας από τους λόγους που αξίζει να βρεθείτε στον Κατσόγιαννο (Αγίου Παντελεήμονος 15). Η ταβέρνα της Δραπετσώνας λειτουργεί στο ίδιο σημείο από το 1930 και έχει διαγράψει τη δική της πορεία, από γαλακτοπωλείο που έφτιαχνε βούτυρο, γαλακτοκομικά και ξακουστό παγωτό καϊμάκι μέχρι τη σημερινή της μορφή. Το καϊμάκι, μάλιστα, εξακολουθεί να προσφέρεται ως κέρασμα στο τέλος του γεύματος.

Στην κουζίνα διατηρούνται παλιές συνταγές, ενώ με τα χρόνια έχουν προστεθεί και νέες επιλογές. Δοκιμάστε τη συκωταριά, το μοσχαρίσιο συκώτι, τα παϊδάκια, τη χοιρινή τηγανιά με μουστάρδα και μπούκοβο, αλλά και τη χειροποίητη μελιτζανοσαλάτα. Καθημερινά ετοιμάζονται επίσης μαγειρευτά, από παστίτσιο και μοσχαράκι κοκκινιστό μέχρι λαδερά εποχής. Στον χώρο, το μωσαϊκό, οι παλιές φωτογραφίες και το ξύλινο ψυγείο του 1930 θυμίζουν την ιστορία του μαγαζιού, που παραμένει δεμένη με τη γειτονιά και τον παλιό Πειραιά.

Κουτούκι στα Καλά Καθούμενα

Το οικογενειακό κουτούκι στο Κερατσίνι (Πολυζωίδου 31) συνδυάζει την ελληνική κουζίνα με το κρασί που γεμίζει ξανά και ξανά την καράφα. Ο χώρος, με τα μωσαϊκά, την πολύχρωμη αυλή και τα ξύλινα βαρέλια, θυμίζει την εποχή που εδώ λειτουργούσε το οινοπωλείο της οικογένειας Κελαδίτη. Στο μενού θα βρείτε μεγάλη ποικιλία από παραδοσιακούς μεζέδες και μαγειρευτά. Δοκιμάστε την καπνιστή αγιορείτικη μελιτζανοσαλάτα, τις πατάτες με αυγά, μελιτζάνα και σουτζούκι, αλλά και το φρυγαδέλι με λεμόνι στα κάρβουνα. Ξεχωρίσαμε επίσης το τηγανητό μοσχαρίσιο συκώτι, φίνο και ελαφρύ, με ιδανική υφή που μαρτυρά την ποιότητά του, χωρίς να έχει προηγηθεί μαρινάρισμα σε γάλα, όπως μας εξήγησαν.

Στη σχάρα θα βρείτε λεπτοκομμένα παϊδάκια προβατίνας, ενώ στα κυρίως ξεχωρίζουν οι παπαρδέλες με κοκκινιστά μοσχαρίσια μάγουλα και το μοσχάρι με άγρια μανιτάρια και κρέμα καπνιστής μελιτζάνας. Αν δείτε πανσετάκι στον κατάλογο, ζητήστε το πάνω σε πίτες, όπως το προτιμά και η οικογένεια που διατηρεί το μαγαζί, αντί για πατάτες ή πουρέ, και θα με θυμηθείτε. Για το τέλος, αφήστε χώρο για τα χειροποίητα γλυκά κεράσματα και, όταν είναι διαθέσιμο, δοκιμάστε το κρασί από το βαρέλι, γεμίζοντας μόνοι σας την καράφα από το βρυσάκι δίπλα στο τραπέζι.

Μαργαρώ

Μήπως έχετε όρεξη για τραγανά μπαρμπουνάκια και γαρίδες τηγανητές, με μια χωριάτικη στη μέση και φρέσκο ψωμί για τις τελευταίες βουτιές στο λάδι; Τότε η Μαργαρώ (Λεωφόρος Χατζηκυριάκου 126) είναι μια στάση που αξίζει να βάλετε στο πρόγραμμά σας. Η ιστορική ψαροταβέρνα, κοντά στην είσοδο της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, έχει κρατήσει το μενού της λιτό και συγκεκριμένο. Τα μπαρμπουνάκια και οι γαρίδες στο τηγάνι είναι οι πρωταγωνιστές και όχι άδικα η Μαργαρώ έχει κερδίσει τον τίτλο του τηγανιτζίδικου. Ανάλογα με τη διαθεσιμότητα, μπορεί να βρείτε και άλλα ψάρια, όπως κουτσομούρες ή λιθρίνια.

Εδώ δεν θα ψάξετε για μακαρονάδες θαλασσινών ή μεγάλη ποικιλία ορεκτικών: η φιλοσοφία παραμένει απλή, με λίγα πιάτα και έμφαση στο σωστό τηγάνισμα. Η ιστορία της ξεκινά το 1937, όταν η Μαργαρώ Χανιώτη άνοιξε το πρώτο της μαγαζί κοντά στο Τζάνειο. Το 1944 μεταφέρθηκε στη σημερινή τοποθεσία, στον Πειραιά, όπου η οικογενειακή επιχείρηση συνεχίζει από γενιά σε γενιά. Για το τέλος, αφήστε λίγο χώρο για μια αρωματική πορτοκαλόπιτα.

Το Υπερωκεάνιον

Έχουμε σχεδόν καθιερώσει μια οικογενειακή παράδοση: κάθε χρόνο, μετά τον Επιτάφιο, να πηγαίνουμε στο Υπερωκεάνειον (Μαρίας Χατζηκυριάκου 48) για θαλασσινά. Βέβαια, δεν είναι η μοναδική φορά μέσα στη χρονιά που θα το επισκεφθούμε, αφού είναι από εκείνα τα μαγαζιά που πάντα βρίσκεις έναν λόγο να επιστρέψεις. Στο Χατζηκυριάκειο, το ουζερί αυτό θυμίζει νησί, τόσο με τη διακόσμησή του, που παραπέμπει σε παλιό μπακάλικο, όσο και με τη φιλοσοφία της κουζίνας του. Η Κίμωλος, τόπος καταγωγής των ανθρώπων του, έχει την τιμητική της στον κατάλογο, χωρίς να λείπουν γεύσεις και προϊόντα από άλλα μέρη της Ελλάδας.

Στο τραπέζι αξίζει να βάλετε τη σαλάτα Κιμώλου με ντοματίνια, κάππαρη και ξινοτύρι, τα πιταράκια, τη φάβα Σχοινούσας και, φυσικά, τον μπακαλιάρο με το χρυσαφένιο, τραγανό κουρκούτι και τη σκορδαλιά του. Οι ψητές σαρδέλες πάνω σε προζυμένιο ψωμί με ντομάτα και κρεμμύδι είναι επίσης μια πολύ καλή επιλογή, όπως και ο γαύρος μαρινάτος. Αν προτιμάτε κάτι πιο χορταστικό, η γαριδομακαρονάδα με την πλούσια σάλτσα της είναι μια ακόμη επιλογή, ενώ οι σουπιές με ταχίνι αξίζουν την προσοχή σας για τον ιδιαίτερο συνδυασμό τους. Τα φρέσκα ψάρια και θαλασσινά εξαρτώνται από την ψαριά της ημέρας, οπότε ρωτήστε τι έχει φτάσει στην κουζίνα. Και επειδή ένα τέτοιο γεύμα θέλει τον χρόνο του, συνοδεύστε το τελευταίο ποτήρι ούζο με τον χειροποίητο σιμιγδαλένιο χαλβά που σερβίρουν στο τέλος.

Σκυλοδήμος

Κάπου στα σύνορα μεταξύ Πειραιά και Νέου Φαλήρου, το Μπακάλικο του Φίλιππα Σκυλοδήμου (Δεληγιώργη 16 και Σκυλίτση) είναι μια μπακαλοταβέρνα που διατηρεί τη γοητεία μιας άλλης εποχής. Η πρώτη αίθουσα που σε υποδέχεται είναι ένα ψηλοτάβανο παλιό παντοπωλείο, με προϊόντα στα ράφια, ζυγαριά άλλης εποχής και λίγα τραπεζάκια. Στη διπλανή αίθουσα, μιας παλιάς πέτρινης οικίας, βρίσκεται η βασική σάλα του μαγειρείου, όπου ετοιμάζονται καθημερινά σπιτικά πιάτα.

Στο τραπέζι αξίζει να δοκιμάσετε τους αφράτους κεφτέδες με μοσχαρίσιο κιμά και δυόσμο, τα αυγά μάτια με τις τηγανητές πατάτες, αλλά και τη ντοματοσαλάτα με ρίγανη και ελαιόλαδο. Ο Φίλιππας ανέλαβε την οικογενειακή επιχείρηση το 2001, συνεχίζοντας μια παράδοση που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του. Ένα μέρος για απλό, σπιτικό φαγητό, με ατμόσφαιρα που θυμίζει τον παλιό Πειραιά.

Το Στέκι του Γίγαντα

Στα Μανιάτικα του Πειραιά, το Στέκι του Γίγαντα (Ασκληπιού 43) είναι ένα συνοικιακό ταβερνάκι με ατμόσφαιρα παλιού κουτουκιού, ελληνική μουσική και μεζέδες που φέρνουν στο τραπέζι τη λογική της σπιτικής κουζίνας. Εδώ η παρέα μαζεύεται γύρω από πιάτα για τη μέση, με έμφαση στα κρεατικά, χωρίς να λείπουν τα μαγειρευτά ημέρας. Στον κατάλογο θα βρείτε τη χειροποίητη παστουρμαδόπιτα, τα τυροπιτάκια με μέλι και την τούρτα του Γίγαντα, με αυγά μάτια, πατάτες, παστουρμά και σουτζούκι. Τα μπιφτεκάκια τους είναι ζυμωμένα στο χέρι, με μπόλικα μυρωδικά, και βγαίνουν πολύ αφράτα. Οι λαχανοντολμάδες και τα ντολμαδάκια είναι κι αυτά τυλιγμένα στο χέρι, σπιτικά, με τη γεύση που θα συναντούσες σε ένα οικογενειακό σπίτι και όχι σε μια ταβέρνα. Τα μαγειρευτά είναι πάντα ημέρας και συνήθως θα βρείτε τρεις ή τέσσερις επιλογές.

Όταν επισκεφθήκαμε το μαγαζί, η κυρία Νίκη, η μαγείρισσα, μας σέρβιρε ένα γενναιόδωρο κομμάτι παστίτσιο, με χειροποίητη, βελούδινη τυρένια μπεσαμέλ και ζουμερό μοσχαρίσιο κιμά. Αέρινο, γευστικό και καθόλου βαρύ, είναι από εκείνα τα πιάτα που, ακόμη κι αν έχετε ήδη χορτάσει, σας κάνουν να σκέφτεστε πως χωράει άνετα και δεύτερο κομμάτι.