Στέγη Ιδρύματος Ωνάση: Όσα θα δούμε τη σεζόν 2026-2027 – Θέατρο, κινηματογράφος, μουσική
Από την εικαστική επιστροφή του Δημήτρη Παπαϊωάννου και τις πολυαναμενόμενες θεατρικές παραγωγές των Łukasz Twarkowski, Robert Icke, Romeo Castellucci και Νίκου Καραθάνου, μέχρι τα εκρηκτικά χορευτικά shows των (LA)HORDE και τις μεγάλες μουσικές συναντήσεις, δείτε αναλυτικά όλα όσα θα ζήσουμε φέτος εντός και εκτός Στέγης.
- 21/09/2026 17:02
Η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση πιστεύει ακράδαντα στη φράση του Brian Eno και μας καλεί να αφεθούμε και να νιώσουμε. Μια χρονιά με έργα που τα βιώνουμε, που μας σημαδεύουν με την τόλμη τους αλλά και με όσα μας προκαλούν να αισθανθούμε. Εμπειρίες που μένουν μέσα μας, γιατί μας αναστατώνουν, αφυπνίζουν τις αισθήσεις και αλλάζουν την εσωτερική μας θερμοκρασία. Νέες παραγωγές, διεθνείς συνεργασίες, νέοι χώροι, καινούρια βλέμματα σε γνωστά έργα, καταξιωμένοι καλλιτέχνες που πειραματίζονται και δημιουργοί που έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Μια χρονιά που δεν την παρακολουθείς, τη ζεις.
Η Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Ιδρύματος Ωνάση, Αφροδίτη Παναγιωτάκου, αναφέρει: «Τι μας συμβαίνει στα δεκαέξι; Εκεί, στην κορύφωση της μετάβασης προς τους πολλούς εαυτούς του μέλλοντος. Οι ορμόνες σε τρέλα. Ό,τι ανθρώπινο και ανθρωπένιο στο ζενίθ. Τα συναισθήματα έντονα, ακραία, ζωντανά. Και μια αυτοαμφισβήτηση. Και μια απορία για το πού θα πάει αυτό το σώμα που αλλάζει. Έτσι νιώθει η Στέγη στα δεκαέξι της. Συναναστρέφεται πολλούς και διαλέγει τους αληθινούς φίλους της, φωνάζει για όσα την ενοχλούν, αποτραβιέται για να σκεφτεί όσα τη βασανίζουν και μετά ξαναβγαίνει στον δρόμο με τη δίψα και την περιέργεια της εφηβείας που τα θέλει όλα τώρα, που θέλει να δει τον κόσμο τώρα, που δεν θέλει να περιμένει άλλο για να ζήσει ελεύθερα, που τα βάζει με τους γονείς της και χάνει τον ύπνο της, κι ας μην ξέρει ακριβώς γιατί. Έτσι, λόγω της αγωνίας της ζωής. Η Στέγη στα δεκαέξι της αποκρούει τον φόβο, ερωτεύεται, πονάει, γελάει δυνατά, πέφτει και, μέσα σε μια στιγμή, πετάει. Όλα για πρώτη φορά. Το σώμα της αλλιώτικο κάθε μέρα, πότε το κοιτάζει στον καθρέφτη και της αρέσει, άλλοτε θέλει να το αλλάξει εντελώς. Συνεχίζουμε. Ζούμε. Σε μια συνεχή μετάβαση. Σαν σε ατελείωτη πρόβα. Και ευτυχώς, ο εγκέφαλος συνεχίζει να αναπτύσσεται για αρκετά χρόνια μετά τα 16. Είμαστε λίγο μετά την αρχή.»
Το πρόγραμμα της σεζόν περιλαμβάνει παραγωγές θεάτρου, χορού και μουσικής, συζητήσεις, ταινίες, εκθέσεις και φεστιβάλ στη φυσική σκηνή και στον ψηφιακό κόσμο, αλλά και πολλές πρωτοβουλίες εκτός Στέγης. Η προπώληση αρχίζει στις 21 Σεπτεμβρίου για τους Φίλους της Στέγης και στις 25 Σεπτεμβρίου για το Γενικό Κοινό, ενώ για τρίτη χρονιά οι σκηνές την Κυριακή «παίζουν ματινέ», στις 14:00 στην Κεντρική Σκηνή και στις 17:00 στη Μικρή Σκηνή.
Εικαστικά
Νιώστε τη γαλήνη με μια εικαστική και ηχητική εμπειρία στο κέντρο της πολύβουης πόλης: το clinamen του Céleste Boursier–Mougenot στην Onassis Mandra (26 Σεπτεμβρίου έως 5 Δεκεμβρίου 2026). Συγχρονιστείτε με τον ήχο της σιωπής στο καταγάλανο υδάτινο τοπίο με εκατοντάδες λευκά κεραμικά μπολ που επιπλέουν σε τρεις ειδικά διαμορφωμένες πισίνες. Το μοναδικό αυτό έργο, μετά τη φιλοξενία του σε σπουδαίους καλλιτεχνικούς οργανισμούς ανά τον κόσμο, παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε εξωτερικό χώρο και παραδίδεται στη σκιά, τον αέρα, τις φωνές, τους ήχους και τον απόηχο της Αθήνας.
Στην πρώτη μονογραφική έκθεσή του, στο Onassis Ready (4 Απριλίου – 13 Ιουνίου 2027), ο Δημήτρης Παπαϊωάννου επιστρέφει στην αφετηρία της καλλιτεχνικής του πρακτικής – στη ζωγραφική, τα σχέδια, τις συνδέσεις και τις ιδέες που διαμόρφωσαν τον εικαστικό του κόσμο. Διατρέχοντας τέσσερις δεκαετίες δημιουργίας, παρουσιάζει το εικαστικό του έργο, την πηγή που προϋπάρχει του έργου του επί σκηνής και η οποία αλληλεπιδρά και εξελίσσεται παράλληλα με αυτό. Η έκθεση συγκεντρώνει, σε ένα ενιαίο σύμπαν, τις διαφορετικές εκφάνσεις της διεπιστημονικής και διακαλλιτεχνικής πρακτικής του: εγκαταστάσεις, γλυπτά, σχέδια, σκίτσα, κόμικς, ζωγραφικά έργα, αρχειακό υλικό και νέες αναθέσεις ειδικά σχεδιασμένες για την περίσταση.
Θέατρο
Η σεζόν αρχίζει με μια παράσταση που προκαλεί δέος. Ο Πολωνός σκηνοθέτης Łukasz Twarkowski, μετά τα ROHTKO και Respublika, παρουσιάζει στην Κεντρική Σκηνή από τις 15 έως τις 18 Οκτωβρίου 2026, το ORACLE. Ένα καθηλωτικό σκηνικό σύμπαν για τον Alan Turing, τον κώδικα που άλλαξε την Ιστορία, τη γέννηση της τεχνητής νοημοσύνης και τις σκοτεινές πλευρές της προόδου. Θέατρο, ζωντανός κινηματογράφος, δυνατή μουσική και πραγματικές ιστορίες και βιογραφίες ανθρώπων που στοιχειώνουν τα περιθώρια της επίσημης Ιστορίας και μας κάνουν να αναλογιστούμε το κόστος της ανθρώπινης υπέρβασης και της προόδου.
Από τις 12 Νοεμβρίου έως τις 13 Δεκεμβρίου 2026, ο Οιδίποδας του Robert Icke, μετά το περσινό sold-out, επιστρέφει στην Κεντρική Σκηνή. West End του Λονδίνου, Broadway της Νέας Υόρκης και Στέγη στην Αθήνα είναι μερικές από τις στάσεις της πολυβραβευμένης με Tony και Olivier παράστασης του Βρετανού θεατρικού συγγραφέα και σκηνοθέτη. Με αμείωτη ένταση, σαρδόνιο χιούμορ και σκηνές που ακροβατούν ανάμεσα στο πολιτικό θρίλερ και την οικογενειακή τραγωδία, η παράσταση επιστρέφει με ένα εξαιρετικό καστ και τους Νίκο Κουρή και Μαρία Κεχαγιόγλου στους ρόλους του Οιδίποδα και της Ιοκάστης, αντίστοιχα.
Ο Romeo Castellucci βγάζει τον μύθο του ΦΑΟΥΣΤ από τη λογοτεχνία για να τον κάνει σώμα, σκιά και όραμα, από τις 3 έως τις 7 Μαρτίου 2027, σε διεθνή συμπαραγωγή της Στέγης. Μια σαρωτική σκηνική εμπειρία στα όρια της επιθυμίας, της καταδίκης και της λύτρωσης. Για τον Καστελούτσι, ο Φάουστ είναι ένα αίνιγμα. «Ένα άγνωστο πράγμα, μια κωμωδία ή ένας κλόουν», όπως γράφει ο ίδιος. Ένας Φάουστ φτιαγμένος όχι από όσα λέγονται, αλλά από όσα μένουν ανείπωτα.
O Γιάννης Νιάρρος και η Ομάδα ΝΥΞ στήνουν ένα παράξενο εργαστήριο προσομοίωσης της ανθρώπινης ζωής με τη νέα τους παράσταση, 2Β – Απαγωγή και Παρατήρηση, στη Μικρή Σκηνή (11 Μαρτίου – 30 Μαΐου 2027). Ο Γιάννης Νιάρρος, σε μια νέα εμβυθιστική εμπειρία στα όρια της καφκικής φάρσας, ενσαρκώνει ένα ανθρώπινο υποκείμενο υπό συνεχή παρατήρηση από τρία μυστηριώδη υπερπλάσματα-ερευνητές. Μπροστά μας εκτυλίσσεται μια ζωή σε συμπύκνωση: γέννηση, επιθυμία, έρωτας, φιλοδοξία, φθορά, θάνατος – στάδια μιας τελετουργίας όπου ο ήχος, η εικόνα και τα ερεθίσματα ενεργοποιούν κάθε μεταμόρφωση. Σύντομα, όμως, τα όρια καταρρέουν, γιατί πώς να εξηγήσεις τον άνθρωπο;
Ιλιάδα και ποδόσφαιρο: Ο Νίκος Καραθάνος μετατρέπει την Κεντρική Σκηνή σε γήπεδο και πεδίο μάχης και την ταπεινή μας ύπαρξη σε μύθο με το Έπος (προσωρινός τίτλος) (10 Απριλίου – 30 Μαΐου 2027). Μια παράσταση επικών διαστάσεων, όπου η ποίηση μπλέκεται με τη μάχη, η βία με τη δόξα, οι θνητοί των πεδιάδων και των βουνών με τους Ολύμπιους θεούς. Η Μαρία Καβογιάννη και η Αμαλία Μουτούση, ως προπονήτριες και παίκτριες και χωριάτισσες, μ’ ένα σύνολο σπουδαίων «ποδοσφαιριστών», όπως είναι ο Γιάννης Κότσιφας και ο Γιώργος Ζυγούρης, μαζί με τον Καραθάνο και τη μουσική του Άγγελου Τριανταφύλλου, κλαδεύουν, κάνουν τάκλιν, θυσιάζουν κατσίκια πριν το πέναλτι, γιουχάρουν, ιδρώνουν τη φανέλα και ξεθεώνονται.
Χορός
Το Εθνικό Μπαλέτο της Μασσαλίας και οι (LA)HORDE μαζί, για πρώτη φορά στην Ελλάδα με το Age οf Content (23 & 24 Ιανουαρίου 2027). Η πιο πολυσυζητημένη χορογραφική ομάδα της Ευρώπης, που ήταν πίσω από το Lux Tour της Rosalía και το Celebration Tour της Madonna, φέρνει στη Στέγη έναν χορό φτιαγμένο από την ένταση, τις εικόνες και την ταχύτητα της ψηφιακής εποχής. 16 χορευτές και χορεύτριες κινούνται σε ένα εναλλακτικό metaverse, κάτι ανάμεσα σε αεροπορικό υπόστεγο και κλαμπ. Ένα πραγματικό αυτοκίνητο εισβάλλει στη σκηνή σαν να έχει ξεφύγει από το σύμπαν του Grand Theft Auto. Βρισκόμαστε στην επικράτεια ενός metaverse χορού: ποιητικού, πολιτικού, post-punk, γεμάτου αναφορές στην κουλτούρα των κλαμπ, στα βιντεοπαιχνίδια, στα Instagram φίλτρα, στο TikTok, στο jumpstyle και στα stunts των ταινιών δράσης.
Για 14η χρονιά, το Onassis Dance Days (3–7 Φεβρουαρίου 2027) επιστρέφει και μας καλεί να κοιτάξουμε τον άλλον από την αρχή. Το σώμα του λειτουργεί σαν καθρέφτης: μας επιστρέφει τις αντοχές, τις επιθυμίες, τους φόβους και όλα όσα δεν γνωρίζουμε ακόμη για τον εαυτό μας. Στην καρδιά του Onassis Dance Days (ODD) 2027 βρίσκεται το Landless, η πρώτη κοινή δημιουργία του Χρήστου Παπαδόπουλου και του Γιώργου Κοτσιφάκη. Οι δύο Έλληνες καλλιτέχνες με τη διεθνή πορεία κοιτούν το σώμα σαν μια αχαρτογράφητη περιοχή: με ωκεανούς, γκρεμούς, κρυφά περάσματα και τόπους που εμφανίζονται μόνο όταν τους κοιτάζει κάποιος άλλος. Από την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Λουγκάνο μέχρι την πορεία του σε σημαντικές ευρωπαϊκές σκηνές, το Landless, μια συμπαραγωγή της Στέγης, κέρδισε τον διεθνή Τύπο, που μίλησε για μια «ανθρώπινη αρχιτεκτονική εν κινήσει» και για μια χορογραφία όπου «κάθε μικροκίνηση γίνεται ποιητική πράξη και αποκάλυψη». Στο φετινό πρόγραμμα του ODD συναντάμε επίσης έργα που γεννήθηκαν μέσα από την έρευνα δύο Onassis AiR Fellows της περασμένης χρονιάς. Στο Echo Chamber, η Χριστιάνα Κοσιάρη μετατρέπει τη σκηνή σε πεδίο εξομολόγησης, όπου το προσωπικό ημερολόγιο συναντά την ψηφιακή δυστοπία σε ένα υπαρξιακό stand-up dramedy. Με το The Rashomon Effect, ο Κωνσταντίνος Παπανικολάου εξετάζει πώς διαμορφώνεται η αντίληψή μας για ένα έργο. Το ίδιο χορογραφικό σόλο παρουσιάζεται δύο φορές, με την αφήγηση να αλλάζει κάθε φορά και να συνοδεύεται από διαφορετικούς παρατηρητές. Το τελικό πρόγραμμα του φεστιβάλ θα αποκαλυφθεί σταδιακά.
Μουσική
Το Borderline Festival επιστρέφει στις 9 Οκτωβρίου, σε μια ξεχωριστή εκδοχή για μία μέρα με τρία stages στο Onassis Ready και ένα εκρηκτικό lineup που μας ενθουσιάζει: ο Ricardo Villalobos, σε συνεργασία με το ReSolute (NYC), ο Nightmares on Wax, η Yasmine Hamdan, η Σtella, και οι Alexander Skancke, DJ-HOTLINE 333, Everlyn, George Rallis, Anna Vs June & Jan Van Angelopoulos, MIRA新伝統 και baggymilziade.
Για τέταρτη χρονιά, το web radio της Στέγης κάνει κατάληψη σε όλο το κτίριο με δύο νύχτες αφιερωμένες στην εξερεύνηση της σύγχρονης ηλεκτρονικής μουσικής. Το STEGI.RADIO Takeover (19 & 20 Φεβρουαρίου 2027) καλεί το αθηναϊκό κοινό να ανακαλύψει ανερχόμενους DJs και μουσικούς από την Ελλάδα και το εξωτερικό, διεθνώς αναγνωρισμένους καλλιτέχνες, αλλά και τα υβρίδια της σύγχρονης ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής. Από το -1 έως την Κεντρική Σκηνή και από τη Μικρή Σκηνή έως το listening room στο +3, το STEGI.RADIO Takeover 2027 μεταμορφώνει τη Στέγη σε ένα μουσικό stage με νέες και απροσδόκητες εμπειρίες και μας προσκαλεί μας να χορέψουμε όπως ακριβώς νιώθουμε.
Στις 20 Μαρτίου 2027, η Στέγη γίνεται o τόπος μιας σύγχρονης μουσικής τελετουργίας. Υπνωτιστικοί ήχοι, ψυχεδέλεια, αυτοσχεδιασμοί και φωνές ενώνονται σε μια εμπειρία που βιώνεται χωρίς να εξηγείται, με το Speaking with Spirits, που αναδεικνύει την τζαζ σαν τελετουργία. Οι σύγχρονες φωνές της σκηνής συνομιλούν με τα πνεύματα του παρελθόντος, σε μια συνάντηση της αβανγκάρντ με την ποίηση και τα φαντάσματα της τζαζ. Εμφανίζονται ο Shabaka Hutchings και οι Irreversible Entanglements με τη Moor Mother.
Κινηματογράφος
Το Onassis Culture στηρίζει καταξιωμένους δημιουργούς και νέα ταλέντα μέσα από την ανάπτυξη σεναρίων και την παραγωγή ταινιών μικρού και μεγάλου μήκους, συνεργάζεται με σημαντικούς φορείς και ενισχύει τον ελληνικό κινηματογράφο. Στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας», θα πραγματοποιηθεί στη Στέγη η πανελλήνια πρεμιέρα της ταινίας Do You Love Me της Lana Daher (2 Οκτωβρίου 2026), η οποία είναι φέτος Onassis AiR resident. Επίσης, θα προβληθούν οι συμπαραγωγές του Onassis Culture, Sacrifice (Θυσία) του Romain Gavras (3 Οκτωβρίου 2026, η πρώτη αγγλόφ